Malið í nermal

Írak....

Já ekki eru nú fagrar fréttirnar sem berast frá Írak. Daglega berast ljótar myndir af særðu og jafnvel sundurtættu fólki. Blóð hörmungar og viðbjóður. Og þetta stríð sem átti að bæta allt svo mikið í Irak. Hermönnunum átti að fagna, írakar falla á kné og kyssa stígvél hinna heilögu alvöldu Bandaríkja. En ekki tókst alveg svo vel til. Mannán og sprengjuárásir og önnur óáran er daglegt brauð. Fátt virðist líka benda til að þetta sé í rénun. Hvað er réttlætanlegt að "friðurinn" kosti mörg mannslíf? 25 þús? 100 þús? milljón? Og hvað segja leiðtogar hinna staðföstu ríkja? Ríkjana sem stóðu að þessari mjög svo vafasömu innrás í Írak? Halldór Ásgrímsson finnst mér vera kominn alvarlega með skítinn í buxurnar í þessu efni. Hann vil nú helst að allir gleymi bara fortíðinni í Írak.. Gleymi bara öllum sundurtættu börnunum. En ekki gleyma að við náum Saddam... Gleyma að ástæðan sem gefin var fyrir stríðinu, já og Halldór skreið uppí miðjan ristil á George W(ar) Bush til að samþykkja.... Saddam á svo mikið af efnavopnum og hann getur beitt þeim á 30 mín.... Og hvað hefur fundist? Jú einhverjar örlitlar leifar. Eða eins og sagt er á góðri íslensku EKKI RASSGAT!!!!! Ég var frá upphafi mótfallinn þessu stríði. Strax í upphafi lagðist þetta illa í mig. Og það kom á daginn..... Skíturinn lenti í viftunni og það með heljarkrafti! Ég gæti sjálfsagt haldið áfram að bölsótast út í þetta viðbjóðslega stríð út í það óendanlega. Einnig að hneikslast á íslenskum ráðamönnum að láta draga sig á asnaeyrunum til að styðja þennann andskota. Hefur Halldór einhver ráð til að stoppa þetta? Hefur Davíð ráð???????