Malið í nermal

Langt um liðið

Það er orðið ansi langt frá síðasta innleggi hérna. Þeim fer að virðist fækkandi eftir því sem tíminn líður. Sú var tíðin að maður skrifaði innlegg á hverjum degi, jafnvel fleyri en eitt. Dugur í þá daga sko. En hvað um það. Ég hef það ágætt hér í Reykjavíkini.Af mér er annars að frétta að nú nýverið fór ég á lyftaranámskeið sem vinnan mín borgaði. Ég tók bóklegt próf sem ég stóðst að sjálfsögðu. Nú er bara eftir að taka verklega prófið. Það ætti nú ekki að vera vandamál þar sem ég er búinn að vera að lyftarast í næstum ár.

En helsta fréttaefnið af okkur turtildúfunum eru veikindi hjá Bjöggunni minni. Hún var á fullu að undirbúa frammhaldsprófstónleikana og þá allt í einu missir hún röddina fimm dögum fyrir tónleika. Hún fer á spítalan og þar er hún skoðuð og reynist vera með bjúg á raddböndunum. Vesen. Það var því ekki annað en að setja hana á "allann pakkann" Sterapillur, pensilín og sterainnöndun. Því miður dugði þetta ekki alveg til. Á föstudeginum var áhveðið að fresta tónleikunum. Það var nú bara það besta í stöðuni því söngdívan mín hefði ekki getað sungið sitt besta á sunnudaginn. Tónleikarnir verða því 6. nóvember í staðin. Ég veit að Bjögga mín á eftir að brillera þar. Ég hlakka til, enda er Bjögga uppáhalds söngkonan mín. Ef einhvern langar að mæta þá eru tónleikarnir í sal Söngskólans í Reykjavík Snorrabraut 54, klukkan 20:00 fimmtudaginn 6. nóv. Aðgangur er ókeypis og léttar veitingar eftir tónleika.

Kreppa

Eins og allir vita þá er svokölluð kreppa hér á Íslandi. Allir stóru bankarnir dottnir á hliðina og bretar eru voða voða vondir við okkur. Sumsé..vesen. En ég nenni ekki að velta mér uppúr því. Það er fréttastofan sem sér um það.

Það er ýmislegt sem er svo mikið verðmætara en einhver hlutabréf og eignir. Hjá mér er það til dæmis að ég á yndislega kærustu. Ég get ekki keypt ást faðmlög og þessháttar fyrir peninga. Það er kannski ágætt því ég á voða lítið af svoleiðis. Svo á ég risastóra fjölskyldu. Mörg systkyni og fjöldan allan af systkynabörnum. Þegar maður sér lítinn frænda brosa þá er ekki annað hægt en að brosa líka.

Þetta gengur yfir einhverntíma og þá er það mín von að fólk hafi nú lært eitthvað af þessu. Fólk slaki aðeins á neysluklikkunini og græðgini og gefi sér tíma til að njóta lífsins.