Dula

Í haust rennur leyfi mitt út sem dagmóðir og það er enginn hugur í mér að endurnýja það leyfi vegna þess að ég er ekki að finna þá fullnægju í mínu starfi sem ég ætti að finna, ég hef haft yndisleg börn að passa , það vantar ekkert uppá hvað lítil börn eru alltaf dásamleg, en það er voðalega lítið hægt að eiga samskipti um annað en þau við foreldrana þeirra. Foreldrarnir hafa oftast verið mjög skemmtilegt og almennilegt fólk, en það eru svartir sauðir inná milli.

Og einsog alltaf þegar maður vinnur með fólki þá tekur maður alltaf eftir dökku punktunum frekar en ljósu, allt mitt starf sem dagmóðir hefur miðast við að hafa það rólegt og þægilegt fyrir mig og börnin sem ég passa, ég er ekki að stressa mig eða foreldra á smámunum sem ég sem dagmóðir veit að eru smámunir.
Sú móðir sem er að koma með frumburðinn sinn í gæslu til dagmóður er oft með margar spurningar og miklar áhyggjur af aðlögun og sérstaklega hvernig barnið mun taka aðskilnaðinum, mér hefur fundist það vera mikið til öfugt... sem sagt að foreldrarnir eru með mikið meiri aðskilnaðarkvíða heldur en barnið þeirra.
En í dag er ég alveg búin að fá uppí kok af þessu blessaða starfi og að þurfa alltaf að sitja undir vökulum gagnrýnisaugum ofurverndandi frumburamæðra , þessar sem eiga fleiri börn eru farnar að vera sjóaðar í barnauppeldi og taka því einsog hverju öðru hundsbiti ef barnið fær hita á miðjum degi, þær vita að það getur komið fyrir.
Frumbyrjurnar eru aðeins stífari og segjast oft ekki hafa tekið eftir neinu óvenjulegu um morguninn og þá fæ ég á tilfinninguna að þær séu að saka mig um að ljúga að þeim.
En alltaf hef ég haft rétt fyrir mér og þær sem sögðu að þeð gæti nú bara ekkert verið að barninu þeirra sitja uppi með veikt barn í nokkra daga af því að þær kunna ekki að lesa í algeng veikindamerki.

En ég er ekki að segja að allar konur með sitt fyrsta barn séu með stæla, allsekki.
En það er algengara að móðir með sitt fyrsta barn sé á allan hátt óöruggari og óvanari að höndla uppeldi heldur en við sem eigum mörg börn og sé því varari um sig gagnvart öðrum sem þykjast vita betur um hennar eigið barn en hún sjálf. Og frumbyrjur eru líka í flestum tilfellum yngri og kannski aðeins óþroskaðri.

En þetta er bara pirringsblástur og beinist ekki persónulega að þeim yndislegu foreldrum sem ég þekki ... enda færi ég aldrei að segja svona um persónulega vini og vinkonur.

Nú er ég komin á þann stað í lífinu að fara að gera eitthvað allt annað, læradómurin heillar mig og núna er ég að fara á stúfana og tala við námsráðgjafa hjá hinum ýmsu skólum og enda kannski sem búvísindaráðgjafi einhverstaðar með lappann minn gangandi um tún hjá afa mínum í sveitinni að rækta landið hans og skepnurnar uppá nýtt.

Búin að ákveða að fara í skóla, fara í frumgreinadeildina á keili og lifa á námslánum og loftinu.
Júlíus minn fer í ættleiðingu til presthjónanna á Hvammstanga þar sem hann er nú heimavanur og verður einn af heimilisfólkinu þar á meðan hann er í 9 og 10 bekk.

Litli sonur minn fer í sex ára bekk þar sem hann er með sérstuðning og mun búa hjá pabba sínum og ég verð með Gyðu mína hjá mér uppfrá á meðan ég klára þetta þriggja anna nám, þarna er boðið uppá alla þjónustu fyrir börn og ég get leigt minni íbúð með bara eitt barn, að vísu kemur á móti að ég fæ ekki eins mikið í lán útaf því að ég verð ekki með börnin... en þá er bara minna að borga seinna og ég get fengið mér einhverja smá aukavinnu með.

Ég gæti kannski fengið mér vaxpott og brazað keflvíska háskólaklobba ;)

En Ella gella ætlar líka að bjarga mér með mína eigin íbúð með því að leigja hana af mér að mestum hluta þannig a ég þarf ekki að drepast úr söknuði eftir Dýra litla ef mig langar að fá smá kúr með honum einn og einn dag.

Svo ef þetta gengur alltsaman upp þá er ég ákveðin í að fara í landbúnaðarháskólann á Hvanneyri eða Hólum og taka umhverfisvernd, nytjarækt og búvísindi.
Svo benti Lísa mér á að það er hægt að fara í masterinn í ráðgjöf og sálfræði.
ómægat ....játsh ...ég þangað!

Þá er ég orðin Búvísindaráðgjafi um eða fyrir fertugt. Þvílík snilld!
Þrjár annir í Keflavík
Fjórar á Hvanneyri og svo kannski þrjár í viðbót í frekara námi , alls sirka fimm ár og ég verð 39 ára þegar ég hef fengið þau réttindi sem ég vil.

Og svo er bara THE SECRET á þetta ... SVONNAH !

Fyrst ber að nefna myndina Little miss sunshine sem er ótrúlega skemmtileg saga um fjölskyldu sem leggur uppí ferð með yngsta meðim fjölskyldunnar í fegurðar/hæfileika keppni og þau kynnast hvert öðru uppá nýtt. Stórkostlegir leikarar þarna á ferðinni.
Hér er brot úr henni þar sem eitt besta samtal myndarinnar er sýnt.

Smellið á myndina til að sjá myndskeiðið.

Svo sá ég hina merkilegu team America þar sem er gert grín að amerísku elítunni og´öllum þessum svakalegu hriðjuverkaárásum sem tröllríða heiminum en bara ameríska liðið ræður almennilega við, ég og frumburðurinn veltumst um af hlátri.

Smellið á myndina til að sjá myndskeiðið.

Smellið á myndina til að sjá myndskeiðið.

Hotel Rwanda er ótrúleg mynd sem lýsir bara villimensku og gengdarlausu virðingarleysi fyrir mannslífum í afríku.

Smellið á myndina til að sjá myndskeiðið.

Og svo sá ég Rambó númer fimm eða eitthvað, seinasta rambómyndin og hún er svakalega flott splatter mynd, já kom mér á óvart hhvað hún er vel gerð.

Smellið á myndina til að sjá myndskeiðið.

Svo sá ég Halloween, hryllingsmyndina sem er endurgerð eftir Rob Zombie, hún meikar aðeins meira sens en gömlu myndirnar en samt er þetta frekar mikið rugl. En Michael Myers er hávaxinn og ótrúlega sterkur, hann drepur alla miskunnarlaust og gerir það með stæl.

Smellið á myndina til að sjá myndskeiðið.

Á þessu ári er ég búin að fylgjast með hverri óléttunni á fætur annarri og er löngu búin að missa töluna á þeim nýju börnum sem eru komin eða rétt ókomin en eitt hefur komið mér mikið á óvart að flestar mæðurnar eru fæddar 1974 eða alveg um það leyti, núna erum við sem erum fæddar 1974 á 34 ári og ættum að vera búnar að mennta okkur , kaupa draumahúsið, bílana, fellihýsin , gifta okkur og eignast börnin sem okkur er ætlað að eignast ásamt því að hafa víðtæka starfsreynslu á okkar sviði. (allavega skv amerískum stöðlum sem virðast vera hátt metnir á íslandinu góða )

En flestar af þessum nýbökuðu eða verðandi mæðrum eru á kafi í öllu því sem kallast lífsgðæðakapphlaup, þær eru en að læra, enn að ganga með börnin sín og enn að vinna sig upp í einhver metorð, sumar eru að vísu giftar ríkum mönnum og geta því látið einsog þeim sýnist.

Svo eigum við hinar sem erum að pipra kannski eitt eða tvö sambönd að baki þar sem allt var komið á góða siglingu með húsið, bílinn, fellihýsið en þá klikkaði eitthvaðí sambandinu og byrjunarreiturinn var framundan á ný og við sem sitjum einar heima erum í sömu stöðu og áður en við fórum í okkar fyrsta samband, eigum varla bót fyrir boruna á okkur og skuldirnar liggja einsog mara á okkur , þá er nú bara að hysja upp um sig nærhaldið og fara að grafa eftir menntun .
Maður er víst alveg jafn dauður hvort sem maður skuldar námslán eða bankayfirdrátt.

Já ég er farin að sjá að júlí 2008 er algjör vendipunktur hjá mér , þá er ég að kveðja gröfina sem ég er búin að grafa mér samviskusamlega í mörg ár og farin að koma mér uppí tré þar sem ég ætla að breytast í púpu og síðan eftir smá tíma verð ég að fiðrildinu sem ég hef alltaf dreymt um að verða... já þetta er sykurhúðað með rjóma en hvað með það égheld að meiningin komist til skila ;)

Í morgun fékk ég símtal frá konu í keili, hún tjáði mér að hún vildi taka mig inní skólannn og ég gæti útvegað gögnin um áunnar einingar seinna, ég byrja semsagt í skólanum þann 24. ágúst og fæ þarna viku í upprifjun áður en námið hefst, dóttir mín mun fylgja mér og fer í leikskólann þarna á vellinum sem er víst við hliðina á mínum skóla, ég er búin að ræða við leikskólastjórann og hún tók vel í að fá eina ofurákveðna skvísu inn sem byrjar í aðlögun þann 18.ágúst nk.

Það þarf nú ekki að taka fram að ég hringdi í allar vinkonurnar , systur og mömmu mína og fékk allstaðar hamingjuóskir og góðar kveðjur,
svo hringdi ég í barnsföður minn sem fékk næstum hjartaslag yfir því að ég var ekki búin að tala við sýslumann um breytingarnar á umgengninni,
ég fékk engar hamingjuóskir um skólavistina og ég hafði á tilfinningunni að þarna væri ég að gera honum þvílíkan óleik að það hálfa væri nú alveg nóg,
hann með sína smámunasemi vildi að við færum strax í dag saman uppeftir til að afhenda honum fullt forrði yfir syni sínum svo gæti ég hirt dótturina fyrst ég væri nú endilega að hræra í þessu prýðis fyrirkomulagi með einhverju óþarfa námsbrölti.

Já guð almáttugur aðstoði mig við að ná syni mínum nokkurnvegin heilum á geði úr klónum á þessum móðursjúka manni sem fór næstum að grenja yfir óréttlæti heimsins í símann.
Honum virtist vera hjartanlega sama þó hann fengi ekki að sjá dóttur sína jafnoft og son sinn, það kæmi ekki mest niður á hinum heldur þeim börnunum.

Já og han er líka búinn að tilkynna mér það að Gyða mín hafi svo kæfandi áhrif á bróður sinn að þau hafi nú bara gott af því að vera aðskilin, nú sér maður skýrt að hann er búinn að gera upp á milli barnanna sinna og velja hvort hann vill hafa.

Já ég hef reynt að halda aftur að mér að segja það sem mér finnst í raun og veru um þennan skítablesa. Dæmi nú hver sem vill.

Þá er ég komin í startholurnar með að flytja, ég er nú aðeins farin að spá í hvað hún Ella Gella má hafa hér til einkanota frá mér og svo er ég svo frek að ég mun hafa herbergið hans sonar míns til einkaafnota þegar ég fer í bæinn, enda ætlum við að hafa þetta þægilegt og gott samkomulag.

Nú er ég á fullu að sækja um hitt og þetta, leikskólapláss og ég hef ekki hugmynd um hvort ég eigi að breyta um lögheimili áður en ég fæ lánið eða hvað.

En það er seinni tíma vandamál. Svo er hann Siggi minn prestur að athuga með framfærslu fyrir son minn á meðan hann er í skólanum fyrir norðan því það er meira en að segja það að hafa einn svona risa í viðbót við hin börnin. Það er allt hægt ef maður veit hvernig landið liggur í þessum skólamálum fyrir borgarbörnin.

Svo er ég að klára að passa tvo drengi áður en ég fer í frí, og þeir eru búnir að vera til skiptis í fríi þannig að ég hef stundum sitið og borað í nefið á morgnana þegar ég hef ekki haft neitt að gera.

Börnin mín fara svo að verða búin í leikskólanum og fara í frí þann 21. júlí minnir mig, eða 20. man það ekki nákvæmlega
Skólinn minn byrjar formlega þann 24. ág en ég á að fara í eitthvað kynningardæmi áður þar sem hópurinn er hristur saman .

Gyða verður sett í aðlögun á Hjalla eða Velli eða hvað sem þessi hjallasefnuleikskóli heitir, ég er nú ekkert yfir mig hrifin af hjallastefnunni, mér finnst að fólk eigi ekkert að rembast við að vera eitthvað annað en það er. Annars hef ég ekki hundsvit á þessu hjallastefnudóti.

Haraldur minn fer í rimaskóla og verður þar með leikskólakennarann sinn áfram þar sem hún er komin með grunnskólakennararéttindi og ætlar að taka 6 ára bekkinn að sér ásamt tveimur öðrum kennurum og hann sonur minn fær víst einhvern stuðning af því málþroskinn er ekki á sama stað og venjulegir strákar á þessum aldri hafa, sem mér finnst afskaplega furðulegt því að nú er pabbi hans ekki málheftur að neinu leyti og ekki ég heldur.

Júlíus er spenntur að byrja í laugabakkaskóla og verður þá með Helga og Sölva , hann dvelur nú á hvammstanga í alsæluvímu og mun koma hingað áður en skólinn byrjar.

Nú bíð ég bara eftir að bankinn minn láni mér fullt af peningum svo ég geti nú leyft þessu að rætast.

Ég fór inná vefsíðuna http://www.hjalli.is/ og litaðist aðeins um á spurt og svarað hlekknum þeirra.
Þar sem ég er me mikinn áhuga á kynímyndum og jafnrétti þó ég sé nú frekar að hugsa um að karlmenn eigi að vera karlmannlegir og konan kvenleg þá hallast ég líka að þeirri skoðun að karlmaður geti alveg einsog kona hugsað um uppeldi barnanna sinna og eldað jafn góðan mat og hún, en auðvitað er ekki öllum gefið allt.

Inná þessum vef var borin upp sú spurning að í kynjaskiptum leikskóla hjallastefnunnar hvort væri verið að ýta undir góðu þægu stelpuna og óþekka prakkarastrákinn með því að hafa kynin aðskilin.
Svarið var nokkuð langt og ég c/p svona það áhugaverðasta úr svarinu að mínu mati.
_______________________________________c/p byrjar

Í tæplega tveggja áratuga starfi Hjallastefnunnar hafa að sjálfsögðu dvalið í skólum okkar allnokkur börn sem uppfylla ekki hefðbundnar kynstaðalmyndir.
Okkar mat er að kynjaskipt starf henti þessum börnum sérstaklega vel vegna þess hve staðalhugmyndir um kyn og hvað telst "stelpulegt" eða "strákalegt" eru miklu minni í kynjaskiptum hópum.
Margrét Pála Ólafsdóttir hefur talað um að börn meti sig sjálf í andstæðum spegli við hitt kynið þ.e. að strákur sé það sem stelpa er ekki.
Þannig gangi kynímyndarmótun barna mikið út á að hafna eiginleikum hins kynsins. Í kynjaskiptum hópum hverfur þessi andstæði spegill og þar með virðist börnunum öll hegðun í strákahópi "strákaleg" og öll hegðun í stelpuhópi "stelpuleg". Þannig teljum við blíða, viðkvæma eða óframfærna drengi alls enga "stelpustráka" heldur eru þeir jafn miklir og flottir strákar þó að þeir sýni hegðun eða skapferli sem venjulega er kvenlægt.
Og á sama hátt teljum við atorkumiklar og framhleypnar stúlkur alls engar "strákastelpur" þó að þær sýni karllæga eiginleika heldur eru þær jafn sannar stelpur fyrir vikið. Í kynjaskiptum hópum fá þessi börn tækifæri til þess að móta sjálfsímynd sína í friði án þess að vera í sífellu líkt við hitt kynið og hafnað af sínu eigin.

Í Hjallastefnuskólum er að auki stöðug markviss vinna í gangi sem gengur út á útvíkka þær hugmyndir sem börnin hafa um kyn og hvað það táknar sem auðveldar þeim börnum sem ekki uppfylla staðlmyndirnar lífið. Við teljum að lífið bjóði upp á svo óendanlega fjölbreyttar leiðir til þess að vera stelpa eða strákur, karl eða kona og einhver ein rétt leið til þess sé ekki til.

Varðandi hina spurninguna þá er Hjallastefnan einmitt að andæfa þeim hugmyndum sem Dorthe Staunes hefur áhyggjur af, en ástandið í hinu kynjablandaða, almenna skólakerfi er einmitt þannig að stelpur eru álitnar góðar og gáfaðar en drengirnir slæmir og heimskir, en allir þekkja hina svokölluðu "drengjaorðræðu" um þessi mál.

Hjallastefnan vinnur gegn þessum hugmyndum með því að kynjaskipta og vinna markvissa uppbótavinnu með hvoru kyni um sig og reyndin er að í kynjaskiptum bekk eru fjölbreyttari hlutverk í boði svo að gáfuðum strák gefst tækifæri til þess að vera gáfaður í friði án þess að hinir strákarnir haldi hann í liði með stelpunum og stelpu gefst færi á að taka leiðtogahlutverk í prakkaraskap vegna þess að engir drengir erum búnir að einoka það hlutverk! Hins vegar er það lykilatriði að vinna með karlmennskuhugmyndir drengja í kynjaskiptum hópum til þess að ýkja ekki upp þær staðalhugmyndir sem eru í gangi eða það sem Margrét Pála Ólafsdóttir kallar "bláu slikjuna" og sömuleiðis þarf að vinna með "bleiku slikjuna" í stúlknahópi til þess að staðalmyndir þeirra af kvenleikanum ýkist ekki upp.

____________________________________c/p endar

Nú vakna hjá mér þær athugasemdir þar sem börnin eru klædd í rauðar peysur og bláar buxur, eða bláa peysu og bláar buxur og svo er rauð flíspeysa með sem svokallaður skólabúningur í öllum þessum hjallastefnuleikskólum, af hverju má stelpa ekki vera í bleiku ef hana langar til þess og af hverju er bleikur alltíeinu bannaður en ekki blár, blár er að vísu afskaplega praktískur litur, en hann er mjög dökkur og er engan veginn að minnka svokallaða bláa slikju hjá strákunum, og rautt er jafn mikið notað á stráka og stelpur þá finnst mér þessi hugmyndafræði detta svolítið um sjálfa sig.
Af hverju á að hampa bláa litnum áfram en útiloka bleiku slikjuna hjá stelpum og hafa bara rautt í staðinn. Ef þetta væri mín stefna og ég hefði eitthvað um þetta að segja þá væru börnin í alveg hlutlausum litum, það er líka ágætt að hafa gráa íþrótta galla með ljósum röndum og nafni barnsins eða leikskólans saumað í með hvítum stöfum, það er hægt að hafa gult, grænt, brúnt, appelsínugult, svart, grátt, hvítt, drapp, mórautt og svo marga aðra milliliti en blátt rautt eða bleikt.
Mín stefna yrði þannig að stelpur myndu læra stelpulega hluti og ganga í bleiku og strákar mundi ganga í bláu og læra strákalega hluti, ég hugsa að sumar stelpur myndu vilja læra strákahlutina og strákar myndu eflaust vilja læra stelpuhlutina og þá væri það alveg hægt með því að leyfa samvinnu kynjanna í ákveðnum tímum og kynin fengju að sjá hversu ólík þau væru í raun og veru því að það er alveg ástæða til þess að kenna það líka, leggja áherslu á hvað sé ólíkt við okkur annað en augljósir líkamshlutar og hafa sátt um að strákar hafa ekki sömu áhugamál og stelpur og öfugt.

Svo er kynjaskiptingin ágætis hugmynd til að ná fram einbeitingu og samstöðu en ég held að stelpum líki mikið betur að vera saman í hóp og strákar láta síður trufla sig ef þeir eru bara með strákum í hóp, það er allavega mín minning úr grunnskólanum að ef við stelpurnar vorum í heimilisfræði og strákarnir í smíðum þá voru tímarnir margfalt rólegri og full einbeiting náðist í þeim tímum, þannig var mjög gott að vinna.

Þannig að ef þessi stefna á að avera svona góð þá finnst mér að eigi nú að sýna umburðarlyndi gagnvart áhugamálum stúlkna jafnt sem drengja, það er staðreynd að stúlkur hafa strax ákveðna tilhneigingu til að raða hlutum og vera í mömmuleik, það kemur strax við ákveðinn þroska, strákarnir eru mikið oftar prílandi og fiktandi í öllu.

Ég á tvo syni, annan mjög karlmannlegan og hinn afskaplega mjúkan og blíðan, dóttir mín er sjálfstæðishetja sem lætur ekki banna sér neitt , en henni finnst frábært að mála sig og vera í pilsi eða kjól með ilmvatn og skart, það finnst yngri syni mínum líka samt hef ég aldrei séð hann leika sér með dúkkur.
Hún hefur aldrei leikið sér með bíla eða lamið sjónvarpið í buff með hamri þó hún sé skass.
Karlmannlegi sonurinn hefur ekki haft mikið samband við sína föðurímynd (ómynd) en sá mjúki er og verður uppáhald pabba síns alltaf og er að fara að flytja til hans á meðan ég er í námi þannig að ég held að þú sért sá sem þú verður samkvæmt genauppbyggingunni þinni..
Ég held að þessi hræðsla við bleika litinn sé bara rugl.

Það er eitthvað rugl í gangi af því að ég skulda í lífeyrissjóð og er komin á svartan lista útaf því, alltaf skemmtilegt að éta ofan í sig eigin vanrækslu, en ég á bara ágætan barnsföður sem er búinn að aðstoða mig í þessu máli og ætlar að greiða götu mína að miklu leyti.

Þá er ég komin af listanum og sendi aftur umsóknina mína til LÍN og fæ svo vonandi samvinnu frá SPRON til að borga það sem ég verð að borga strax svo ég missi ekki af náminu og íbúðinni.

Jæja ég fékk svo símtal frá föður litlu barnanna í gær, alltannað hljóð í honum síðan seinast og hann óskaði mér til hamingju sem er mikil framför, svo bauð hann mér að hafa bæði börnin og ég fæ mömmuhelgar einsog hefðbundið er, svo ég geti einbeitt mér að náminu,
ég verð að segja það að þó ég sé nú hikandi við að missa allann þennan tíma með krökkunum þá þýðir ekki að vera að taka námið með einhverju hálfkáki þannig að ég tók þessu boði og Gyða mín sleppur við þetta hjallastefnukjaftæði,
en ég hef alltaf haft einhverja óskiljanlega óbeit á þessu hjallastefnubulli, í leikskólanum hennar Gyðu er svokölluð Reggio Emiliano stefna ar sem listsköpun og fræðsla um umhverfið er í brennidepli umhverfisvernd, listræn tjáning og sköpun sem er að skila meiri og betri árangri að mér finnst.
Vona að þetta falli í ljúfa löð í dag.

Bankakonan er með það á hreinu að ég geti ekki náð endum saman og því verð ég að gera greiðsluáætlun sem miðar að því að ég nái endum saman svo hún láni mér fyrir því sem ég á að eiga fyrir, algjörlega brilljant eða hittþó heldur.

Af því að nú er ég orðin vel blönk þá finnst mér þetta ekki sniðugt og ég er búin að reikna og gera mína greiðsluáætlun og ég er búin að sjá að ég kem til með að ná endum saman ef leigjandinn mun skila sínu .
Þá er bara að vanda valið á leigjandanum , Ella mín ætlar að búa uppá keili þannig að ekki verð ég með húsnæðið mitt í boði handa mér .
Ég vona að einhver sé tilbúinn að leigja af mér íbúðina á hóflegu verði án þess að rústa henni og svíkjast um að borga mér leiguna.

Næsta skref, er að skila greiðsluáætluninni , láta bankakonuna trúa henni til að hún láti mig fá eitthvað og fá lánað frá LÍN það sem mig vantar fyrir bókum , skólagjöldum og leigu ásamt staðfestingargjaldinu..... hver sagði svo að námsfólk fengi allt frítt .
Spyr sú sem ekki veit.

Já það er næstum því staðreynd í dag, kannski er það bara hugarfarsbreyting hjá mér en það eru allir í kringum mig orðnir eitthvað svo krúttilegir og elskulegir, kannski er það af því ég er að fara í burtu, það er líklegast svo hrikalega gaman að kveðja mig.

En Minn X er einsog ljós og líka minn XX hann er líka alveg að gera allt fyrir mig sem ég vil, það liggur við að ég veri bara skotin í honum aftur....... ehhh...... róleg ... ekki alveg.

En þetta er allt að skýrast og LÍN er að fara aftur yfir umsóknina mína, ég er komin af vanskilaskránni... fokking lífeyrissjósdrasl ! Ég hélt að sun life væri alveg nóg.

Þannig að ég er núna að yfirfara dótið mitt, selja dagmömmudraslið. ætla að fá mér annan sófa, þessi bleiki er ekki eins æðislegur og hann var þegar ég sá hann í búðinni, og þá er barnaland.is, gefins dálkurinn algjör snilld. Þar eru þreyttar húsmæður að gefa frá sér heilu búslóðirnar bara af því að þær eru komnar með leið á innbúinu sínu og ætla að kaupa sér nýtt

En ef einhver á sófa sem hann langar að losna við þá er ég konan sem vill eiga hann.

Ég verð að losa mig við eitthvað af eftirfarandi:

vhs spólum, bæði disney og annarskonar. Notað mikið en vel með farið. 200 kr stk.

Massívt unglingarúm án dýnu, 20 þús.

Rainbow vél á 100 þús, rúml ársgömul. Teppabankari stór og lítill, lofthreinsiefni og lyktarefni.

Tölva án lyklaborðs og skjás 20 þús.

Öldin okkar 23 bækur 45 þús. Allar mjög vel með farnar.

Tvíburakerra 10þús, sandkassi og barnadót með honum 2000 kr.

Ég held ég selji bara íbúina mína og verði í námi næstu fimm árin .ég nenni ekki að standa í einhverju leigjendadæmi.

LÍN er núna að rukka mig um allskonar pappíra og ég get ekkert gert f því ég er að vinna til 5 og er með bilaða tölvu, ég held mér sé ekkert ætlð að fara í þennan skóla.

Djöö maður !

Hvar er prinsinn á þeim hvíta þegar maður þarf að nota hann....!?

Já hann elskulegi bróðir minn hefur áhuga á að kaupa íbúðina af mér og ég held að lánið frá lín é að koma inn þannig að þetta kemur vonandi allt til með að smella saman.

Blogga meira seinna ;)

Já ég er búin að sjá nokkra sobba núna undanfarið, ekki á mér heldur elskulegri vinkonu minni sem var að hössla sér til yndisauka og skemmtunar á laugardagskvöldið, já það er alltaf gaman að hössla , ég er alavega komin í hösslfrí í 10 mánuði eða svo .... ég ætla að mæta fersk í skólann og ekki vera í neinu karlastússi.... það er bara aðeins of mikill athyglisbrestur innifalinn í svona karlastandi.

Ég fór svo í bakaríið áðan og afgreiðslustúlkubarnið þar var/er ekki deginum eldra en 16 ára, ég tók sérstaklega efti því að hún var ennþá í nátfötunum, mjög flegnum bol sem var nærbuxnableikur og blúndur yfir spæleggin(verðandi brjóst), ekki alveg sá klæðnaður sem ég myndi senda táningsbarnið mitt í í vinnuna.
En einsog var nú mikið um meik í andlitinu á þessari stúlku þá steingleymdi hún að meika yfir RISA sogblett á hálsinum á sér, kannski var meikið búið, enda hefði þurft töluvert magn af farða yfir þennan risavaxna sogblett.

Talandi um laugardagskvöld, ég fór í partý til kunnungjakonu okkar Ellu gellu, partýið byrjaði hægt en örugglega og endaði í svaðalegu trúnói og fylleríi , algjörlega unaðslegt bara.
Við dönsuðum og skemmtum okkur, öll símanúmerin sem við fengum frá sætu strákunum fylltu minnið á símanum okkar og við vorum í skýjunum með kvöldið. Frábært partý,frábær félagsskapur, frábærir karlmenn og allt.

Ef karlmaður les þetta þá má sá hinn sami koma með eitthvað raunhæft komment...OK !

DÆMI a: Falleg stelpa sem hefur verið í sambandií 2 ár kemst að því að kærastinn hennar heldur framhjá henni.... ástæðan sem hann gefur henni er sú að hún sé of góð fyrir hann.

DÆMI b: Sæt stelpa sem er ekkert búin að sýna neitt nema almennilegheit kemst á séns og leyfir strák að koma með sér heim, sá strákur er að kunnugra sögn að leita sér að konu og er ekki one night stand gaur...... þessi strákur hefur ekki samband við stúlkuna sem hann var búinn að koma heim með sér með töluverðri fyrirhöfn.

DÆMI c: Maður er búinn að vera að halda konu volgri og alltaf að hafa samband við hana en er í sambandi við aðra konu sem hann segist vera hrifinn af .

DÆMI d: Skilinn maður sem er í haltu mér slepptu mér sambandi við konu sem hann nennir varla að vera með , sefur reglulega hjá og heimsækir aðra konu sem hann hefur þekkt lengi og veit að hún er skotin í honum og hann er dálítið heitur fyrir henni en þorir ekki að taka skrefið.

DÆMI e: Maður sem kom mjög illa fram við fyrrverandi eiginkonu sína sem var mjög góð kona er einsog sannur draumaprins við nýju kærustuna sína og eys yfir hana gullhömrum, gjöfum og athygli þar til nýja kærastan fær algjört ógeð og segir honum upp.

Þessi dæmi eru öll sönn og mér hulin ráðgáta, af hverju eru karlmenn svona hryllilega ósamkvæmir sjálfum sér og af hverju eru þeir að sýna konum athygli sem þeir vilja svo ekkert með hafa... já eða þykjast vera ótrúlega næs og góðir en eru svo að reyna að kæfa konuna með sjálfum sér þegar upp er staðið.

Getur einhver greint þessi atriði frá karlmannlegu sjónarhorni.

Ég hef aldrei spá neitt mikið í því hvort fólk hafi ákveðin blæti, sumsé að fá kikk útúr því að klæðast ákveðnum klæðnaði eða gera ákveðna hluti til að fá kynferðislega ánægju útúr því, stundum er vafamál hvort einhver geti virkilega fengið kikk útúr því að ganga um í til dæmis eru til fullorðnir karlmenn sem vita ekkert meira sexý en vera með bleyju. Það er til fullorðið fólk sem vill vera í pollagalla og stígvélum í forleiknum. Þaðertil fólk sem vill gera það á almannafæri og svoenn aðrir sem vilja gera það með gömlu fólki eða feitu eða asísku í útliti, aðrir láta sér búningana nægja.

Ég fór að hugsa um hvort ég sæi eitthvað sexý við hluti sem eru ekki einusinni kynferðislegir og það sem virðist kveikja einhvern smá snefil af slíkum áhuga hjá mér eru tryllitæki á stórum dekkjum en þá verður aðalfylgihluturinn að vera með, sem sagt karlmaðurinn sem keyrir slíkt tæki. Þannig að ég er nú ekki gott efni í alvöru fetish konu.

Vöðvar og mikil hæð frá jörðu virðast hafa heillað mig í gegnum tíðina en almennur töffaraskapur og húmor eru náttúrlega það sem ég tek fyrst eftir.

Nú er útséð að það verður engin ferð á þjóðhátíð vestmannaeyja hjá mér í ár, við gellurnar ætlum að skreppa til Dalvíkur á fiskidaginn mikla með krakkana okkar, allavega mína krakka.

Fínn endir á stuttu sumarfríi áður en skólinn byrjar fyrir alvöru.