Heim

Innflutt af blogger Skjalasafnið

Þriðjudagur 12. október 2004

Sims II

Úff... ég er svo innilega föst í Sims II. ég keypti hann fyrir 2 vikum og fannst ég vera algjör hetja... var búin að komast í gegnum 2 vikur án þess að fara á netið og finna svindl! Eitt það fyrsta sem ég gerði með leik eitt (og marga aðra leiki líka, Tony Hawkes t.d.) var að fara online og finna peninga svindlið! Maður verður að eiga nóga peninga í þessum leik.
Ég persónulega er ekki peningagráðug en ekkert er of gott fyrir Simmana mína!! Núna eiga þau allt það besta og dýrasta og lifa lífinu í vellystingum :-)
Maður spáir actually í hvað þau eru að gera þegar maður slekkur á tölvunni... samt veit ég vel að þau eru ekki að gera neitt... ég er GUÐ!!!

Þriðjudagur 19. október 2004

Gaur

Fullkominn Gaur

Fimmtudagur 28. október 2004

Súkkulaði... gæti lifað án þess því ég er súkkulaði!!

cho
You're chocolate. You're the old soul type, people
feel that they have known you their entire
life. Many often open up to you for they view
you as thoughtful and trustworthy. Although
people trust you, you have a hard time trusting
them. You prefer to keep your feelings bottled
up inside, or display them very quietly. It is
alright to open up every once in a while.


Which kind of candy are you?
brought to you by Quizilla

Fimmtudagur 11. nóvember 2004

RösQuiz

Rúnin og Nornin fóru á fyllerí í gær!
Við fórum saman á RösQuiz í stúdentakjallaranum og drukkum mikinn bjór, töluðum mikið um geðræn vandamál okkar og stráka. Eftirlætis umræðuefni kvennmanna þegar strákarnir eru ekki nálægt :-)
Ég skreið heim um 2 leytið og vorum við þá búnar að trítla niður á BSÍ og kaupa nætursnarl. Það er nefnilega ekkert í ískápnum hjá mér nema bjór og kattamatur!! ekki alveg búin að koma mér fyrir :-D

Svo vaknaði ég klukkan 8 í morgun, þunn og hræðileg til að fara í klippingu. Reyndar var Jóa klippikona með mígreni en hún Iðun yndislega ákvað að klippa mig í staðinn.
Ég er í einhverju villingastuði þannig að ég heimtaði að fá hanakamb!
það tókst með herkjum að telja mig af því en ég fékk dökkbrúnt stutt vitleysingja hár í staðin :-) er núna með rokk hár... ekki lengur "goody two shoes" klipping sem er alls ekki ég!!
Nornin er að spá í að hverfa aftur til fortíðar og taka upp "her wicked ways", vera villingur og gera það sem mér bloddý vell sýnist... sama hvað aðrir segja.
má maður það ekki? sérstaklega eftir 4 "eðlileg" ár????

Laugardagur 13. nóvember 2004

Föstudagur

Norninni líður í dag eins og hún eigi enga vini :-(
það er mjög sorglegt að stundum er maður ekki efsta manneskja á blaði hjá fólki. ég held að fyrir utan mömmu mína (sem telst varla með) sé enginn búinn að hringja í mig í 2 daga :,( mjög sad...
Hitti Dívuna reyndar í morgunkaffi/brunch.
það var gott... þá leið mér ekki eins og ég væri ein í heiminum....
mig vantar kannski bara að eignast sjónvarp!!!
þá fyndi ég ekki eins mikið fyrir þessu...
Næsta mál er þá að kaupa eitt varp!

Miðvikudagur 17. nóvember 2004

Skortur á sjónvarpi

Ég á ekki sjónvarp.
Mig langar í sjónvarp. Ég er búin að hanga í tölvunni í 3 daga linnulaust og er orðin talsvert heilaþvegin.
Baggalútur er búinn að vera "the site of choice" og nú er ég að verða búin á því þarna inni!
Frábærlega skemmtilegur vefur en eftir 3 sólahringi af bulli um ekki neitt þá er ég að verða dálítíð steikt.
Er til dæmis farin að sjá fyrir mér svið þegar fólk segir og gerir eitthvað! það er merki um alvarlega geðröskun held ég!!
Ég er búin að vera "veik" úr vinnu í 2 daga og held að ég verði að fá einhver upplyftilyf til að halda áfram að fúnkera eðlilega núna. Er svefnlaus og andvaka allar nætur og hangi á netinu til 4, 5, og 6 á morgnanna. Þá loks dett ég í draumlausann, órólegann svefn.

Fimmtudagur 25. nóvember 2004

*Púff*

Ég er alveg búin að missa það sem eftir var af raunsærri hugsun.
Ég veit ekkert í minn haus og er öll flækt.
Zatanz!

Hittingur

Jæja... einn hittingurinn búinn í viðbót.
Það er alltaf svo brilliant að hitta þessar stelpur. Við erum nú ekki margar eftir því Jóna flutti til Danaveldis og Elísabet fór aftur norður. Núna erum við bara 5 hérna í bænum en vorum 7 á tímabili.
Það er svo fyndið að hugsa til þess að þegar ég var unglingur þá þekkti ég bara Gullý vel. Hinar þekkti ég auðvitað en við vorum ekki beint vinkonur. Ég var skrítin og frekar einræn, lék mér mikið ein og var ekki sú félagslynda.
En í dag þá elska ég þær allar út af lífinu!!! Líka þær sem við hittum sjaldan og búa fyrir norðan ennþá.

Við erum alltaf klikkað mikið að slúðra! Ræðum ástarmál hvor annarar, börn, óléttur og hvað annað sem kemur í umræðuna. Þetta er náttúrulega bara "saumaklúbbur" en við ákváðum frá upphafi að vera bara heiðarlegar og köllum þetta Hitting því við saumum andskotann ekki neitt!!!

Núna eru komin 2 ár rúmlega síðan við byrjuðum á þessu... ja... amk eru rúm tvö ár síðan ég ákvað að brjóta odd á oflæti mínu og byrja að hitta þær. Þær hinar eru búnar að vera eitthvað lengur... ég er bara svo þrjósk.. ákvað þegar ég kom hingað suður að nú væru tengslin norður engin og ég ætlaði sko ekki að hafa samband við neinn sem var þaðan.
Ég á svona heimsku til :-)
En viðurkenni líka alveg þegar ég hef rangt fyrir mér!

Nóttin er ung og ég er ekki mjög þreytt þrátt fyrir lítinn svefn og steiktann dag.
Sjáum hvað gerist!!!

Föstudagur 26. nóvember 2004

Ný helgi

Maður lifandi hvað ég er glöð að það skuli vera föstudagur.
Þessi vika var mjög fljót að líða og var alls ekki leiðinleg (dálítið dramatísk í upphafi en það leystist nú farsællega) en mig langaði bara alls ekki í vinnuna í dag.
Ég elska vinnuna mína flesta daga en föstudagar eru algjör kleppur.
Nóg um það.

Mig langar að fara og fá mér í glas í kvöld en það virðist enginn vilja koma með :'(
Sigga nennir ekki að drekka, Álfurinn er að vinna eftir því sem ég veit best, Toría er í prófaundirbúningi og svo framvegis.
Ef þig langar á djammið með mér, ýttu þá á 1.

Sigga var að hringja og við ætlum í bíó. Að sjá "The forgotten". Ég er nú ekki mikið bíóböff en henni tekst alltaf að draga mig með á einhverjar holívúdd myndir sem enginn annar gæti dregið mig á nauðuga!! Mér finnst mjög gaman í bíó þegar ég fer, en mér finnst það svo blóðugt að borga 800 kr. fyrir 90 mínútur af skemmtilegheitum. Svo er það popp og vatn (sem er til allrar hamingjunnar frítt), súkkulaði ef maður er í fíling og þá er þetta 1200 kall ef maður er heppin!!!
Svo langar mig allaf frekar að sjá evrópskar, suður-amerískar eða nýsjálenskar myndir en það hefur ekki nokkur manneskja gaman af þeim nema ég!

Gleymdi....

....alveg að segja ykkur!
Bækurnar sem ég pantaði á Amazon?
Fokk, fokk, fokkiddí, fokk....
Ég pantaði "Going Postal" sem kemur út í kilju á næsta ári og þess vegna verða hinar bækurnar sem ég pantaði ekki sendar fyrr en á sama tíma í OKTÓBER 2005!!!
það er heilt ár þangað til!

Þannig að ég fór á Amazon og afpantaði "Going Postal". Einfaldast!

Miðvikudagur 1. desember 2004

Mesta snilld í heimi!!!

Baggalútur er dásamlegasta vefsvæði í heimi!
Hérna er textinn af nýjasta lagi þeirra á ritstjórn og ég er komin með það á heilan.... algjörlega.
Ég hlustaði á það svona 5 sinnum í röð!!

KÓSÍHEIT PAR EXELANS

Gibb / Fannsker / Sandeman

Afsakaðu allan þennan reyk inni,
ég var barað líta til með steikinni.
Hún er meir og mjúk - hún er eins og hugur manns.

Loksins ertu kominn hingað á minn fund;
finn svo gjörla - þetter töfrastund.
Úti vindur og fjúk - kósíheit par exelans.

Smakka sósuna - því mér finnst hún í það þynnsta.
Hún þarf korter enn - í það allra minnsta.
Og við setjumst að borðum - ha-ha.
Já við setjumst og borðum - ha-ha.

Réttu rauðkálið, grænu baunirnar
Viltu kartöflur, sykurbrúnaðar?
Hvernig smakkast svo? - Þetter yndislegt.
Jahá, en mest er þó gaman - ha-ha
að við skulum vera saman - ha-ha.

Góða veislu má ei skorta eftirrétt.
Eitthvað sem er saðsamt, en um leið svo létt.
Fáðér rúsínubrauð
-nær algerlega fitusnauð.

Allir þurfa jú að passa línurnar.
Viljum ekki enda eins og svín - er það?
Fokkitt - skítt með það - fáum okkur ögn meiri rjóma.

Viltu sérrítár? Eða kamparí í órans?
Æ, manstu vikuna okkar í Flórens?
Er við drukkum það saman - ha-ha.
Æ, hvað það var nú gaman - ha-ha.

Smökkum sörurnar, mömmukökurnar,
makkarónurnar - eplabökurnar.
Hvernig smakkast svo? Þetter dásamlegt!
Jahá, en mest er þó gaman - ha-ha
að við skulum vera saman - ha-ha.

Meira laufabrauð? Eða marensfrauð?
Hvar er konfektið? Er það upp urið?
Hvernig smakkast svo? Þetter æðislegt!
Jahá, en mest er þó gaman - ha-ha
að við skulum vera saman - ha-ha.

Hvar er beilísið? Hvar er sjampeinið?
Bættu toffíí æriskoffíið!
Hvernig smakkast svo? Þetter unaðslegt.
Jahá, en mest er þó gaman - ha-hah
að við skulum vera saman - ha-hah.

Ég er ástfangin... af Baggalúti!

Fimmtudagur 16. desember 2004

Litgreining

Fann þetta hjá Þarfagreini og þetta passar svona sæmilega.
Það skemmtilegasta er að þetta er einn af nýju uppáhaldslitum mínum!!
Klæðir mig svo einstaklega vel síðan ég ákvað að vera dökkhærð.

you are darkorchid
#9932CC

Your dominant hues are blue and magenta. You're the one who goes to all the parties but doesn't quite fit in at every one... you know what you want, but are afraid of what the world might think of it. You're a little different and that's okay with them, and if you're smart it's okay with you too.

Your saturation level is higher than average - You know what you want, but sometimes know not to tell everyone. You value accomplishments and know you can get the job done, so don't be afraid to run out and make things happen.

Your outlook on life is brighter than most people's. You like the idea of influencing things for the better and find hope in situations where others might give up. You're not exactly a bouncy sunshine but things in your world generally look up.
the spacefem.com html color quiz

Laugardagur 25. desember 2004

Jólanótt

Mikið óskaplega er einmannalegt að fara að ein að sofa á jólanótt.
Flestar nætur er mér alveg sama en í nótt þá vill ég eiginlega ekki fara að sofa því ég er ein
*brestur í óstöðvandi grát*

En jólagjafa upptalning:
Brynja, Þröstur og kó: Norn frá Búdapest, maskari og baugakrem (þau þekkja mig vel)
Jögga, Röggi og Kó: Stúfur úr Brian Pilkington seríunni (skemmtilegir jólasveinar, 15 stykki til að safna)
Auður, Rúnar og Rögnvaldur Brynjar: Túlípana kertastjaki. (sætur og gott að fá fleiri því ég henti mjög mörgum eftir Le Divorce)
Óli og Eygló: Konfekt (namm namm og ég heppin því ég gleymdi að kaupa konfekt)
Sigga og Davíð: Blómavasi/kertastjaki með fallegri skreytingu.
Mamma, Afi og Steinar: Sjónvarp og 10.000 kall!! (þau eru alveg skrítin stundum! eins og sjónvarpið hafi ekki verið nóg!!! Ég fékk kast!)

Ég er mjög sátt. Lærði líka að elda Hamborgarahrygg og baka upp sósu sem er alltaf gott að kunna er mér sagt!!

Þriðjudagur 28. desember 2004

Ömurlegur dagur.

Já herrar mínir og frúr... þetta er búinn að vera ömurlegur dagur.
Ég svaf næstum ekkert, vaknaði úrill og ótrúlega þreytt, byrjaði daginn á að gráta úr mér augun yfir hvað líf mitt er hrikalega vonlaust og sársaukafullt, drattaðist á lappir og fór í vinnuna, of seint. Fékk reyndar að fara snemma. Fór með Siggu og mömmu hennar í Kringluna og verslaði ekkert, kom heim og langar helst til að skríða undir sæng og koma ekki til baka í svona 2 ár.
Þá verða hlutirnir kannski orðnir betri.

Jú jú.. fullt af fólki hefur það verra en ég og allt það en mér er nákvæmlega drullu skít sama um það. Ég er ekki í þeirra sporum og veit ekkert hvernig þeim líður. Ég hef bara mig og verð að meta allt lífið út frá því.
Og akkúrat núna er það skítt.

Fimmtudagur 30. desember 2004

Ömurlegur dagur 2.


Þessi var líka ömurlegur. Hvernig er hægt að eiga 2 ömurlega daga í röð? þýðir það að líf mitt sé ömurlegt?? Þýðir það að ég sé ömurleg??? Eða er heimurinn bara ömurlegur og ég var að fatta það????

Byrjaði ferlega vel... vaknaði klukkan 6 því ég fór að sofa um 22.30.
Fór í vinnuna í svaka góðu skapi og sá X-manninn!! jú jú... í fyrsta sinn síðan við slógumst þá sá ég hann. Það var eins og það hefði verið sparkað í magann á mér!
En mér fannst hann ekki einu sinni sætur! Húrra!!
Meira fíflið sem hann er!!! Víííí!!!

Eini ljósi punkturinn var að ég hitti Silju. Við fórum á litla ljóta.
Svo komu Þarfagreinir, Skoffín og Ísis og lífguðu heldur betur upp á daginn!! Húrra!

Skoffín fékk snilldarhugmynd um hvernig líf okkar væri ef það væri sjónvarpsþáttur, stuttmynd eða bíómynd og ræddum við það í hörgul!
Endalaust gaman :-D
Ég skrifa um líf mitt sem sjónvarpsþátt síðar.

Laugardagur 1. janúar 2005

Nýtt ár.. 2005!!

Gleðilegt ár elsku fólk. Vinir jafnt sem óþekktir.

Ég ætla að vona að 2005 verði betra en 2004... því það var ekkert spes.
Ég hét á alla góða vætti, bað til ása og ásynja og mælti þeim heill.
Ég er hérna í sveitinni með fjölskyldunni og ætla mér ekkert á djammið. Ég ætla að vera góð og setja mér "markmið" fyrir næsta ár. Þetta eru EKKI áramótaheit. Ég setti eitt i fyrra og það stendur ennþá. Það var að strengja aldrei aftur áramótaheit *glottir*
Ég hins vegar ætla að líta í eiginn barm og íhuga hvað það er sem ég vill gera.

Vil ég flytja til Edinborgar eins og búið er að stinga að mér? Vill ég fara að einbeita mér að því að ná mér í meiri menntun? Hvert vill ég vera að fara? er ég með stefnu eða er ég að ráfa um stefnulaust? Eins og ég og Júlli vinur minn vorum að ræða um daginn þá er eins og við höfum 2 leiðir. Annars vegar þá sem er ákveðin og gerist sama hvað við reynum að láta það ekki gerast og hins vegar þá sem við stjórnum og reynum alltaf að þvinga hlutina til að gerast. Ef þessar leiðir eru ósamræmanlegar þá erum við alltaf í krísu. Við lendum í vandræðum í lífinu og í stað þess að leyfa örlögunum að ráða og stjórna för þá berjumst við á móti til síðasta blóðdropa.
Ætti maður ekki að hætta að berjast á móti og reyna að samræma þessar leiðir???

Þessi mynd er eftir Júlla. Hann er snillingur! Ég elska hann.

Mánudagur 3. janúar 2005

Kossar.

entrancing
You have an entrancing kiss~ the kind that leaves
your partner bedazzled and maybe even feeling
he/she is dreaming. Quite effective; the kiss
that never lessens and always blows your
partner away like the first time.


What kind of kiss are you?
brought to you by Quizilla

Ég stal þessu frá Þarfagreini sem stal þessu frá Skoffíninu.

Fimmtudagur 6. janúar 2005

Voðalega er maður latur við þetta.


Hef ekkert bloggað frá því á mánudag.. og það var nú ekki merkilegt.
Ætla samt ekki að segja neitt núna nema þetta:
Ég er svo ánægð að vera lifandi.

Ahhaaa..... Æskuminningar!!!

Academic
You are Barbatine! You are well-read and love to
learn. You were gloomy in your youth and found
nothing you liked to taste, but you're older now,
and have an incisive sense of humour that
makes you and others smile.


Which Barbapapa Personality Are You?
brought to you by Quizilla

Sunnudagur 16. janúar 2005

Nú er kominn tími á

Nú er kominn tími á að gera eitthvað skemmtilegt.
Það er einfaldlega lægð í mínu lífi eins og er og ég verð bara að gera eitthvað í því!!!
Hmmm... það er eins og það megi ekki vera dauð mínúta hjá mér, þá er mér farið að leiðast aðgerðarleysið og atburðaleysið.

Galdur

Úff maður... ég fékk næstum hjartaáfall og taugaáfalla á sama tíma núna rétt í þessu!!!

Ég ákvað að gera eins og einn lítinn galdur til að ná markmiði mínu um að gera eitthvað skemmtilegt og skellti mér í það að gera smá "ástargaldur" .
Ekki þannig að skilja að ég hafi verið að reyna að gera einhvern ákveðinn ástfanginn af mér eða neitt þannig... bað Freyju bara um að senda rétta manninn í áttina að mér og láta mig vera opna fyrir því að taka við ástinni þegar hún bankar upp á.

Nú framkvæmdin er ekki flókin, pappír, rósir, hreinsandi jurtir og slatti af eldi....
Ekkert af þessu var vandamál fyrr en að eldurinn kom til sögunnar...
Ég er dálítið "brennuglöð" og hellti ótæpilega af rauðspritti yfir pappírinn og jurtirnar því mér finnst blái loginn svo ofsalega fallegur!
Haldiði ekki að reykskynjarinn (sem hefur þagað hingað til, jafnvel þótt 10 manns hafi setið beint undir honum og reykt) hafi farið í gang!!!!
Og þvílíkur dómsdags hávaði!
Loki hljóp út um allt eins og vitlaus og ég vandræðaðist við að ná í stól til að príla upp á, opna útidyrnar og alla glugga til að losna við reykinn... hann var dálítið þykkur!

Úbbs...!! eins gott að nágranarnir komu ekki askvaðandi niður því ég var ekki í neinum fötum!
Og með altarið uppsett og rýtinginn í hendinni... haldiði að það hefði verið!!!
Sé fyrirsagnirnar í anda:
Nakin kona vopnuð hnífi reynir að kveikja í húsi í vesturbænum!
Þetta hefði örugglega komið í DV!

Laugardagur 29. janúar 2005

Bara gaman

Ég er búin að taka þá vitsmunalegu ákvörðun að hætta að hafa áhyggjur.
Ég ætla ekki að velta mér upp úr vandamálum og alls ekki að spá í hvort eitthvað sem ég geri eða segi á eftir að hafa slæmar afleiðingar. Það endar bara með því að ég segi ekki allt sem ég ætti að segja og geri ekkert sem mig langar.
Ég ætla að stefna að því að láta mér líða vel og það þýðir auðvitað að gera það sem ég vil og er best fyrir mig. Þetta hljómar kannski full sjálfhvert en svona er þetta bara. Ég get ekki borið ábyrgð á tilfinningum eða gerðum annara. Ég get ekki spáð í það hvort ástæðan fyrir pirringi einhvers sé mér að kenna. Þó það sé málið þá er ég ekki ábyrg. Ég get bara verið ábyrg fyrir því að gera alltaf það sem ég tel rétt.

Djúpt er það ekki?

Sunnudagur 30. janúar 2005

Komst að því að það

Komst að því að það eru einhverjir Bagglýtingar sem ég þekki ekki sem lesa bloggið mitt, þannig að ég ákvað að ritskoða það. Sumt af því sem ég hef verið að skrifa er í raun ekki fyrir alla að lesa. Gleymdi mér aðeins og fór dálítið yfir strikið í lýsingum á persónulegum málum. Því þó fólk sem hefur ekki farið á Baggalút viti ekki um hverja ræðir þá er allt annað að útlista þetta allt fyrir Bagglýtingum sem vita það. Æi þið skiljið.

Ég varð skotin. Þannig er það bara. Í fyrsta sinn síðan ég skildi við X-manninn hafði ég tilfinningar til einhvers. Verst að það skildi fara eins og það fór. Það var alveg skemmtilegt, en það er búið af minni hálfu.

Ég er daðrari. Ég meina yfirleitt eitthvað með því og daðra ekki nema að ég hafi áhuga á að kynnast viðkomandi betur. Stundum endar það með vinskap eins og hjá mér og Þarfagreini, stundum fer það lengra.

Ég legg aldrei upp með að særa neinn. Það er ekki planið þegar ég er að spjalla við einhvern. Alls ekki. Ég tala við þá sem mér finnast áhugaverðir og skemmtilegir karakterar.

Ég biðst afsökunar ef ég hef sært einhvern, hneykslað eða ef einhverjum líður eins og ég hafi haft hann að fífli. Það var ekki ætlunin. Alls ekki.
En ég gaf aldrei í skyn að ég væri ekki að spjalla við neinn annan líka. Það hefði mátt spyrja.
Og ég er bara að fara að hitta hann sem vin. Ekkert meira.

Mánudagur 31. janúar 2005

Merkilegt alveg hreint...

...hvað ég get klúðrað hlutunum...
Má ég í alvöru ekki kynnast einhverjum almennilegum strák og bara sjá hvað gerist?
Má ég ekki vera ánægð og líða vel? Verð ég að þjást? Vil ég þjást? Ómeðvitað kannski?
Reyni ég að koma mér í svona aðstæður án þess að gera mér grein fyrir því? Hvað er að mér?
Er þetta bara slæmt karma? Eða er ég svona hrikalega ómöguleg?
Eru æðri máttarvöld að sýna mér að ég hef nákvæmlega enga stjórn þó ég reyni að hafa hana?
Er hægt að hafa stjórn? Eru örlögin ekki að gera at í mér?

Getur einhver komið með töfralausn á þessu?
Ég veit að það eru nokkur gáfumenni sem lesa þetta.
Vinsamlegast komið með lausn.

Vildi stundum að ég gæti verið kristin... þá myndi ég ganga í klaustur akkúrat núna og hætta þessari vitleysu.
Aldrei að sýna neinar tilfinningar til annars en kallsins á himnum og sloppin við vesenið sem fylgir því að vera skotin, hrifin og ástfangin.

Svo núna þori ég ekki að skrifa, því ég veit ekkert hverjir lesa þetta... hélt í alvöru að það væru bara vinir mínir og einhverjir útlendingar.
Svona get ég verið barnaleg.

Já og þetta er fyrir huldufólkið sem les bloggið mitt:

Ég þjáist af hvatvísi. Ég hugsa upphátt. Ég skrifa yfirleitt allt sem mér dettur í hug. Ég er mótfallin því að ritskoða sjálfa mig, en gerði það svo sannarlega í dag. Ef mig langar í eitthvað þá sækist ég eftir því í staðinn fyrir að naga mig í handarbökin síðar. Ég elska lífið og allt sem því fylgir, það mætti hins vegar vera sársaukaminna oft á tíðum. Ég vil engum illt. Ég er hrædd við höfnun. Ég er lofthrædd. Mér finnst pasta gott. Ég les allt nema æfisögur. Ég er dökkhærð. Ég er með græn augu. Ég er 167 sentimetrar á hæð en vildi að ég væri aðeins hærri. Ég er einkabarn einstæðrar móður sem er 18 árum eldri en ég. Ég á enga peninga. Ég er ekki með stúdentspróf. Ég vil fara í bókasafnsfræði þegar ég hef efni á að klára stúdentinn. Ég myndi sjálf aldrei halda framhjá en mér er nokk sama þótt aðrir geri það. Ég er samviskusöm þegar ég vil það sjálf. Ég er hrikaleg dramadrottning. Ég æsi mig yfir stjórnmálum. Ég trúi þróunarkenningunni. Ég á afmæli 18. febrúar og er fædd 1977. Ég er ótrúleg tilfinningavera og á oft bágt með að sjá rökréttar lausnir á tilfinningamálum. Ég held að geimverur séu til. Ég er vinstri sinnuð. Ég er náttúruverndarsinni í orði en er ekki nægilega dugleg að vera það á borði. Ég þoli ekki herinn og vill hann burt. Ég vil bjarga heiminum en veit ekki hvar ég á að byrja. Ég held að allir séu almennilegir inn við beinið. Ég verð auðveldlega skotin og hrifin. Ég verð hinsvegar ekki auðveldlega ástfangin. Ég er opin og á auðvelt með að útskýra hvernig mér líður. Ég hef oft farið til sálfræðings. Ég er fjári sjálfhverf en veit af því. Ég er með ofnæmi fyrir kíwí. Ég fékk ekki bílpróf fyrr en ég varð 18. Ég drekk ekki mikið. Ég reyki aftur á móti ofsalega mikið. Ég er stundum á hrikalegri síðgelgju. Ég hata nokkrar manneskjur, Bush og Valdís núverandi kærasta fyrrverandi mannsins míns og fyrrverandi besta vinkona mín eru þar efst á blaði. Ég vorkenni fyrrverandi manninum mínum hinsvegar því hann á aldrei eftir að finna jafn góða konu og mig. Ég þoli ekki gulann lit. Ég elska fjólubláann.
Ég er heiðarleg (að mestu leyti, best að ljúga ekki til um það þá væri ég í þversögn) og fer frekar eftir því að sannleikurinn sé sagna bestur heldur en að satt megi oft kyrrt liggja. Það hefur rosalega oft komið mér í koll. Ég á ekki marga vini en ég á mína vini alla æfi (vona ég). Ég á rosalega mikið af kunningjum. Ég snobba niður fyrir mig. Ég er samt líka menntasnobb. Ég les óheyrilega mikið en man ekki alltaf um hvað bókin er viku eftir að ég hef lagt hana frá mér. Ég gleymi því sem mér er sagt ef ég hef ekki áhuga á því. Ég fer þess vegna stundum ekki rétt með staðreyndir. Ég á erfitt með að viðurkenna að ég hafi rangt fyrir mér, en ég á auðvelt með að viðurkenna að ég eigi erfitt með það. Ég hef átt í tveim alvarlegum samböndum yfir æfina. Öðrum þeirra giftist ég og skildi við hann 2 árum síðar. Hann vildi skilnað því hann var farinn að halda við stelpu sem var besta vinkona mín. Ég get ekki sannað það. Ég er ekki bitur. En ég er dálítið hneyksluð og sár. Mér finnst ég myndast illa. Mér finnst leiðinlegt í líkamsrækt. Ég elska að vera utandyra. Ég er sjúk í grjót og ég safna steinum sem aðrir sjá ekkert merkilegt við. Ég kaupi líka hálfeðalsteina því þeir eru fallegir. Ef vinir mínir fara til lands sem ég hef ekki komið til þá bið ég þau um að koma með grjót til baka. Ég gleymi stundum hvaða steinn er frá hvaða landi. Ég er stundum í þversögn við sjálfa mig. Ég er í ásatrúarfélaginu af menningarlegum ástæðum 80% og trúarlegum 20%. Ég ætla að verða goði áður en ég verð 37 ára. Mér væri alveg sama þó ég myndi aldrei eignast börn. Ég myndi samt frekar vilja stelpu en strák ef ég mætti ráða. Ég geng aldrei í þveng. Ég á korselett sem ég elska og fer oft í. Ég geng nakin um heima hjá mér. Ég er ekki spéhrædd og er alveg sama um nágranana. Mér finnst garðyrkja skemmtileg. Ég óttast ekki dauðann. Ég er dálítið nörd. Mér finnst íslenska sem námsgrein leiðinleg. Ég elska jarðfræði og efnafræði. Þegar ég var 10 ára vildi ég verða jarðfræðingur eða fornleifafræðingur eða geimfari. Mér finnst ótrúlega gaman að skoða stjörnur. Það togast á í mér rökhyggjan og dulrænu öflin. Ég trúi á drauga en efast um tilvist þeirra á sömu stundu. Ég á það til að vera mjög klofin persónuleiki og skipti stundum um skoðun á 10 mínútna fresti. Mig langar að flakka um heiminn. Ég er fljót að læra en vantar aga. Ég er nátthrafn. Ég elska ketti en er pínu hrædd við hunda.

Ég kláraði hugmyndabankann, veit ekkert hvað ég á að skrifa meira. Ég held áfram einhvern daginn.
Nú er Nornin hætt að blogga og Andrea er tekin við. Ég er að spá í að reyna að sameina þær aðeins þannig að ég sé alltaf ábyrg gerða minna.

Þriðjudagur 1. febrúar 2005

[Ljómar upp]

Ég er svo mikill bjáni!
En stundum er ég ótrúlega ánægð með að þurfa alltaf að eiga síðasta orðið og með að vera jafn skelfilega hvatvís og ég er!!
Það þarf ekki alltaf að vera slæmt greinilega!!!

Fimmtudagur 3. febrúar 2005

Nörd? Ég? Nei!


I am nerdier than 50% of all people. Are you nerdier? Click here to find out!


I am 32% loser. What about you? Click here to find out!


Stal þessu af síðunni hans Þarfagreinis.
Ég er ekki nörd... skemmtilegt :-þ
Og ekki lúði heldur!!

Mér líður alveg einstaklega vel

Mér líður alveg einstaklega vel þessa dagana.
Við Loki erum í góðum fíling, hann hefur mildast með árunum konettikötturinn minn svarti. Núna vill hann bara knúsast í mér endalaust. Reynir á hverjum degi að hreiðra um sig á lyklaborðinu ef ég er of seint í tölvunni. Besta ráðið virðist vera að skella lappanum bara ofan á köttinn þar sem ég sit með lappir upp á borði. Honum finnst það skárra en að fá ekki að vera hjá mér :-)
Ég er búin að hlæja mig máttlausa, oft á tíðum, að tilfæringunum hjá honum við að reyna að komast fyrir í fangi sem er þegar upptekið.

Ég er líka sátt við allt eins og er. Mig langar reyndar ótrúlega mikið í skóla en held að það bíði haustsins. Þetta dreifinám hjá FB er ekki að virka fyrir mig eins og er. Ég á náttúrulega svo ofsalega lítið eftir í stúdentinn að ég þarf að bíða til vorsins 2006 ef ég á að fá þá áfanga sem mig vantar í dreifinámi. Það væri samt snilld. Að geta bara tekið allt sem ég á eftir á nokkrum mánuðum í staðinn fyrir að vera að snuddast þetta í 2 annir í viðbót.
Þó ég hafi tekið 24 einingar þegar ég var síðast í FB þá held ég að 32 sé full mikið á eina önn :-þ Þarf líka að vinna með í þetta skiptið... ekkert dund við að vera "bara" í skóla.

Jæja... þarf að haska mér í vinnuna. Er að vinna til 4 og svo er ég komin í helgarfrí! Dásamlegt!!
Hitti Jóakim á morgun og svo ætla ég að fara til Ívars og Hexíu á laugardaginn... sem minnir mig á það...
Hexía, ef þú ert að lesa þetta, hvenær á ég að koma???

Laugardagur 5. febrúar 2005

Hmmm.....


Hitti Jóakim í gær. Það var einstaklega gaman hjá okkur og þetta er fínn strákur. Við gætum örugglega orðið fínustu vinir.
Töluðum mikið um ferðalög og fyrirhugaða ferð hans til suður Ameríku. Mikið óskaplega væri ég til í að fara með honum. Ekkert endilega bara honum samt.
Við ætlum að fara til Ívars og Hexíu í kvöld að spila.

Já og svo að minna á afmælið mitt [ljómar]
Það verður haldið á Litla Ljóta Andarunganum, föstudagskvöldið 18. febrúar.
Ég ætla reyndar að byrja daginn á að fara á skauta í einstaklega góðum félagsskap (bannað að klikka á því) og kannski súpa heitt kakó eftir það, síðan verður samkomunni startað um 21.30 í innri salnum á litla ljóta.
Ef þið verðið góð þá fáðið kannski köku! En allt bús verður til sölu á staðnum. BYOB* verður ekki í boði.

Barnastarfið hjá Ásatrúarfélaginu fór af stað í dag. Það fór hægt af stað. Alls mætti eitt barn + pabbi þess :-( Bömmer... en ég neita að gefast upp!! Ég gefst aldrei upp þegar ég vil í alvöru ná einhverju markmiði og þetta er göfugra en margt annað sem ég vil!

* Bring your own boose

Mánudagur 7. febrúar 2005

Virka internet sambönd?

Þá er ég að meina sú gerðin sem hefst á internetinu og færist svo yfir í raunheima.
Þetta er eitthvað sem ég hef mikinn áhuga á að vita þar sem ég er mikil áhugamanneskja um internetið og sambönd yfir höfuð :-þ
Ég veit að langlínu-sambönd virka sjaldnast. Ber þar að nefna mitt samband við Fredrik forðum daga, þegar ég bjó hérna heima og hann í Frakklandi.
Það var auðvitað dauðadæmt frá upphafi.

Getur verið að þessi sambönd blessist?
Frændi Siggu vinkonu giftist sinni internetást í fyrra sumar.
Þau kynntust á IRC og færðu sig svo yfir í raunheima.
Þannig að sum virka alla vegana.

Og hvernig er það ef það er endalaus "kemestría" á milli fólks online, en svo hittist það í kjötheimum og *púff* ekkert!!
Engir neistar, enginn hiti. Hvað skeður þá?
Auðvitað skiptir persónuleikinn mestu máli (að mínu mati) en það verður að vera eitthvað meira... þetta óútskýranlega "eitthvað" sem laðar fólk að hvort öðru. Ferómonin verða að passa... maður finnur það náttúrulega ekki í gegnum tölvuna...

Ég er nú bara að velta þessu fyrir mér.
Endilega látið mig vita hvað þið haldið lesendur góðir.

Miðvikudagur 9. febrúar 2005

Á bleiku skýi


Ég brosi allann daginn, ég er yfirmáta kurteis í búðum, ég er meiri skáti en venjulega í umferðinni(fyrir utan þau augnarblik sem ég er svo utan við mig af gleði að ég er beinlínis hættuleg), mér finnast allir dásamlega skemmtilegir og fallegir, ég hreinlega sé vorið vera á leiðinni en finnst samt frábært og fallegt að það snjói (ég sem hata snjó venjulega), ég er eins jákvæð og hægt er að vera og ég er bara glöð, glöð. glöð!!!

Hvað er að mér?

Ég er skotin!!!

Er það smitandi?

Já!!

Mánudagur 14. febrúar 2005

Afmælisveislufrestun

Jæja þið þarna...
Vegna þess hve vinir mínir eru upptekið fólk þá hefur verið ákveðið að fresta þessari afmælisveislu minni um óákveðinn tíma.
Rúnin kemst ekki, Álfurinn kemst ekki og þetta hentar mér sjálfri ekki alveg eins vel og ég bjóst við, bjána afmæli að vera á tíma sem hentar mér illa :-þ

Svo er Maðurinn líka að koma í bæinn [ljómar eins og sól í heiði] og fyrir mína parta þá vil ég frekar vera með honum en ykkur [ullar á alla sem lesa þetta]
Ég er nefnilega eiginlega næstum alveg viss um að ég á ekki eftir að vilja tala við nokkurn nema hann þegar ég fæ loksins að koma höndum yfir hann.

Ég veit ekki hvað ég á að segja ykkur... nema það að mér hefur ekki liðið svona áður.
Ekki einu sinni með X-inu.

Ég hef alveg verið skotin áður... en þessar tilfinningar eru eitthvað nýtt.
Kannski er ég bara loksins orðin nógu gömul til að skilja og njóta þess að fullu að vera skotin.
Mig verkjar í hjartað þegar ég sé myndir af honum, ég brosi eins og kjáni í hvert sinn sem ég fæ sms frá honum, það liggur við að ég knúsi tölvuna mína þegar við erum að spjalla á msn...
Ég er örugglega orðin klikkuð (loksins) en ég hugsa um hann allann daginn og við höfum aldrei hist!!

Ég hlakka svo til að hitta hann, finna hvernig við náum saman í raunheimum. Það verður örugglega skrítið en ég held að við verðum ekki lengi að jafna okkur á feimninni. Sérstaklega ekki þar sem við höfum rætt mjög opinskátt um einmitt þetta... feimnina og vandræðaganginn sem getur skapast við þessar aðstæður.
Ég get ekki beðið!! Mig langar að stökkva upp í bílinn og aka af stað til hans. Hitta hann strax á morgun en ekki eftir heila 5 daga!!
Ég er óþolinmóðasta manneskja sem ég þekki! og ég þarf að bíða.. þoli ekki svona :-þ

Þriðjudagur 15. febrúar 2005

Get ekki sofið...

...frekar en oft áður.
En núna er það út af stressi. Ég er svo stressuð yfir föstudeginum að það er ekki hemja!
Ég hlakka svo til að hitta hann en á sama tíma kvíði ég endalaust fyrir.
Ég á það til að fara fram úr sjálfri mér og er komin eina 4 daga fram úr áætlun í hausnum á mér núna!!
Ég er nefnilega svo skotin í honum að ef við náum ekki saman í raunheimum þá... æi ég veit ekki hvað þá...
Mig langar helst að fara bara og hitta hann strax til að það sé frá... þá þyrfti ég ekkert að hugsa meira um þetta og gæti farið að dunda mér við að vera sorgmædd, ef allt gengi ekki eins og ég vil helst.
Eða þá að verða ennþá meira skotin og hamingjusöm ef allt fer að óskum!

Ég hef dálitlar áhyggjur af þessu...
Kannski fílar hann mig ekki, kannski finnst honum ég ekkert sæt, kannski er ég bara ekki hans týpa, kannski, kannski, kannski....sem segir meira um mitt óöryggi en margt annað...
Já já ég veit... ykkur datt náttúrulega ekki í hug að ég væri óörugg um nokkurn hlut, er það?
En það kemur fyrir að ég er það.
Það eru svo margir óvissuþættir þegar maður kynnist svona online.

En ég hef engar áhyggjur af því að mér líki ekki eitthvað i fari hans.
Allt sem ég veit um hann heillar mig.
Mér finnst hann skemmtilegur, sætur, fyndinn, almennilegur... og ef þetta er ekki það sem ég vil í gaur þá veit ég ekki hvað er...

ARGH!!! Ég vil vera svöl yfir þessu en ég er að fara á límingunum!!
Hvernig er hægt að vera svona mikill bjáni???
Það versta sem gæti mögulega gerst er að þetta gangi ekki... heimurinn ferst ekki (þó hann verði sennilega ekki eins bleikur og skemmtilegur) og ég held áfram að anda, lifa og hafa tilfinningar. Mamma og vinirnir verða hérna ennþá til að styðja mig yfir erfiðustu hjallana og á endanum fer allt vel. Það gerir það alltaf held ég.

Það besta hins vegar væri að við myndum ná endalaust vel saman, verða meira skotin og svo bara...
Hver veit?

Svo ég vitni nú aðeins í hana Tigru vinkonu:
Heilinn skipar manni að hugsa nú rökrétt og líta á alla kosti og galla málsins frá flestum mögulegum hliðum, þó svo að hjartað sé fyrir löngu búið að ákveða hvað það vill.
Hvoru á maður að fylgja? Á maður að vera raunsær eða rómantískur eins og bókmenntastefna?

Já það er spurning. Hjartað mitt er alveg 100% búið að ákveða hvað það vill, en heilinn er með einhver uppsteyt og vill að ég hafi vaðið fyrir neðan mig, búi mig undir að allt getur gerst.
Þetta óákveðni stresskast er sumsé í boði heilans á mér.

P.s. Elskan mín, ég veit að þú ert að lesa þetta. Í öllum bænum ekki hlusta á röflið í mér.
þetta er bara oggoponsulítið dramakast um miðja nótt :-þ

Miðvikudagur 16. febrúar 2005

Á morgun

Á morgun, á morgun, hann kemur í bæinn á morgun!!! [dansar í kringum sjálfa sig]
Ég er að deyja úr tilhlökkun :-D
Og það sem meira er að ég fæ kannski að sjá hann strax á morgun.... þarf ekki að bíða fram á föstudag!!!!
Langar bara að segja ykkur að ég hef ALDREI í lífinu verið jafn spennt yfir neinum hlut!!!
Aldrei, aldrei, aldrei!!

Vá... þetta var gott.... en ég á örugglega eftir að fá taugaáfall úr spenningi þegar við hittumst....
Nema ef við framkvæmum "planið"
Oh...þetta er snilldarplan :-D

En ég ætla ekki að segja ykkur frá því.... það er bara á milli mín og hans :-þ

[hleypur flissandi í burtu og felur sig fyrir þessu skrítna fólki sem les bloggið hennar en kvittar aldrei]

Föstudagur 18. febrúar 2005

Húrra ég á afmæli í dag!


Og er bara nokkuð sátt við aldurinn.
Enda ber ég hann ofsalega vel :-Þ

Þriðjudagur 22. febrúar 2005

Tunglfundur

Jæja, nú var ég að koma heim af tunglfundi. Það var skemmtilegur félagsskapur en full fámennt fyrir minn smekk. Vil eiginlega hafa 20 minnst á þessum fundum.

Annars er ég mjög glöð þessa dagana.
Verð bara að muna að vera afslöppuð og taka hlutunum með stóískri ró.
Hmm.... það er svo mikið ég, eða þannig.
Ég vil alltaf að allt gerist strax.... hví að bíða eftir að allt sé frábært þegar það getur verið frábært strax? En ég skil alveg að það hugsi ekki allir svona.
Rún er til dæmis gott dæmi um manneskju sem vill að hlutirnir gerist hægt... ég þarf að biðja hana um að kenna mér ;-)
Hún gæti kannski sagt mér hvernig ég á að fara að því að slaka á og vera róleg þegar allt sem mig langar er að kúra mig upp að manninum á hverri nóttu....

Ég er náttúrulega frekar blóðheit :-)

Föstudagur 25. febrúar 2005

Fimmtudagsdrykkja

Úff... Ég fór með Þarfagreini og drakk bjór eftir vinnu í gær.
Hittum svo Tinu St. á öðru kaffihúsi og svo fór ég bara heim.
En þegar heim kom þá var svo ansi heillandi flaska af Malibu inn í skáp að ég ákvað að vera bara kærulaus og drekka hana líka :-þ
Mikil endemis vitleysa var það... nú er ég illa sofin (ætla að bæta úr því eftir augnabilk og skríða aftur í bólið) og verulega steikt í hausnum :-S
Hvað var ég að spá?
Suss... svo verð ég alltaf svo ótrúlega tilfinningasöm þegar ég drekk svona ein... fer að velta fyrir mér stöðu minni í lífinu og í samfélaginu og í sambandinu (jei!) og bara innan hins sýnilega alheims.
Kosmískar pælingar eru til allrar hamingju ofan míns skilnings á þeim tímapunkti.
Hafði vit á að fara að sofa áður en ég gerði eitthvað ógáfulegt eins og að vekja elskuna mína með símhringingum um miðja nótt :-þ
Veit ekki hvort hann hefði tekið vel í það á virku kvöldi, híhíhí...
Plús það að ég var bara full og vitlaus... örugglega skemmtilegust í heimi... eða þannig :-)

En ég er samt ánægð.
Það var gaman að hitta Þarfagreini og fyndið að hitta Tinu.
Og maðurinn í lífi mínu fékk svefnfrið.

Laugardagur 26. febrúar 2005

Laugardags fílingurinn

Ég kem sjálfri mér stöðugt á óvart.
Eftir að hafa vaknaði í frekar vondu skapi (vegna þess að mig dreymdi að kærastinn væri hjá mér en svo var ég al-al-alein þegar ég opnaði augun) fór ég að þrífa íbúðina.
Það veitist mér oftast léttara að þrífa ef ég er ekkert alltof glöð. Einkennilegt.
En þegar ég var búin að hengja upp myndirnar frá Júlla (geðveikt flottar) þá var ég komin í glimrandi gott skap :-) Allt bleikt og dásamlegt.
Þannig að þrifin + myndirnar + 60 magaæfingar á nýja tækinu mínu virkuðu til að gera allt gott.
Svo skellti ég mér í sturtu og nú er ég að spá í að fá mér kaffi úr nýju pressukönnunni sem kærastinn gaf mér í afmælisgjöf :-)

Já já ég veit að ég er alltaf að koma því inn að ég eigi kærasta... mér finnst hann bara svo mikið æði... og ég er svo innilega skotin í honum. Þið verðið bara að höndla þetta áfram :-þ

Þriðjudagur 1. mars 2005

Verslunaræði

Mér finnst leiðinlegt að versla. Það er ekkert sem getur breytt þessari staðreynd.
En að versla með Siggu er samt það sem er nokkurn vegin "þolanlegt" í mínum litla heimi.
Ég kann ekki að versla, það er vandamálið held ég.
Ég get þvælst um Kringluna og mammonshöllina í marga tíma og ekki fundið neitt.
Daginn eftir fer ég með Siggu og hún gengur um eins og professional stílistinn minn og innkaupastjóri og týnir hlutina af slánum í tonnavís.
"Þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta, þetta og þetta en ekki þetta og ennþá síður þetta"
Sigga æðir um Hagkaup með mig í eftirdragi og allt sem hún finnur klæðir mig óaðfinnanlega.
Hún veit hvað ég vil og sér alltaf eitthvað sem ég væri sérlega sæt í, ég væri sennilega eins og útigangskona ef hennar nyti ekki við.

Ástæða þessarar mærðarrullu um hana Sigríði er að í dag fór ég að versla.
Ég fór ekki ein (geri það aldrei) heldur með Jóhönnu Seljan.
Hana vantaði einhverja flík og mig vantaði eitthvað óþarfa drasl og eina gjöf, handa kærastanum auðvitað :-þ
Nú eftir struns á milli nokkurra búða var fröken Seljan ekki búin að kaupa þennan bol og ég var að verða nett pirruð á tímasóuninni.
Ég er nefnilega með "inn og út" tæknina. Ég veit hvað mig vantar og ég reyni að fara sem minnst út frá því plani. Ég ætlaði að kaupa: kalt vax, eyrnalokka, tea tree olíu, birkiösku og gjöfina.
Smádót sem ég hefði verið 15 mínútur að kaupa. En nei... Seljan var í rúmlega 2 tíma að finna einn skrattanz bol! :-S
Ef ég er ekki búin að finna það sem mig vantar/langar í/þarf/þrái eftir 30 mínútur þá er þessi verslunarferð samt BÚIN!
Ég get bara ekki verið svona lengi í búðum...
Það versta er hinsvegar að mér tókst ekki að kaupa tea tree olíuna og birkiöskuna... þannig að ég þarf að fara aftur að versla á morgun :'(
En á morgun ætla ég að fara í Skipholtsapótek en ekki í heilsuhúsið... þeir hljóta að eiga þetta... ég meina þeir selja Arsenic... þeir hljóta að eiga tea tree :-þ

Þannig að mórallinn með þessari sögu er:
Elsku vinkonur,
EKKI taka mig með að versla nema þið séuð nokkuð vissar um hvað þið ætlið að fá og séuð snöggar að því!

En ég verð samt að taka fram að bókabúðir eru undanskyldar frá öllu ofantöldu. Bókabúðir eru dásamlega fallegir staðir og mínar mestu gersemar hef ég fengið úr þeim töfraverslunum sem bókabúðir eru. Ég vil ekki gull og glingur.. ég vil bara bækur :-D
Ég get verið þar inni í marga, marga tíma og alveg týnt mér í L-space (eða væri það B-space*? hahaha!!)

*Discworldhúmor. Fyrir ykkur sem föttuðuð þetta ekki bendi ég á Terry Pratchett.. hann getur örugglega útskýrt þetta :-þ

Laugardagur 5. mars 2005

Hamingjuraus


Hefur þú einhvern tímann farið í rússíbana?
Mér líður svoleiðis stanslaust núna og er búið að gera í margar vikur :-)
Ég er með eitthvað heimskuglott á vörunum allann daginn og endalausann fiðring í maganum.
Tilfinningar mínar sveiflast frá gleði og upp í ofsafengna hamingju.

Ég ætla að fara að búa með kærastanum mínum í haust [dansar hamingjudansinn]
Ég er svo ástfangin að ég myndi fara á heimsenda ef hann bæði mig um að koma með sér :-þ
Ég vildi að það væri sumar núna þannig að ég gæti farið og dansað nakin í dögginni.

Þegar ég gerði galdurinn um daginn (þennan sem vakti hálft hverfið) þá biðlaði ég til Freyju og Friggjar að senda ástina til mín. Auðvitað tiltók ég ekki neinn sérstakann.
Bara að hann væri þess virði að fá alla mína ást.
Og að ég yrði opin fyrir því að finna ástina og hamingjuna.

Það skal sko enginn segja mér að galdrar virki ekki :-þ
Ef þetta sannar það ekki þá er ekkert sem getur gert það [hoppar upp og niður því henni finnst svo gaman að hafa rétt fyrir sér]
Ég fékk nákvæmlega það sem ég vildi og það sem ég þarf.

Mánudagur 7. mars 2005

Skór

Ahhh.... ég fór í dag með mömmu í kringluna og keypti drasl.
Þar á meðal skó :-)
Ég er mjög glöð yfir því, vegna þess að ég hef ekki keypt mér háhælaða skó í mörg ár.
Þetta mjótásu-tískufyrirbrigði eyðilagði möguleika mína á að eignast nýja skó síðustu 2 ár.
Nú er sú tíska dauð og ég dansa stríðsdans af gleði. Loksins hægt að versla skó!!!
[hrópar húrra nokkrum sinnum]

Annað er það í fréttum að ég er of málglöð :-þ
Þið vissuð það, var það ekki?
Ekki nýjar fréttir fyrir ykkur sem komið hingað reglulega eða þekkið mig í raunheimum.
Ég verð bara að fara að læra að segja ekki allt sem ég hugsa og skrifa það ekki heldur neinsstaðar :-S

Sennilega hef ég sagt þetta áður en ég þarf bara að endurtaka það þar til þetta síjast inn!
[flissar]

Býð nýja lesendur velkomna og mæli með að þeir skrifi nafnið sitt einhversstaðar á síðuna :-D
Og þið hin eigið líka að kvitta af og til...
Álfheiður þú ert sloppin í svona 2 vikur :-p

Svo er mig farið að langa á kaffihús.... einhver geim í það?

Þriðjudagur 8. mars 2005

Ný byrjun

Fann lausn á ansi hvimleiðu vandamáli í nótt.
Held að það sé góður tímapunktur núna að byrja upp á nýtt.

Ég er ástfangin upp fyrir haus og ætla að leyfa mér að vera það án þess að hafa áhyggjur af framtíðinni.
Það sem gerist, gerist.
Það eina sem ég get haft áhrif á eru mínar eigin gerðir.
Ég tek ákvarðanir út frá minni eigin sannfæringu og fylgi hjartanu.

Miðvikudagur 9. mars 2005

Viðtal

Ég og Árni (strákur í ásatrúarfélaginu) fórum í viðtal á Talstöðinni í morgun :-)
Við vorum að ræða siðfestuna sem möguleika fyrir krakka sem vilja ekki fermast og ræddum aðeins um barnastarfið líka.
Þetta var áhugavert og við stefnum á að reyna að fá að komast í viðtöl á fleiri stöðvum til að auglýsa barnastarfið betur.
Einnig stakk Rósa Eyvindar því að okkur að reyna að komast í "Ísland í bítið" fyrir mánaðarmót til að fá mikla umfjöllun :-D
Verðum að gera eitthvað til að ná fleirum inn í þetta hjá okkur... ómögulegt að vera með fullt félag af barnafólki og enginn mætir í barnastarfið.
Ættum að geta fengið smá athyggli út á þetta.
Held að okkur hafi tekist ágætlega upp... vona það að minnsta kosti... ég hef náttúrulega ekki áður farið í útvarpsviðtal.... hey.. jú víst!
Var búin að gleyma því :-D
Fór í viðtal í svæðis útvarpi norðulands þegar ég var með "ljóðasýninguna" mína... alveg rétt :-)

Föstudagur 11. mars 2005

Vinnugeðveiki

Ég fór að vinna klukkan 5 í dag og verð að vinna til 8 í fyrramálið, þá get ég fengið að sofa til 3 því ég ætla til Siggu í afmæli. Svo heim og leggja mig í svona 3 tíma til viðbótar og vakna aftur til að fara í partý til Siggu. Þaðan beint á næturvakt til 8 á sunnudagsmorguninn. Og svo sofa aftur til 3, klára að pakka og ganga frá, vinna eina næturvakt í viðbót og beint í flug þegar vaktin er búin :-S
Og hvers vegna er ég að þessu?
Því að 8.45 á mánudagsmorgun fer ég til kærastans míns og verð í viku :-D
Verð örugglega skemmtilegust í heimi þegar ég kem ósofin og fæ að skríða beint upp í rúm til að sofa :-þ Verst að hann þarf að fara að vinna þannig að ég þarf að sofa ein híhíhí...
Ég hlakka svo til að ég er orðin eirðarlaus og utan við mig, veit ekki hvað ég á eftir að gera áður en ég get stungið af í viku. En ég hef næstu 2 daga í síðustustundarreddingar. Eins og að fá að vita 100% hvort Þarfagreinir getur passað köttinn og svona.
Ég er svo ástfangin :-D

Laugardagur 19. mars 2005

Væmið, en kannski satt

Sigga mín sendi mér þetta... væmið er það, en er ekki eitthvað vit í þessu fyrir því?


KANNSKI

Kannski verðum við að hitta ranga fólkið áður en við hittum rétta
fólkið, svo að við kunnum að vera þakklát þegar við hittum loksins þann
sem hentar okkur.

Kannski opnast dyr hamingjunnar á einum stað um leið og þær lokast á
öðrum, en oft störum við svo lengi á lokuðu dyrnar að við sjáum ekki
hinar sem hafa opnast.

Kannski er besti vinurinn sá sem þú getur rólað þér með á veröndinni án
þess að segja orð og síðan gengið í burtu og liðið eins og þú hafir átt
eitt besta samtal ævi þinnar.

Kannski er satt að við vitum ekki hvað við höfum átt þangað til að við
missum það, en það er líka satt að við vitum oft ekki hvers við höfum
saknað fyrr en við öðlumst það. Það eitt að gefa einhverjum alla okkar
ást tryggir ekki að viðkomandi elski okkur á móti. Ekki búast við ást í
skiptum fyrir ást; bíddu þangað til ástin vex í hjörtum annarra og ef
það gerist ekki, skaltu þakka fyrir að ástin hafi vaxið og dafnað í
þínu hjarta.

Kannski tekur það einungis mínútu að brjóta einhvern niður, klukkutíma
að láta sér líka við einhvern og einn dag að verða ástfanginn af
einhverjum, en það getur tekið lífstíð að gleyma einhverjum.

Kannski ættir þú að reyna að ná í einhvern sem fær þig til að brosa,
vegna þess að eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt. Ekki fara eftir
útliti, það getur blekkt. Ekki fara eftir auðævum, þau geta horfið.
Finndu einhvern sem fær hjarta þitt til að brosa.

Sunnudagur 20. mars 2005

Hamingjan

Jæja, nú er ég komin heim úr rómantískri ferð til kærastans :-)
Þó að hann hafi ekki getað tekið sér neitt frí þá var þetta ótrúlega góð vika. Bæði það að ég sannfærðist enn frekar um að við værum að gera rétt og hann sýndi mér að hann er stórkostlegur í alla staði :-D

Líka fékk ég vænann skammt af stelpu-elementinu því ég fór á kaffihús með Jóhönnu Seljan og Öbbu, hitti Írisi, Röggu og Sigrúnu Önnu í kaffi hjá Sigrúnu og eyddi svo deginum með henni.
Svo liðu kvöldin bara í róleg- og kósíheitum. Fórum út að borða, gláptum á vídeó og svo allt þetta sem kærustupar gerir venjulega ;-)
Svo kíkti ég til Afa og familíjunnar í dag.

Nú er ég hinsvegar með hita, beinverki, höfuðverk og hálsbólgu sem er búin að vera að hóta í 2 daga að verða almennilegt flensuskot en ég er búin að halda aftur af með viljastyrknum einum saman! Nú er hann á þrotum og líka engin þörf á að halda andlitinu lengur :-þ ég er víst komin í nokkur hundruð kílómetra fjarlægð frá ástinni minni og get leyft mér að hrynja í flensu híhíhí....
Held að ónæmiskerfið hafi ekki þolað þessa spennu og tilhlökkun... það gafst bara upp :-(

Ég vona að þetta samband gangi því ég er mjög skotin... ástfangin er rétta orðið yfir hvernig mér líður.... hann heillaði mig alveg upp úr skónum síðast þegar við hittumst og rak smiðshöggið á verkið í þetta skiptið :-)
Ég ætla að njóta þess að vera í þessu sambandi og gera minn kæra eins hamingjusamann og mér er unt. Því það er víst það sem þetta snýst allt um... hamingja, nánd (tilfinningaleg frekar en landfræðileg), að deila því sem máli skiptir.
Þó við búum töluverðann spotta frá hvort öðru þá þarf það ekki að vera nein hindrun. Þó ég væri til í að liggja í örmum hans allar nætur þá stöðvar það ekki sambandið að það sé ekki hægt (eins og er).

Á heimleið úr þessari ferð, þegar ég sat í flugvélinni og var að fara af stað eftir flugbrautinni og fann löngunina til að rjúka upp úr sætinu og stökkva á flugfreyjuna til að fá hana til að hleypa mér út svo ég gæti verið meira með honum, ákvað ég þetta:
Að lifa hverja mínútu eins og hún sé sú síðasta, því hún gæti verið það.
Því lykillinn að hamingjunni er að njóta hvers augnabliks sem við eigum saman og gera það mesta og besta úr öllum okkar samskiptum.

Mánudagur 21. mars 2005

Veikindi

Mikið óskaplega verð ég tilfinningalega steikt þegar ég er svona lasin :-S
Ég er svo viðkvæm og lítil í mér að það er ekki hemja. Helst langar mig að hafa einhvern hjá mér til að halda utan um mig og gera allt sem þarf að gera, mata mig, klæða mig, svæfa mig :-)
Nei ég segi nú bara svona.
En það er alveg satt að ég verð eins og lítil stelpa þegar heilsufarsástandið er svona.

Það erfiðasta sem ég get gert núna er að sitja upprétt.

Þriðjudagur 22. mars 2005

Ein aftur

Það er kannski ágætt að ég var búin að ákveða að taka hverri mínútu eins og hún væri sú síðasta, því hún reyndist vera það.
Hann hætti með mér núna áðan.
Ég gerði mistök og þarf að greiða dýrasta verðið fyrir þau, ég missti hann.

Ég er greinilega bara svona ómöguleg.
Ég er alveg í rusli og mér líður ömurlega.
Ég er svo ástfangin af honum og mig langar svo að vera með honum áfram, en hverju ræð ég?
Nákvæmlega engu.

Ég varð ástfangin, gaf allt sem ég átti af tilfinningum og svo er það búið.
Ég vona auðvitað að hann sjái að sér og hafi aftur samband og segi mér að hann hafi verið fljótfær og að hann vilji halda þessu áfram (og ég myndi taka honum opnum örmum), en ég býst ekki við því.

Þetta var dásamlegur tími og hann er yndislegur maður, ég get bara vonað að ég kynnist öðrum jafn góðum og skemmtilegum og honum einhvern daginn.

Blogga örugglega ekki mikið á næstunni.

Miðvikudagur 23. mars 2005

Hmm....

Ég er ómöguleg og stundum svo ótrúlega mikið fífl.
Ég ætlaði að hætta að blogga í dag en svo núna er ég eiginlega hætt við að hætta...
eins og er alla vegana.
Vonandi eru einhverjir sem hafa fengið nóg af óákveðninni og eru hættir að lesa þetta rugl í mér.
Ég editaði líka bloggið mitt í hundraðþúsundmilljónasta skiptið á þessu ári... skrítin er ég.

Ég eignaðist kærasta og missti hann aftur, vegna heimskulegra mistaka og dómgreindarleysis, af minni hálfu, á aðeins 1 og 1/2 mánuði... geri aðrir betur... eða verr jafnvel.
Ég er klúðrari. Það er greinilega bara í spilunum hjá mér að vera ein, eins og er að minnsta kosti.

Hann er æðislegur, góður strákur, klár, myndarlegur, skemmtilegur, fyndinn á sinn persónulega hátt, kannski dálítið lokaður og talsvert skrítinn... en það er alltaf + í mínum bókum að vera ekki alveg á norminu, svo það telst víst líka til eins af hans fjölmörgu mannkosta.

En nú þarf ég ekki að hafa meiri áhyggjur af því.
Hann dömpaði mér sem sagt út af hlut sem ég gerði, en gerði samt eiginlega ekki...
já já... auðvitað skiljiði ekkert um hvað ég er að tala... en það er líka bara alveg í lagi mín vegna.
Það þarf enginn að skilja mig nema ég sjálf.

Ég vildi auðvitað óska að þetta hefði ekki farið svona því ég er drullu hrifin af honum,
hann komst dýpra í sál mína en ég hélt að væri hægt á svona stuttum tíma.

Það er auðvitað mið nótt þegar þessi orð eru skrifuð. Það er vaninn hjá mér.
En ástæðan núna er góð og gild, það var hittingur hjá mér í kvöld og stelpurnar mættu og gerðu mér lífið bærilegra :-)
Eins tóku nokkrir góðir vinir að sér sáluhjálp í dag. Og þau fá koss
Gott að hafa allar þessar axlir að gráta á þegar allt gengur ekki eins og í sögu.
Ég er rík af vinum sem standa við hlið mér þegar allt fer í vaskinn.
Það er gott.

Fimmtudagur 24. mars 2005

Björkin - vöxtur og þroski

Ég set Bjarkan rúnina mína um hálsinn núna í hvert sinn sem ég fer fram úr rúminu. Hún styrkir mig og hjálpar mér að vaxa og þroskast í gegnum þetta allt saman í stað þess að vera bara kyrrstæð í lífinu.
Tréið hjálpar mér að vera sterk og halda rótum mínum öruggum.

Ég er sorgmædd yfir því hvernig þetta samband fór, mér finnst ég eiga skilinn annan sjens.
Sanna að ég er ekki óheiðarleg, bara stundum svolítið hugsunarlaus, dálítið tillitslaus og oft ögn sjálfhverf.
Ég hugsa um hann oft á dag, ég gaf honum hjarta mitt og var búin að opna sál mína fyrir honum.
En svona er lífið... Ég held áfram að berjast, það er ekki hægt að gefast upp í lífinu.

En ég get ekki barist fyrir honum, því ég væri að berjast við hann sjálfann, hans prinsip, hans skoðanir og tilfinningar.
En ef hann vill mig þá verður hann að taka þá ákvörðun sjálfur, ég get ekki ætlast til annars.
Hann verður að finna það hjá sjálfum sér að þetta sé þess virði (sem ég held) og koma aftur á sínum forsendum, ekki bara af því að ég vil fá hann til baka.

Heiðinginn ég


Paganism

Paganism


79%

Buddhism


71%

Hinduism


71%

agnosticism


71%

Satanism


54%

Islam


54%

atheism


25%

Christianity


25%

Judaism


17%

Which religion is the right one for you? (new version)
created with QuizFarm.com

Stolið af Þarfagreini að sjálfsögðu... hann stelur frá öðrum, ég stel af hans síðu :-þ

Föstudagur 25. mars 2005

Betra

Jæja... mér líður aðeins betur í dag.
Ég er ekki jafn hrikalega svarstsýn og í gær, lífið hefur smá lit og mér er svona að takast að vera í pollýönnuleiknum.
En ég er samt með hnút í maganum og vildi óska að páskarnir væru búnir... þá fengi ég fullvissu mína um hvort hann hefur aftur samband.
Ég er að reyna að vera ekki að vona það en auðvitað vil ég að hann hafi samband.

Ég var annars bara ein að væflast í gær, langaði að detta í það en að drekka ein er bara leiðinlegt svo ég tók bara vídeó og hékk á netinu... til 7 í morgun!

Ætla í mat til Jackiear og Orra á eftir. Bara gaman. Hef ekki hitt þau lengi.

Laugardagur 26. mars 2005

Föstudagurinn langi

Mikið leiðist mér þessi dagur. En nú er hann til allrar hamingju búinn :-) það er þess virði að brosa yfir... heilt ár í viðbót í þennan leiðinlegasta dag ársins.
Páskadagur og Jóladagur eru skömminni skárri þó allt sé lokað á þeim líka... maður er undir það búin og hefur líka öðrum hnöppum að hneppa.
En í dag tók það mig 2 tíma (næstum) að fatta hvað væri að gerast... allt svo hægt og ALLT lokað (næstum). Eftir að vera búin að rúnta um í rúmann klukkutíma þá kveikti ég á perunni.
Fattarinn eitthvað hægur í dag :-þ
Kannski ekki skrítið því ég vakti til 7 og svaf svo til 3... koma deginum í öfugann hring þar sem ég er að fara á 2 næturvaktir og svo eina kvöldvakt strax eftir það.

Skrifaði HA bréf til að spyrja um möguleika mína á undanþágu frá stúdentsprófi... voðalega sem ég fékk jákvæð svör :-D
Sæki um 17. apríl (því þá fæ ég fullt af peningum) og flyt svo norður í haust þegar ég fæ inn.
Allir að krossa puttana fyrir mig :-)
Við mamma kokkuðum upp fullkomna lausn á þessu öllu saman... íbúðin hennar er laus núna og verður bara notuð sem sumarhús framvegis, þannig að ég verð bara þar og keyri á milli (á afabíl sennilega, því minn er við dauðans dyr). Svo ef veðrið er vont og ég kemst ekki heim úr skólanum þá gisti ég bara hjá Lindu Rós :-D
Engin leiga og svo borða ég bara með afa og læt hann borga. Mér finnast það sanngjörn skipti.
Ég elda, hann borgar.

Hann verður líka ánægður með félagsskapinn sá gamli. Hann saknar ömmu svo mikið að hann er bara hálfur maður síðan hún dó. Ekkert skrítið við það... þau voru búin að vera gift í 50 ár eða svo þegar hún dó... langur tími.
Hann er líka svo mikill rómantíker hann afi. Var búinn að vera hrifinn af ömmu síðann hann sá hana fyrst, en fékk hana ekki fyrr en einhverjum 10 árum síðar :-) mér finnst það ótrúlega sætt. Þau áttu sín móment í rifrildum og svoleiðis (eins og allir) en voru samt alltaf svo góð við hvort annað. Bestu hjón sem ég hef þekkt.
Amma kenndi mér eina mikilvægustu lexíu sem ég hef lært í samskiptum mínum við hitt kynið:
Aldrei að fara ósátt að sofa. Ef eitthvað bjátar á verður að komast að niðurstöðu áður en farið er í háttinn.
Ég held að þetta sé eitt það gáfulegasta sem ég hef heyrt um sambúðir. Það er fátt verra en að fara að sofa fúll.

Sunnudagur 27. mars 2005

Næturvaktin

Nú er þessi vakt alveg að verða búin... mjög skemmtileg vakt og ég komst að fullt af hlutum um sjálfa mig. Ég ætla heim og lognast útaf í rúminu mínu með Loka í fanginu...

Mental note to self:
Fæst orð hafa minnsta ábyrgð. Verð að fara að læra þetta :-þ

Mánudagur 28. mars 2005

Mánudagur

Jæja nú er páskahelginn búin og eðlilegt líf framundan.
Ég er búin að fá endurskoðanda til að líta á skattaskýrsluna mína og kemur það til með að kosta 15.000 kall... vonandi græði ég eitthvað á því... meika ekki að lenda í því að skulda skattinum í haust.
Peningavesen er þetta alltaf hreint á manni... get ekki beðið eftir að fá restina af peningunum eftir íbúðasöluna... þá kemst þetta allt loksins á rétt skrið og ég verð skuldlaus :-)
það er ótrúlega ljúf tilhugsun.
Ég skulda ekkert, en að sama skapi á ég ekkert ;-)
Ekki nema ónýtann bíl og eitthvað af húsgögnum.
En það skiptir engu, ég á sætann kött og góða vini.

En svo held ég að heimsendir sé í nánd... Jörðin er að reyna að losa sig við okkur í rólegheitunum, sbr. skjálftarnir á Súmötru.

Þriðjudagur 29. mars 2005

Vitnað í meistara

Ég sakna þín í birtingu að hafa þig ekki við hlið mér
og ég sakna þín á daginn þegar sólin brosir við mér.
Og ég sakna þín á kvöldin þegar dimman dettur á
en ég sakna þín mest á nóttinni er svipirnir fara á stjá.
Megas


Eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt,
sem dropi breytir veig heillar skálar.
Þel getur snúist við atorð eitt.
Aðgát skal höfð í nærveru sálar.
Svo oft leyndist strengur í brjósti,sem brast
við biturt andsvar, gefið án saka.
Hve iðrar margt líf eitt augnakast,
sem aldrei verður tekið til baka.
Einar Ben.

Miðvikudagur 30. mars 2005

Og núna...

...líður mér bölvanlega.
En svona er þetta víst eftir sambandsslit.
Ég veit ekki neitt.

Ég hætti kannski að væla bráðum.
Akkúrat núna er þetta bara svo djöfull sárt og ég sakna hans svo mikið.

Heimsendir

4540

Met aðsókn.

Sjúddirarírei....


Ég nenni ekki að vaka lengur til að sjá hversu margir fóru á bloggið mitt á einum sólarhring. Læt því eins og hann sé búinn og tilkynni að 51x var síðan mín skoðuð í dag. Þar af 6x af sjálfri mér til að athuga með statusinn á Heimsendanum.
Það finnst mér ágætt en vildi samt að ég vissi hverjir þetta væru sem kíkja hingað :-þ
Veit náttúrulega um nokkra en þeir ná ekki upp í 10 einu sinni.

En... anyways... heimsendir liðinn hjá og nú skulum við halda áfram.

Fimmtudagur 31. mars 2005

Táknorðabók


Ég las áhugaverða grein í gær um vefsíðu sem var verið að opna fyrir strák sem býr í Vestmanneyjum og er heyrnarskertur, mállaus, blindur og þroskaheftur.
Vefurinn er með táknorðabók fyrir fólk sem umgengst hann til að einfalda þeim að hafa tjáskipti við drenginn, sem heitir Daði Þór. Hann notar nefnilega tákn við að tjá sig þó að hann heyri eitthvað af því sem sagt er við hann. Táknorðabókin inniheldur 236 orð.
Mér finnst þetta ótrúlega gott framtak hjá foreldrum hans og þeim sem komu að gerð síðunnar.

Það er svo mikilvægt að geta tjáð sig.

Laugardagur 2. apríl 2005

Hætta?

Á ég að hætta að blogga?

Mér líður núna eins og þessi síða sé vandamál.
Ég kann greinilega ekki að blogga, læt of margt persónulegt flakka sem hefði betur verið látið ósagt opinberlega, læt tilfinningar mínar, vonir og væntingar í ljós.
Er það svo slæmt að deila tilfinningum sínum með öðrum?
Ég hélt ekki... en nú er ég ekki svo viss.

Sunnudagur 3. apríl 2005

Suddi

Úff hvað ég er þunn... en það er gleðilegt því drykkjan í gær var mjög skemmtileg :-)
Þá finnst mér nú afsakanlegt að vera ekki við hestaheilsu í dag... verst að ég er að vinna.

Ég og Þarfagreinirinn minn ákváðum seint og um síðir að skreppa á fyllerí. Ég dró hann saklausann drenginn með mér... hann ætlaði að vera edrú, en mátti sín einskis gegn ótrúlegum fortöluhæfileikum mínum :-þ
Við skruppum á GrandRokk þar sem mér finnst alltaf fínt að vera en brugðum okkur svo á 22 og hittum Bangsímon þar.
Ég var í gelluskónum og mikið ÓSKAPLEGA ætla ég aldrei aftur að fara að dansa á þeim... dauði og djöfull. Ég labbaði sko heim úr bænum, sem er ekki mikið mál venjulega, en þegar maður er á eyrunum þá er það langt í frá auðvelt verk. Svo bættu gelluskórnir ekki úr skák... pinnahælar, slabb, hálka.... slæm blanda :-S

Full og vitlaus kom ég heim, skrifaði eitt e-mail, komst að því að ég gat engan vegin pikkað vegna ölvunnar og ákvað að blogga því ekki :-D
Dásamlega gáfuleg hugmynd, því ég var ekki sú jákvæðasta í garð karlkynsins í nótt þegar ég kom heim...

Ég hitti Illuga Má þegar ég var að rölta út af 22, ótrúlega fyndið.... Ég var í mörg ár að ná mér eftir meðferðina sem ég fékk hjá honum... og svo sá ég hann í gær og Volá... mér fannst hann ekki einu sinni sætur :-D

Fleiri fortíðardraugar fundu mig í gær.... þessi gifti hringdi í mig til að dásama mig... ég kjaftaði við hann í klukkutíma, en sagði honum líka að ég væri ekki að fara að hitta hann aftur...
En það var Snilldargott fyrir egóið að tala við hann :-D

Ég þurfti svo sannarlega á því að halda.

Mánudagur 4. apríl 2005

Ég þoli ekki mánudagsmorgna.

Ég þoli ekki mánudagsmorgna.

En þegar ég er búin...

...að fá mér kaffi og klukkan er orðin 10 þá verður þetta samt alveg ágætt :-)
Tala nú ekki um þegar veðrið er dásamlega fallegt og mér líður svona sæmilega vel.
Tilfinningarnar nokkuð stöðugar í dag, hvorki ofsalega ánægð né mjög leið.
Get brosað en er ekki smitandi hamingjusöm.... Æi þetta lagast fyrr eða síðar. Ég vona að það verði fyrr, en reikna með að það verði samt síðar... því miður eru hjartasár svo óútreiknanleg.
Ég vona bara að mig hætti að dreyma hann fljótlega.

3ja blogg dagsins... hlýtur að vera met

The Low-Fidelity All-Star: he was born with the cool, and it's totally natural.  He runs the gamut from Hipster Supreme (only they can ingest as much coffee as he) to the geeky hipster%
You are the Low-Fidelity All-Star. You were born
with your cool, and it's totally natural. You
run the gamut from Hipster Supreme (only they
can ingest as much coffee as you) to the geeky
hipster (Mario Kart, anyone?).


What Kind of Hipster Are You?
brought to you by Quizilla

Þriðjudagur 5. apríl 2005

Viðkvæmni

Ég veit ekki hvað þetta er, en í dag þá er ég svo viðkvæm að ég er stanslaust með tárin í augunum. Mig langar helst að læsa mig inn á baði og fá að gráta aðeins í friði... en ég er að vinna þannig að það er ekki í boði.
Ég er kannski ekki komin eins langt í átt að hjartabata og ég hélt.
Afhverju er þetta svona sárt?

Bliss

Everything about you is how I wanna be
Your freedom comes naturally
Everything about you resonates happiness
Now I won't settle for less

Give me all the peace and joy in your mind

Everything about you pains my envying
Your soul can't hate anything
Everything about you is so easy to love
They're watching you from above

Give me all the peace and joy in your mind
I want the peace and joy in your mind
Give me the peace and joy in your mind

Everything about you resonates happiness
Now I won't settle for less

Give me all the peace and joy in your mind
I want the peace and joy in your mind
Give me the peace and joy in your mind

(Muse)

Ég er búin að vera að hlusta á Muse í nokkra daga núna, nánar tiltekið á Origin of symmetry.
Þvílík snilld. Ég er búin að eiga hann í nokkur ár og set hann alltaf á af og til, gleymi honum svo um stund, en hann poppar alltaf upp þegar ég þarf á því að halda.
Ótrúlegt hvað sama lagið getur látið mér líða vel og verið fallegt og fullt af ást, en svo þegar statusinn á mér er öðruvísi þá er það fullt af sorg og sökknuði, en byggir samt upp von.

Og svo annað lag sem ég heyrði í dag... lagið var ekkert spes, en í textanum sagði:
Be yourself, it's all you can do.
Og mikið rétt... ég get ekki verið neitt nema ég sjálf. Ég get tekist á við galla mína, unnið með þá, lagfært þá suma hverja, reynt að nýta aðra sem kosti en ekki galla. En ég get bara verið ég sjálf, ég kann ekki að þykjast, kann ekki að fara í einhverja leiki.
Sumum grundvallar persónueiginleikum er þó ekki svo gott að breyta.
Ég er mjög opin og hef litla þörf fyrir að eiga líf mitt fyrir mig eingöngu. Ég ólst upp í opinni fjölskyldu sem ræddi allt á milli himins og jarðar, aldrei var neinu sópað undir teppið og við tókum alltaf þátt í gleði og sorgum hinna fjölskyldumeðlimanna. Þessu er erfitt að breyta og stundum er ómögulegt fyrir mig að skilja að það eru ekki allir svona.

Svo lengi lærir sem lifir, segir máltækið.
Ætli það sé ekki rétt.
Ég er kannski að læra það núna (loksins) að búast ekki við að allir séu eins uppbyggðir og ég.

Öll þessi sjálfsskoðun er holl. En hún er líka erfið. Ég fór í gegnum mikið ferli þegar ég skildi og núna er ég að halda því áfram. Þurfti greinilega á því að halda að lenda í öðru ástarsambandi sem endaði (samt ekki í illu) til að átta mig á að ég verð að halda áfram að vinna í sjálfri mér.
Ég verð að halda áfram að lifa fyrir mig og vera ánægð með sjálfa mig og hvar ég er stödd í tilverunni.
Það er gott plan.

Miðvikudagur 6. apríl 2005

Ég er aumingi

Það verður hreinlega ekki af mér skafið... ég er aumingi.
Er búin að fá meira en nóg af gömlum kerlingum sem æpa á mig, segja mér hvað ég er ómöguleg og heimsk.
Jú jú ... sennilega er ég það... en þegar ég er viðkvæm fyrir þá þarf ekki meira en þetta til að ég fari að skæla :'(

Ég get ekki unnið þetta starf lengur... ekki á meðan mér líður svona.

Föstudagur 8. apríl 2005

5000

sinnum hefur þessi síða verið skoðuð... Húrra!

Ósköp sárt ég sakna þín,
sæludaga dreymi.
Ekki veit ég örlög mín
öll í þessum heimi.

Áfram lífið liðast nú
lokkar mig, en tærir.
Mínu hjarta heldur þú,
hörðum greipum særir.

P.s. Það var góður dagur í dag... sjáum til hvort þetta fer ekki að lagast.

Föstudagsfílingurinn

Ahhh... loksins er kominn föstudagur... finnst vera heil vika síðan síðast :-þ
Nú ætla ég að fara á djammið í kvöld ef ég finn einhvern með mér í það... reyndar gæti það reynst hægara sagt en gert því Álfurinn svarar ekki í símann, Sigga er að fara að hitta aðra vinkonu sína (merkilegt að hún eigi aðra vini) og restin er eitthvað óviss á að djammað verði í kvöld.
Þetta er reyndar vinnuhelgin mín, en þar sem ég er á næturvakt á morgun og sunnudaginn þá ætti ekki að skaða að fara á verulegt fyllerí í kvöld. Ef ég finn félagsskap í það.

En hvað er þetta með fjandans Samfylkinguna?
Hvenær ætlar þetta lið að skilja að ég er Vinstri Græn?
Það var hringt í mig og ég var beðin um að "hjálpa til við að hringja út til að fá fólk til að kjósa Össur".
Je, right! Eins og mig langi eitthvað til þess?
Ég er ekki í Samfylkingunni og mun aldrei skrá mig í hana. Ég kaus þessa bjálfa síðast, því VG átti ekki sjens í X-D, en geri það ekki aftur. Var með óbragð í munninum í viku á eftir.
Svík ekki lit aftur.

Sunnudagur 10. apríl 2005

Örlögin taka U-beygju

Eins og oft áður er líf mitt verulega ófyrirsjáanlegt.
Nú í kvöld, u.þ.b. klukkustund áður en ég fór að vinna, tóku örlögin hressilega handbremsubeygju og ég fleygðist til í sætinu.
Ég er nefnilega ekki að keyra sjálf. Allt virðist benda til að það sé einhver ósýnilegur máttur við stýrið og ég fer bara þangað sem honum langar.
Ég ræð ekki ferðinni, get ekki einu sinni komið með ábendingar um hvernig ég vildi komast á áfangastað. Er bara í fylgd með þessum óskilgreinanlega mætti, er bara að reyna að fylgjast með á kortinu og vona að ég sjái merkilegustu staðina, á meðan dyntótti ferðafélagi minn ekur slóðann á blússandi keyrslu.
Oft höfum við verið nálægt því að lenda í samstuði við aðra, en einhvernveginn alltaf bjargast fyrir horn. Höfum nokkrum sinnum lent í smá nuddi, en ekkert sem ekki hefur mátt bjarga.

Hvað verður nú, þegar við höfum lokið við að taka þessa snyrtilegu U-beygju?
Erum við að fara til baka? Eða erum við að leiðrétta skekkju á leiðinni?
Erum við að fara í rétta átt núna? Eða gerðu örlögin skyssu?
Við sjáum til.

360°

Þessi beygja var sennilega 360° en ekki 180° eins og ég hélt.
Örlögin leika sér að mér og láta mig ekki vita fyrr en of seint.

Mánudagur 11. apríl 2005

Svefnleysi

01001101 11101001 01110010 00100000 01100101 01110010 00100000 01100101 01101001 01100111 01101001 01101110 01101100 01100101 01100111 01100001 00100000 11110011 01100111 01101100 01100001 01110100 01110100 00101110 00100000 00001101 00001010 11001001 01100111 00100000 01100101 01110010 00100000 01100101 01101011 01101011 01101001 00100000 01100010 11111010 01101001 01101110 00100000 01100001 11110000 00100000 01110011 01101111 01100110 01100001 00100000 01101110 01100101 01101001 01110100 01110100 00100000 11101101 00100000 00110011 00110001 00100000 01101011 01101100 01110101 01101011 01101011 01110101 01110100 11101101 01101101 01100001 00100000 01101111 01100111 00100000 01100101 01110010 00100000 11100001 00100000 01100001 01101110 01101110 01100001 01110010 01101001 00100000 01101110 11100110 01110100 01110101 01110010 01110110 01100001 01101011 01110100 01101001 01101110 01101110 01101001 00100000 01101101 01101001 01101110 01101110 01101001 00101110 00101110 00101110 00100000 11111110 01100001 01101110 01101110 01101001 01100111 00100000 01100001 11110000 00100000 11101001 01100111 00100000 01100111 01100101 01110100 00100000 11101101 00100000 01100110 01111001 01110010 01110011 01110100 01100001 00100000 01101100 01100001 01100111 01101001 00100000 01100110 01100001 01110010 01101001 11110000 00100000 01100001 11110000 00100000 01110011 01101111 01100110 01100001 00100000 01100101 01100110 01110100 01101001 01110010 00100000 00110101 00100000 01110100 11101101 01101101 01100001 00100000 00111010 00101101 01010011 00100000 00001101 00001010 01010011 01110110 01101111 00100000 01100111 01100101 01110100 00100000 11101001 01100111 00100000 01100101 01101011 01101011 01101001 00100000 01100010 01101111 01110010 11110000 01100001 11110000 00100000 01101000 01100101 01101100 01100100 01110101 01110010 00101110 00100000 00001101 00001010 11001001 01100111 00100000 01100100 01110010 01100101 01101011 01101011 00100000 01100010 01100001 01110010 01100001 00100000 01101011 01100001 01100110 01100110 01101001 00100000 01101111 01100111 00100000 01110010 01100101 01111001 01101011 01101001 00101110 00100000 00001101 00001010 01001000 01100101 01101001 01101100 01110011 01110101 01110011 01100001 01101101 01101100 01100101 01100111 01110100 00100000 01100101 11110000 01100001 00100000 01101000 01101001 01110100 01110100 00100000 11111110 11110011 00100000 01101000 01100101 01101100 01100100 01110101 01110010 00101110 00100000 00001101 00001010 11000001 01110011 01110100 11100110 11110000 01100001 01101110 00111111 00100000 00001101 00001010 11000001 01101000 01111001 01100111 01100111 01101010 01110101 01110010 00100000 01101111 01100111 00100000 01110011 01110100 01110010 01100101 01110011 01110011 00101110 00100000 00001101 00001010 00001101 00001010 11001001 01100111 00100000 01100101 01110010 00100000 01100001 11110000 00100000 01100010 11101101 11110000 01100001 00101110

Sjálfspyndingarhvöt


Ég þjáist af sjálfspyndingarhvöt.
Alla vegana er enginn jafn vondur við mig og ég er sjálf.
Ég verð að hætta að láta svona, hætta að pína mig og kvelja. Hætta að dreyma og vona.

It was raining from the first
And I was dying there of thirst
So I came in here
And your long-time curse hurts
But what's worse
Is this pain in here
I can't stay in here
Ain't it clear that

I just can't fit
Yes, I believe it's time for us to quit
When we meet again
Introduced as friends
Please don't let on that you knew me when
I was hungry and it was your world.
Ah, you fake just like a woman, yes, you do
You make love just like a woman, yes, you do
Then you ache just like a woman
But you break just like a little girl.

Og svo er alveg búið að skemma Dylan fyrir mér :-S
Ég sem var nýlega búin að kynnast snilld hans... nú er bara sárt að hlusta á hann.
En ég geri það samt.

Vá hvað karmað mitt hlýtur að vera slæmt fyrst að ég á skilið að líða svona. Ég hef örugglega verið í spænska rannsóknarréttinum í fyrra lífi... tekið nokkrar nornir af lífi eða eitthvað.

Þriðjudagur 12. apríl 2005

Nýtt líf

Jæja.
Nú er allt komið á hreint.
Ég er búin að missa hann endanlega. Hann lét mig vita óbeint nú í dag að þetta sé alveg búið af hans hálfu og þá er lítið fyrir mig að gera nema að sætta mig við það.

Þetta blogg með örlögin um daginn var vegna þess að hann sendi mér sms á laugardagskvöldið og við hittumst augnablik og mér datt (í heimsku minni) ekki annað í hug að það væri vegna þess að hann vildi skoða málið og kannski taka upp samskipti að nýju. Forgive and forget.
En nei.

Í dag eru 3 vikur síðan hann hætti með mér og nú er kominn tími á nýtt líf hjá mér.
Ég er búin að ganga á eftir honum, segja honum hvernig mér líður, hvað ég sakna hans og hvað ég er hrifin af honum. En hann vill ekki meira.
Afhverju fell ég fyrir strákum sem vilja ekkert með mig hafa?
Er þetta óhjákvæmilegt?

Nú hætti ég að blogga um hann. Hætti að tala um hvað ég er tilfinningalega sjúskuð og hvað ég er sár. Nú ætla ég að einbeita mér að því að vera hamingjusöm og reyna að láta þetta allt ekki draga mig meira niður.
Ég á betra skilið af sjálfri mér og fyrir sjálfa mig.

Einkennilegar kvöldstundir

Þegar ég er á kaffihúsinu mínu, sem er Litli ljóti andarunginn fyrir þau ykkar sem ekki vita, er ég ekkert að spá í hvað annað fólk er að tala um.

Nú, ég og margar vinkonur mínar erum þeim ósköpum gæddar að tala linnu lítið um kynlífstengdahluti.
Sjálfsfróun, samfarir, typpastærð, brjóstastærð, fullnægingar (okkar og annara), fetish, langanir, fantasíur, skrítna staði, munngælur, perraskap ýmiskonar, ást og erfiðleika.
Þetta er í mínum augum mjög eðlilegt.
Eeennnn... svo er ekki með alla.

Ég sé oft fólkið á næstu borðum gefa okkur auga og leggja við hlustir, stundum sér maður að það er heykslað og eða er að hlusta mjög gaumgæfilega á samræður okkar um samræði.
Þá lækka ég röddina og reyni að fá viðmælendur mína til að gera slíkt hið sama.
Því sumir hneykslast auðveldlega og stefnan hjá mér er ekki að hneyksla eða særa blygðunarkennd annara með ummælum mínum.
Bara að fá að tala um það sem mér býr í brjósti.
Maðurinn á næsta borði þarf ekkert að vita hvernig hjásvæfan mín er í rúminu.

En mér finnst í lagi að vinkonur mínar viti það því við deilum reynslu og lærum af hvor annari.
Þær eru náttúrulega misopnar fyrir því að vera með yfirlýsingar um hæfileika elskhugans og reynslu sína í listum ástarinnar.
Það er aðallega ef þetta er nýtt samband að við ræðum gerðir okkar til hlýtar. Svo er eins og við þurfum ekki eins mikið á því að halda að deila með hinum hvernig hann er og hvað við erum að gera saman eftir að nýjabrumið er farið af kynlífinu.

Alla vegana... Ég var á kaffihúsi í kvöld með 2 vinkonum mínum og vinkonu þeirra og umræðurnar snérust um lífið og tilveruna, karlmenn og að lokum... eins og alltaf... kynlíf.

Einn fastagesta LLA, fullorðinn maður sem ég sé oft þar, sat nokkrum borðum frá okkur og var að "þykjast" lesa bók. En hann var í raun að hlusta á hvert einasta orð sem upp úr okkur kom. Ég leit nokkrum sinnum til hans og í hvert sinn glotti hann og leit aftur ofan í bókina sína.
Mér finnst það part fyndið og part krípí.

(Til að fyrirbyggja allann misskilning þá vil ég taka fram að þessir menn okkar ekki nafngreindir.
Ef við erum að ræða einhverja fyrrverandi (sem okkur er sama um) þá er það yfirleitt orðað:
Gaur sem ég var með eða strákur sem ég þekki.
Ef það er núverandi (eða fyrrverandi sem við erum ennþá heitar fyrir), þá er það alltaf svo jákvætt að þeir myndu roðna og blána af stolti ef þeir heyrðu ummæli okkar um þá.)

Og eftir þessa þanka kom það í huga minn að það að sitja á kaffihúsi og kjafta við vinkonurnar er eiginlega eins og að blogga.
Vinir mínir frétta hvort eð er allt sem gerist í mínu lífi. Sama hvort þeir lesa það hér eða heyra það á kaffihúsi. Og ókunnugt fólk á alltaf eftir að komast að einhverju um mig, sama hvort ég vil það eða ekki.
Ef það villist ekki hingað inn þá gæti það allt eins heyrt sögur úr mínu lífi á næsta kaffihúsi.
Og sögurnar sem sagðar eru yfir kaffibolla eru oft ennþá meira krassandi og opinskáar en það sem ég skrifa hér.
Hér læt ég tilfinningar mínar í ljós, á kaffihúsi kemur oft mun meira en það fram.

Mér er alveg sama hvað fólki sem ég þekki ekki finnst um mig og ég held að það sé vegna þess að mér er alveg sama um fólk sem ég þekki ekki.
Ég er ekki opinber persónuleiki sem þarf að gæta háttvísi til að missa ekki vinnuna, æruna eða eitthvað.
Ég er ekki átrúnaðargoð lítilla stelpna, sem má ekki reykja eða drekka opinberlega án þess að það komi í séð & heyrt.
Ég er bara stelpa út í bæ sem tala um líf mitt á kaffihúsi og á blogginu.
Ég er dropi í hafinu.
Þið lesið þetta á eigin ábyrgð.

Miðvikudagur 13. apríl 2005

Að hætta

Það er erfitt að hætta einhverju.
Að venja sig af hlutum sem maður var orðinn vanur.
Að láta eitthvað róa sem hefur verið hluti af manni lengi.
En ég er hætt að naga á mér neglurnar :-)

Og ég ætla líka að hætta að finna afsakanir fyrir að fara ekki í líkamsrækt.
Ég keypti mér 6 mánaða kort í Hreyfingu í dag og á stefnumót við einkaþjálfara í fyrramálið.
Það er kominn tími á að hella mér af fullum krafti í þetta nýja líf mitt.
Reyna að vera aðeins heilsusamlegri og hugsa um sjálfa mig, líkama og sál.

Svo komst ég að því að pabbi (sem ég hef lítið sem ekkert samband við) er einn af eigendum/rekstraraðilum vitahúss á Hornströndum og verður með gistingu þar í sumar. Ég held að það væri gaman að fara þangað í sumar. Hef aldrei komið á Hornstrandir.

Föstudagur 15. apríl 2005

Djöfull er ég dugleg :-)

Ég vaknaði fyrir allar aldir í morgun (um 10 leytið) og fór og skrifaði undir afsalið af Ferjubakkanum. Þá er það búið og fyrrverandi kemur svo í fyrramálið og skrifar sitt nafn og þá þarf ég ALDREI aftur að spá neitt í þann bjána. Og ég fæ fullt af peningum :-D

Svo fór ég og gaf blóð. Ætlaði að fara í gær um 15.30 en þau loka kl. 15 á miðvikudögum í blóðbankanum. Búið að dæla aðeins úr mér... það er gott :-)

Í hádeginu hitti ég einkaþjálfarann sem gerði handa mér prógram til að fara eftir út apríl. Þá fæ ég nýtt. Loksins loksins er ég farin að gera eitthvað fyrir sjálfa mig.
Mér leið svo vel þegar ég var búin að hamast á skíðavélinni í hálftíma og lyfta einn hring að ég hefði getað tekist á við hvað sem er.

Eftir það fékk ég mér kaffi á LLA og las aðeins í Jonathan Strange & Mr. Norrell. Þykk og skemmtileg bók.. búið að tala mikið um hana á Gestapó.

Þar næst tók vinnan við, það var veisla í kvöld og ég át kalkún með öllu tilheyrandi... reyndar hef ég ekki borðað mikið í 3 vikur, þannig að ég borðaði yfir mig og er með hrikalega magapínu... verð að fara að muna að borða oftar en annar hvern dag :-(

En mér líður samt vel. Ég er að sætta mig við ástandið eins og það er. Kannski er bara fínt að vera einhleyp í einhvern tíma. Ætlaði að hætta að væla en hér er samt smá væl.
Ég er búin að vera að hlusta á Dylan næstum sleitulaust frá því á þriðjudaginn... og það er ekkert að breytast að ég hugsa um fyrrverandi kærastann þegar ég heyri Dylan... því miður... kannski er það að "nauðga" Dylan ekki rétta leiðin til að gleyma honum...
Oh well... Dylan er samt fokking snilld og merkilegt að ég hafi ekki fattað það fyrr :-þ

Vinur Óla frænda hringdi í

Vinur Óla frænda hringdi í gærkvöldið til að "bjóða mér á kaffihús til að ræða Wicca og ásatrú".
Hann var dálítið spes í símann... sagði lítið og ég þurfti að draga erindið upp úr honum. Ef Óli hefði ekki verið búinn að hringja í mig og segja mér að hann myndi hringja, þá hefði ég skellt á hann og sagt sjálfri mér að um einhvern vitleysing væri að ræða :-)
Ætla samt að hitta hann Hauk, eins og drengurinn heitir, á mánudagskvöldið yfir kaffibolla á LLA. Auðvitað þar... fer ekkert annað. Minn heimavöllur.

Fór að spá í kvennhetjur íslands, bæði í bókmenntum og íslendingasögunum.
Kannski ég geti gert orð Guðrúnar Ósvífursdóttur að mínum því mér finnst þau eiga vel við:
Þeim var ég verst er ég unni mest.
En ég er ekki sammála henni Snæfríði Íslandssól um að vilja frekar þann versta en þann næst besta. Frekar vil ég engann.

Ætla að djamma um helgina.
Álfheiður á afmæli í dag, 24 ára gömul stelpan, heilum 4 árum eldri en ég :-D
Ég er nefnilega bara 20 í anda... og í hegðun oft á tíðum :-þ
Haga mér kannski ekki alltaf eins og ég sé 28 ára... en hvernig á maður að haga sér þá?
Er staðall? Verð ég að gera þetta eða hitt bara vegna þess að ég er 28 ára?
Sárin gróa en örin eru alltaf til staðar :-S

Laugardagur 16. apríl 2005

Vöknuð alltof snemma

Í gær ætlaði ég að hitta vin minn og fá mér eins og einn bjór með honum. Nú ég skipti um skoðun áður en hann kom til mín og frestaði þessu. Ákvað svo að leggja mig aðeins um 7 leytið til að vera hress í gærkvöldið.
Það endaði svo með því að ég svaf bara þar til 5 í morgun :-þ
Ég var orðin langþreytt. Var búin að sofa mjög lítið undanfarið. Á virkilega erfitt með að sofna því ég kvíði fyrir því að loka augunum. Hvers vegna? Nú vegna þess að mig dreymir kærastann fyrrverandi :-S það er hundfúllt.

Er búin að taka öll skrefin sem þarf til að ná honum úr systeminu.
Eyða símanúmerinu hans úr símanum (og hausnum, man aldrei símanúmer), taka hann af msn og henda msn samtölum okkar, eyða netfanginu hans og öllum bréfum frá honum, eyða öllum myndum af honum úr tölvunni, taka heimasíðuna hans úr favorits. Allt sem mér dettur í hug. Það eina sem ég fæ mig ekki til að henda eru vísurnar sem hann sendi mér í smsum... kannski ég skrifi þær niður og eyði þeim svo úr símanum... þá eru þær til en ekki alltaf að þvælast fyrir mér í símanum.
Og við vorum búin að vera svo stutt saman að það er ekkert hérna heima sem minnir mig á hann. Ótrúlegt hvað hann hafði mikil áhrif á mig á svona stuttum tíma. Þó okkar samskipti hafi verið langmest í gegnum tölvuna þá er ekki þar með sagt að þetta hafi ekki verið ekta samband. Alla vegana fannst mér það.
Skrítið hvað tilfinningar sumra slokkna hratt. Mínar gera það ekki. Ef ég verð ástfangin þá þarf mikið til að sú tilfinning hverfi.
Ég get platað sjálfa mig til að trúa að ég sé að ná mér, en ég hugsa mjög oft til hans.

Ætla að reyna að leggja mig aftur á eftir til að vera stemmd í partýið hjá Álfheiði í kvöld. Það ætti að vera gaman :-D

Sunnudagur 17. apríl 2005

Reyndi að hringja í fyrrverandi....

Reyndi að hringja í fyrrverandi.... sakna hans.
Hvað í fjandanum gerði ég rangt?

Mánudagur 18. apríl 2005

Timburmenn byggja blokk

Maður lifandi. Ég er búin að vera timbruð í allann dag.

Fór í leiðindapartý í gærkvöldið.
Fólkið í því var allt skemmtilegt, en það var leiðinlegt að vera sú eina sem var einhleyp.
Mér finnst ekkert að því að vera með Siggu og Davíð, Álfheiði og Jóa eða öðrum pörum svona dagsdaglega, en þegar á að djamma þá er það augljóslega ekki málið.
Allir eitthvað svo lovídoví og krúttlegir... óþolandi þegar maður hefur engann til að knúsast í sjálf.
Svo voru Álfurinn og Jói líka að trúlofa sig á föstudaginn.
Ennþá meira knúsímúsí þess vegna.
Til hamingju með það samt turtildúfurnar mínar... þið eigið hvort annað svo innilega skilið.
Í allra bestu merkingu þeirra orða 8-D

En ég stakk bara af og fór á djammið með Þarfagreini og Tigru. Það var stuð... alveg þar til ég var orðin ofurölvi og hringdi í fyrrverandi kærastann (eins og ég bloggaði um í nótt). Hann hafði vit fyrir okkur báðum og svaraði ekki. Thank the gods! Ég veit ekkert hvað ég hefði sagt við hann... sennilega eitthvað mjög heimskulegt.
Dísús hvað ég er pathetic.

Lík þessu sjálfhverfa röfli dagsins með ódauðlegum orðum og mínum viðbrögðum við þeim:
Hve blásnautt er hjarta sem einskis saknar. (Fullt hjarta af söknuði hlýtur þá að vera ríkara en Bill Gates, ætli ég geti fengið peninga í staðinn?)
Illt er að leggja ást við þann, sem enga kann á móti. (Er að reyna að hætta, takk samt.)

Takk fyrir að lesa, vera til, standa við hlið mér og nenna að hlusta á mig endalaust.
Þið farið bara þegar ykkur leiðist.

Alltaf að hætta


Nú er ég bara að hætta öllu. Hætt í sambandi, hætt að naga neglurnar, hætt að vera letipúki og nú er ég líka hætt að drekka, í bili alla vegana.
Tók þá ásættanlegu ákvörðun í dag þar sem fyllerí þýða vesen og sennilega slæma heilsu daginn eftir.

Fór líka að spá í karma og örlög og allt það eftir að tala við Jackie í dag.
Ef ég er að bíða eftir að góðir hlutir komi fyrir mig, á ég þá ekki bara að einbeita mér að því að fara vel með sjálfa mig á meðan ég bíð?
Í stað þess að gera heimskulega hluti á meðan sem gætu þýtt að ég sé ekki góðu hlutina þegar þeir birtast?
Nú er ég sannfærð um að ég á bara gott skilið, ég er ágætis manneskja og því ættu góðir hlutir ekki að koma fyrir mig?

Þegar ég skildi síðasta haust var ég viss um að ég væri bara ómöguleg í alla staði og að lífið gæti allt eins verið búið. En núna þegar ég er búin að ná mér eftir það og er að halda áfram með lífið sé ég að ég er ekkert ómöguleg.
Við eigum bara ekki samleið með öllum.
Ég lærði helling af sambandi mínu við X-manninn og af skilnaðinum líka.
Eitt af því sem ég lærði var að láta sjálfa mig aldrei aftur sitja á hakanum.
Og nú er ég bara að hugsa um mig.
Ég ætla að láta hluti, sem veita mér aðeins stundarsælu, lönd og leið. Einbeita mér frekar að hlutum sem hafa langtíma sæluáhrif. Eins og að fara í ræktina, borða rétt og hella mér aftur í andleg málefni. Þau hafa setið á hakanum hjá mér í allri dramatíkinni sem hefur einkennt mitt líf undanfarið.
No more drama.

Ég þarf stöðugleika og jafnvægi. Ég vil það.

Annars var dagurinn í dag einstaklega skemmtilegur.
Fór í ræktina og svo í litun og vax þegar ég var búin að púla í 30 mín. (það er nægilegt til að byrja með finnst mér), hitti Jackie og svo Álfheiði.
Fór svo á kaffihús með Hauk. Það var áhugavert að hitta strák sem er að spá í Wicca. Við ræddum um heima og geima. Skemmtilegur strákur. Gleymdi samt að spyrja hann hvort kærastan hans væri að spá í þessum málum líka... verð að gera það næst. Sennilega er hún það samt ekki fyrst hann kom einn.

Mér líður vel í dag. Er jákvæð og bjartsýn á framtíðina.
Lífið er ljúft.

Þriðjudagur 19. apríl 2005

Martröð

Fór að sofa um 1.30 í nótt en hrökk upp með andfælum um 2.30... fékk hrikalega martröð :-(
Man ekkert um hvað hún var, bara það að ég var skíthrædd þegar ég vaknaði... vantaði sárlega einhvern til að tala við og láta halda utan um mig... þetta var virkilega óþægilegt og mér var alls ekki sama um að vera ein.
Loki á einhverju útstáelsi þannig að ég hafði hann ekki einu sinni.

Nú get ég ekki sofnað aftur og klukkan orðin hálf fimm... vinna eftir þrjá og hálfann tíma... bömmer.

Miðvikudagur 20. apríl 2005

And now for something completly different

Er gott að það sé kominn afturhaldsseggur í páfagarð?
Nei sennilega ekki.
En ég er ekki kaþóliki þannig að þetta skiptir mig svo sem engu.
Man ekkert eftir að J.P II hafi haft nein afgerandi áhrif á mitt líf og þessi Benedictus XVI á sennilega ekki eftir að gera það heldur.

En fyrir milljónir kaþólika skiptir þetta val heilmiklu máli. Þessir menn leggja línurnar fyrir siðgæði og atferli kaþólika um allann heim. Kannski ekki allir sem taka skoðanir þeirra og gera að sínum alveg hrátt upp úr bókinni, en kenningar kaþólskunnar eru rótgrónar í uppeldislegum aðferðum margra kaþólskra.

Ég hef heyrt því fleygt (oftar en einu sinni) að kaþólskar stelpur séu þær lauslátustu í heimi. Nú ég gef ekki mikið út á svoleiðis alhæfingar (við Íslendingar erum nú líka nokkuð laus í brókunum) en þetta er altalað úti í hinum stóra heimi þar sem fjöldi kaþólskra er meiri en hér.
Og annað... þar sem getnaðarvarnir eru fordæmdar af páfagarði þá eru krakkar ragir við að nota þær. Þetta leiðir af sér að fyrsta kynlífsreynsla kaþólskra unglinga (sem hlusta á kall náttúrunnar en ekki páfann og kardínálana) er oftar en ekki endaþarmsmök.

Nú, ég er heldur ekkert að dæma það en mikið held ég að það sé súrealískt að stunda aðeins þannig kynlíf, jafnvel í mörg ár, áður en hið "viðurkennda" samræði á sér loksins stað.
Við hin, sem gerum það "rétt" strax í upphafi og notum analkynlíf meira í tilraunamennsku eða til að krydda þetta venjulega, eigum kannski erfitt með að skilja þetta.

Þegar ég bjó í Englandi var ég að vinna með Ítalskri stelpu, Deborah (hvað ætli hafi orðið um hana?), sem leiddi mig í allann sannleikann um kynlíf Ítalskra krakka.
Hún var sjálf ekki strangtrúaður kaþóliki, en margir af hennar vinum voru það.
Nú allavegana, þá fórum við að tala um fyrstu kynlífsreynslu okkar á einhverju vinnufylleríi og þá kom í ljós að hún Deborah, 22 ára gömul, var "hrein mey".

Ég, þá 18 ára, fékk taugaáfall! Ég man þetta samtal eins og það hefði verið í gær. Mér krossbrá. Elsta hreina mey sem ég þekkti var 18 ára þegar þessi leiði hlutur (meydómurinn) var hrifsaður af henni. Og þarna fyrir framan mig sat 22 ára stelpa og fannst þetta ekkert mál.
Svo eftir því sem bjórunum fjölgaði og við urðum frakkari, kom í ljós að þetta var ekki allskostar rétt. Því hún hafði sko átt 4 kærasta og þegar ég innti hana eftir því hvort henni hefði aldrei langað að ríða þeim svaraði hún:
"We use the greek technique".
Ég kom af fjöllum, um hvað var hún að tala?

Hún útskýrði þetta fyrir mér í smáatriðum og sagði svo að til að vernda meydóminn fyrir hinum illu örlögum, þá væri þetta það sem LANG flestir Ítalskir krakkar gerðu. Þeir færu að stunda anal-sex jafn snemma, ef ekki fyrr en flestir landar mínir fara að stunda "venjulegt" kynlíf!
Vá hvað ég var sjokkeruð... anal var í augum hinnar 18 ára unglingsstúlku eitthvað hrikalega dónalegt og subbulegt.
Þetta var kynlíf hinnar ekki strangtrúuðu Deboruh. Svo fórum við í miklar umræður um kynlífshegðun yfirleitt.

Nokkrum dögum síðar þá bryddaði ég upp á þessu umræðuefni aftur, spennandi að tala um svona taboo mál, og þá leiddi umræðan að oral-sexi líka.
Ég var nú með smá reynslu í þeim málum og var ekkert hneyksluð á því að Ítalir stunduðu það líka, þar til að Deborah sagði mér að munnmök væru í raun bara eins og forleikurinn að anal-kynlífi sem er svo forleikurinn að því "venjulega".
Þau virðast fyrst stunda oral í nokkra mánuði, færa sig svo í anal og að lokum, þegar þau eru harðtrúlofuð eða gift, fara þau yfir í það venjulega. Merkilegt alveg.

Jebb... það er margt sem kaþólski páfinn hefur á samviskunni... sama hvort hann heitir Benedictus XVI eða Jóhannes Páll II.

Föstudagur 22. apríl 2005

Sumardagurinn fyrsti. Harpa byrjar.

Nú bloggaði ég fyrstu "gáfulegu" færsluna í langann tíma í fyrradag.
Hér kemur ein verulega normal:

Ég var að vinna í gær eins og lög gera ráð fyrir. Ég reyni að vinna alla "rauða" daga því þeir eru betur borgaðir en aðrir dagar. Var á 55% álagi í dag. Það er fínt.
Svo fór ég í Ásatrúarfélagið að halda upp á Sumardaginn fyrsta með hinum heiðingjunum. Það var mjög fínt, en ég ákvað að fara ekki á blótið um kvöldið vegna þess að ég nennti ekki að fara ein. Það hefði verið gaman að mæta en Rún ætlaði ekki að fara og ég var bara ekki í stuði til að fara og mingla.

Svo skrapp ég á litla ljóta og sat þar og Baggalútaðist heillengi.
Átti skemmtilega upplifun þar, gaur sem sat á næsta borði spurði mig hvort hann mætti kaupa eitthvað handa mér að drekka með kjúklingapítunni minni :-D
Hann var alveg myndarlegur og allt, en ég sagði nei takk. Hann var hinn fullkomni heiðursmaður og spurði bara hvort ég væri alveg viss. Þegar ég sagði já við því, þá spurði hann ekki meir, en sat bara kyrr og brosti af og til til mín.

En ég er búin að sverja af mér karlmenn í bili.
En ég þarf virkilega á því að halda að daðra og láta daðra við mig.
Sýna mér að ég get ennþá skemmt mér og verið jákvæð í garð lífsins.
En það er ekkert á bak við daðrið hjá mér þessa dagana, langar ekkert að kynnast neinum neitt nánar akkúrat núna. En maður á víst aldrei að segja aldrei. Eins og Hexía segir: Þegar einar dyr lokast þá opnast aðrar.

Er búin að reikna það út (Steinar mömmu gerði það reyndar) að það kostar jafn mikið fyrir mig að leigja herbergi á Akureyri eins og að keyra á milli.
Það að fá mér herbergi væri líka þægilegra upp á tímann að gera. Það eru náttúrulega 65 km sem ég þyrfti að aka daglega. Það er erfitt að keyra þessa vegalengd fram og til baka 5 daga vikunnar.
Ég þarf að spá vandlega í þetta mál.
1.1 Ef ég flyt í íbúðina mömmu þá get ég borðað hjá afa eða Brynju og Þresti, þarf ekki að borga af sjónvarpinu eða öðru slíku og verð með fjölskylduna nálægt. Sem er mér mikilvægt. Afi er orðinn gamall og hann er líka dálítið einmanna, elsku kallinn minn.
En þá verð ég að eiga almennilegann bíl (Lassi meikar ekki annað ár), bensínkostnaður verður gígantískur, ég gæti orðið veðurtept á öðrum hvorum staðnum.
2. Ef ég flyt til Akureyrar þá er ekkert mál að hafa ekki bíl, skólinn er þar, engin hætta á að komast ekki í skólann eða heim vegna veðurs.
En þá kemur meiri fæðiskostnaður, skemmtanir og kaffihúsahangs yrðu algengari og ég þyrfti að standa straum af meiri kostnaði við að lifa.

Hrmf... hvernig er best að snúa sér í þessu? Ég veit ekki.
En ég hef nú nokkra mánuði til að hugsa þetta í gegn :-)
Fæ að vita 5. júní hvort ég kemst inn í skólann. Veit ekkert hvað ég ætla að gera ef það gengur ekki... ætli ég fari ekki samt norður. Er komin með hálfgerða leið á borginni og langar í nám.
Gæti farið norður, unnið og verið í fjarnámi... minna sem glepur þar en hér.

En annars setti ég inn nokkrar myndir.
Rúffí og ég í góðum fíling
Baggalútur :-D

Laugardagur 23. apríl 2005

ARHG!!! Ég er rauðhærð!

Ég vaknaði með minn venjulega brúna háralit í morgun, en vegna óviðráðanlegrar hégómagirndar minnar þá fannst mér hárið á mér ekki nægilega fallegt og ákvað því að lita það aðeins dekkra en það er vanalega... nú ekki tókst betur en svo, að ég er ekki með fallega kastaníubrúnt hár með ljósari strípum eins og pakkningin sagði að ég myndi fá, heldur er ég rauðhærð! (sjá mynd)
Við erum ekki að tala um kókakólarautt heldur bara svona náttúrulega rauðbrúnt... en come on!
Ég vil ekkert vera rauðhærð [tekur fílukast]. Ég vil vera með brúnt hár :-(
Þessu má nú bjarga einhvern næstu daga... hárgreiðslumeistarinn minn segir að það eigi ekki að lita hárið aftur fyrr en eftir viku, en ég ætla nú ekki að bíða svo lengi... það dettur þá bara af... sama er mér... það er hvort eð er svo stutt að það verður ekki lengi að vaxa í þessa sömu sídd :-þ
Þið látið ykkur bara ekki bregða ef ég verð sköllótt :-D

Annars er kattafárið á heimilinu ekkert normal. Ég á náttúrulega bara hann Loka, en allir kettir hverfisins virðast halda að ég reki bed&breakfast :-)
Litla kvikindið sem svaf upp í hjá mér um daginn, kom aftur í heimsókn og nú komst ég að því að hann heitir Óliver. Hann og Loki eru mestu mátar núna.
Svo er Guli alltaf að bjóða sér í mat og núna rétt í þessu var einn grár og hvítur að sniglast hérna í kringum mig... óforskammaðir þessir kettir :-þ

Mér finnst vera komið vor, blómin í garðinum farin að blómstra og öll tréin farin að bruma... vona að það reynist raunin og að þessi grái rigningavetur sé búinn. Ég nenni ekki að vera alltaf að skipta um skó :-D
Er búin að taka fram sandalana en er ennþá of skotin í gelluskónum til að tíma að skipta yfir á sandala. Ég ætti kannski að fara að skipta til að jaska þeim ekki algjörlega út.

Fór í ræktina í morgun eins og ég var búin að lofa sjálfri mér að gera. Ótrúlega er ég stolt af mér.
Ég ætla 3x í viku út apríl og svo 4x allann maí mánuð. Við sjáum til hvort ég verð duglegri í júní... mér finnst 4x í viku vera assgoti nóg.
Planið er að vera búin að koma mér í sæmilegt form í sumar ef vera skyldi að ég gerði eitthvað í því að fara á Hornstrandir til pabba. Elska að ganga á fjöll, en er bara alls ekki nægilega dugleg við það... hef ekki farið síðan áður en ég flutti suður, letin alveg að drepa mig :-(
Og svo er plan 2. Það er að hætta að drekka út maí og sjá svo til með drykkjuna, en hætta að reykja líka í júní. Verð að vera hætt áður en ég fer norður í skólann... þetta kostar svo mikið!

Var ég búin að segja ykkur að ég á bestu vinkonur í heimi?
Þær fá stórt knús fyrir að vera alltaf reiðubúnar að hlusta á rausið í mér :-)

Sunnudagur 24. apríl 2005

Besti dagur lífs míns?

Það má vel vera... hann var að byrja þannig að ég hef bara ekki grun [ljómar upp]
En á baðinu hjá mömmu stendur:
Dagurinn í dag gæti orðið besti dagur lífs þíns,
bara ef þú notar hann rétt.
Sannleikskornin leynast víða :-)

Ég er ennþá rauðhærð og þetta venst lygilega vel... held samt að brúnt sé málið fyrir mig.

Og vitiði hvað?
Auðvitað ekki, bjánaleg spurning :-þ
Ég er kannski komin með einkaþjálfara! Og það semi-frítt í þokkabót! [dansar stríðsdans án exi] Svo fæ ég næringarráðgjöf og æfingarplan sérsniðið að mínum vaktavinnandi kröfum!
Ain't life grand?

Jæja, nú má þessi sunnudagur koma,
með sína súrheysturna og gúmískó :-þ
I can take you on sunday, bloody sunday!

Mánudagur 25. apríl 2005

Hetjustælar

Í dag þegar ég vaknaði eftir næturvaktina þá ætlaði ég að fara til mömmu. Klukkan var um 4 og sól og blíða réði ríkjum, bæði í borginni og í sinni mínu.
Ég klæddi mig í pils, grænan fleginn bol, hælaskó og málaði mig voða sætt.
Stökk út en sá um leið og ég kom að blílnum að það var sprungið á honum, ja eiginlega ekki sprungið, því það sprakk um daginn en ég lagaði það með "viðgerðarfroðu" sem fyrrverand kærastinn benti mér á að væri til... svo var ég búin að vera að slugsast við að fara með dekkið á verkstæði... algjörlega sjálfri mér að kenna.

Eftir að hafa staðið og blótað í svona 5 mínútur sá ég að það myndi engu skila :-D
Ég yrði sennilega að skipta um dekkið. Bölv mitt og ragn myndu ekki verða til þess að það hætti að vera sprungið, híhíhí...

Nú jæja... íklædd hælaskóm og pilsi hófst ég handa við að tjakka Lassa upp. Það var drulluerfitt en hafðist þó að lokum. Þá var að finna apparatið felgujárn til að skrúfa þetta drasl í sundur. Skottið hjá mér lítur út svipað og bíllinn sjálfur... fullt af drasli :-( þannig að ég var heillengi að finna felgujárnið og sá þá einnig, mér til mikillar skelfingar, að það var ekkert varadekk! Meira bölv.
Þar sem ég stóð og sýtti örlög mín og bílsins, ljómaði upp í huga mér minningin um það þegar ég var að flytja í vesturbæinn... Dekk!
Útigeymslan hjá mér er full af dekkjum!
Ég stökk hæð mína (erfitt á hælum) og hljóp inn til að athuga með þessi dekk. Eins og reglan vill hafa það þá voru þau vitaskuld innst í geymslunni og ég þufti að rífa út gamla eldhúsborðið og helling af dótaríi til að nálgast þau.

Mikil var mæða mín þegar fyrstu 3 dekkin voru felgulaus...
En 4 dekkið var á felgu! Ég las á það til að tékka á stærðinni... en nei, það var of stórt....
175 r eitthvað 13 bla bla... en undir bílnum eru 155 r 13 eitthvað.
Brast næstum í grát.
Dekk 5 var líka á felgu og hét 155.... Húrra!
Ég burðaðist með það upp stigann og að bílnum.

Nú tóku við 30 mínútur þar sem ég andskotaðist á rónum á felgunni til að ná sprungna dekkinu af.
Ég væri í alvöru til í að eiga þetta á vídeó!
Ég stóð upp á felgujárninu og hoppaði á því til að losa um rærnar en ekkert gekk.
Ég er nú engin léttavara, en þær högguðust ekki!
Til allrar hamingju er ég yfirleitt frekar bjartsýn og jákvæð, því á þessum tímapunkti hefði ég skotið bílinn minn hefði ég átt byssu!

Önnur hugljómun! WD40! Það er eitthvað voða sniðugt sagði heilinn og ég fór aftur að róta í skottinu til að gá hvort ég ætti þannig.
Jújú.. haldiði að ég eigi ekki bara fullann brúsa :-D
Sprautaði WD40 á rærnar og beið í smá stund, velti því fyrir mér hvort ég ætti að fara og skipta um föt en ákvað að það tæki því nú varla, var orðin rennsveitt :-þ

Eftir meira felgujárns-hopp (á hælaskóm muniði) gat ég loksins losað allar rærnar af, þvílíka hamingjutilfinningu hef ég sjaldan upplifað! Ég gat þetta... alveg sjálf!
Reif dekkið af og skellti hinu undir.
Eða reyndi að skella því undir.

Götin á þessari felgu og skrúfgangspinnarnir í hjólamekanismanum pössuðu ekki saman!
Það var of lítið bil á milli gatana...
Ég stóð, gjörsamlega agndofa, á götunni og langaði helst til að henda mér á húddið og öskra.
En ég gat hamið mig, mjög ódömulegt að öskra út á miðri götu svona á sunnudegi :-D
(eins og það er nú óstjórnlega dömulegt að vera bullsveitt, með ryk og smurningu upp á olnboga og sennilega í framan líka að bisa við að skipta um dekk)

Aftur í geymsluna.
Dekk 6 var ekki á felgu en dekk 7 var það og það var passlega stórt. Nú var að sjá hvort það passaði undir hann Lassa minn.
Endurtók sama leikinn og bar dekkið við hjólabúnaðinn.
ÞAÐ PASSAR!
Æpti ég upp yfir mig þegar ég kom dekkinu á :-D
Mikið magn smáfugla fengu taugaáfall og flugu burt úr vesturbænum og Loka brá svo mikið að hann stökk af þaki bílsins, þar sem hann hafði í mestu makindum horft á matmóður sína erfiða, og upp í tré.

Jæja. Eftirleikurinn var auðveldur. Skrúfa rærnar aftur á, tjakka bílinn niður, skella ónýta dekkinu í skottið og fara svo og skipta um föt.
Og fara aftur í sturtu. Nei nei... ég sleppti því reyndar... en vá hvað ég var sveitt og skítug :-þ

Þetta kennir mér að ég get allt sem ég vil og að ég er hetja!

Þriðjudagur 26. apríl 2005

Atvinnutilboð og fleira (viðbætur)

Nú, eins og þið vitið þá er ég búin að sækja um í HA í haust og fæ svar í júní um það hvort ég fæ inngöngu. Ég var ekki alveg með það á hreinu hvað ég ætlaði að fara að gera ef ég fengi ekki inn, en nú er ég búin að fá atvinnutilboð í haust! Reyndar bara í mánuð, en á stað sem ég er mjög spennt fyrir að vinna á.
Held að fátt myndi henta mér jafn vel og þetta starf :-D

Ég sótti um það í einhverju bríaríi fyrir svona mánuði síðan og var að fá að vita að ég fengi ekki vinnu þar allt sumarið, en yfirmaðurinn sagði í bréfinu sem ég fékk í dag að "umsókn mín hafi komið mjög sterklega til greina". Húrra fyrir því!
Þá fæ ég kannski vinnu við þetta næsta vor :-þ

En þessi tími sem um ræðir að ég geti fengið vinnu þarna er fá 15. ágúst-15. september.
Og ef ég er ekki að fara í skólann þá er þetta ekkert óþægilegur tími fyrir mig, au contrair, þetta hentar mjög vel. Svo eftir 15. sept. þá fer ég bara "heim" og finn eitthvað að gera þar :-)
Ég ætla norður sama hvað! Er komin með alveg nóg af Reykjavík.

En annars þá er þessi vinna sem um ræðir á Hólmavík, á Galdrasýningunni :-þ
Galdrar og Norn, hvað passar betur :-D

Annars fékk ég "næstum" því skoðun á Lassa minn :-D
Þarf að athuga með rörið á milli hljóðkútana og einhvern smávægilegann olíuleka. Ekkert meira að bílnum... sem er kraftaverk þar sem hann er '89 módel og á því 16 ára afmæli í sumar!
Hann er í fínu lagi sagði skoðunargaurinn. Sem þekkir btw Þröst móðurbróður :-)
Það var kannski þess vegna sem ég fékk næstum skoðun, hahaha!

Miðvikudagur 27. apríl 2005

Hjartasár

Sársauki mitt sinni kvelur,
seiðingsverkur drepur geð.
Ástin fórnardýr ei velur
í hennar leik við erum peð.

Dyntum ástar hætt að hlýða,
hætt að eygja nokkra von.
Nokkuð eftir til að bíða?
Um það hugsa lon og don.

Ástin meiðir, ástin særir
ástin er hið versta afl.
Tilfinningar okkar ærir.
Er lífið ekki nema tafl?

Var að verða ágæt, er slæm í nótt... ætti að fara að sofa.
Verð að gleyma honum. Erfitt þegar ég rekst á fólk honum tengt við asnalegar aðstæður, eins og í vinnunni og búðum :-S
Svo "sé" ég hann náttúrulega daglega :-(
Líka erfitt þar sem mér finnst hann vera að daðra við hverja einustu stelpu í 100km radíus. Það er örugglega bara algjör vitleysa en mér finnst það samt, kannski bara vegna þess að okkar samskipti eru engin, og ef þau eru einhver þá er það eins ópersónulegt og hægt er.
Alveg ótrúlega kurteisisleg, en köld.

Afhverju get ég ekki verið lokuð og tilfinningalega bæld? Það væri auðveldara.

Fimmtudagur 28. apríl 2005

Amma Þorfinna

Hún amma mín hefði orðið 72 í dag ef hún hefði lifað.
Hún dó hins vegar haustið 2003.
Ég sakna hennar ennþá mjög mikið og hugsa oft til hennar. Hún var lærimeistarinn minn á svo mörgum sviðum. Hún kenndi mér að meta náttúruna, fegurð lífsins, mátt þess að segja sannleikann, vera hreinskilin og að vera ég sjálf.
Hún var einstaklega góð kona, hafði aldrei nema gott um náungann að segja og var lífsglöð og jákvæð.
Ég held að ég hafi erft eitthvað af þessum kostum hennar, ég vona það að minnsta kosti.

Mín fyrsta minning er eiginlega of lygileg til að vera rétt.
En ég held að hún sé samt sönn.

Ég hef verið um tveggja ára og amma hélt á mér í fanginu frami á stigapalli í Ólafsvegi 30.
Við vorum nýlega flutt þangað öll saman, ég og mamma, amma, afi og Þröstur móðurbróðir.
Við amma horfðum út fjörðinn, á sólina setjast úti við Grímsey og nokkrir svanir flugu inn í bleik-appelsínugult sólarlagið.
Hún var að syngja fyrir mig, eins og hún gerði mjög oft, enda söngelsk og raddfögur kona.
Þetta er mér ljóslifandi og einhvern tímann þegar ég minntist á þetta við ömmu þá gat hún staðfest að þetta hefði gerst. En eins og með allar bernskuminningar þá er spurningin hvort ég "man" þetta eða hvort einhver sagði mér frá þessu.
Amma hallaðist að því að ég myndi þetta sjálf.

Næsta minning er líka úr Ólafsveginum, þá er ég rétt rúmlega 3ja ára og er ein frami á stigapalli á náttkjólnum með Dúru í fanginu að bíða eftir að mamma komi heim frá Spáni. Amma kom og sótti mig því það var komið kvöld og mamma ekki væntanleg fyrr en seint um kvöldið eða um nóttina.
Þessi minning er líka mjög skýr í hugskoti mínu.

Svo á ég nokkrar minningar frá Illugastöðum, þar sem við vorum alltaf í sumarbústað.
Man eftir þegar Óli Þór (sonur móðursystur minnar) klippti óvart í skinnið milli þumals og vísifingurs á mér, það blæddi alveg ofsalega. Ég hef kannski verið 4-5 ára því Óli er 6 árum eldri en ég og hann var líka bara lítill, kannski 10-11 ára. Alla vegana nennti hann ennþá að leika við litlu frænku :-)
Svo þegar ég datt úr kojunni. Hafði heimtað að fá að sofa í efri koju og datt framúr um kvöldið. Fékk ekki að sofa aftur í efri koju í langann tíma.

Margar minningar á ég líka af ferðalögum með ömmu og afa. Amma var svo dugleg að segja mér hvað allt hét, fjöllin, blómin, bæirnir, stjörnurnar, steinarnir.
Hún var fróðleiksbrunnur.
Við sungum líka mikið saman og hún kunni ógrynni af textum sem hún kenndi mér.
Vorum alltaf syngjandi og hlustuðum mikið á útvarpið saman.
Ég var frekar einræn sem krakki. Fannst mikið betra að vera bara heima með ömmu eða mömmu en að leika við krakkana.

En ég lærði heil ósköp af henni ömmu minni og það allt gott.
Ég sakna hennar en veit að hún fylgist með mér og er hérna hjá mér að leiðbeina mér.

Föstudagur 29. apríl 2005

Í nótt, ég ætlað....

blogga í nótt.
Bara svo þið gefist ekki upp á að bíða :-þ

Lokuð bók

Ég er búin að blogga um allskonar vitleysu í gegnum tíðina, sumt hefur komið mér í koll, annað hefur hjálpað mér, sumt hefur skipt máli, annað ekki.

Núna langar mig að loka kafla í mínu líf með því að tala dálítið um það. Mitt álit er einfallt, ef maður talar út um hluti þá eru þeir fljótari að fara úr systeminu, heilanum, hjartanu.
Ég er tilfinningamanneskja. Ég tala án þess að hugsa og ég segi hluti sem hefðu betur mátt kyrrir liggja. En ég er alltaf heiðarleg við tilfinningar mínar.
Maður verður að hleypa þeim út því ef maður gerir það ekki þá sér maður kannski eftir því einn daginn. Mér finnst vænlegra að sjá eftir einhverju sem ég gerði, en að sjá eftir einhverju sem ég gerði ekki. Sú eftirsjá er mun dýpri.

Ég gaf mig alla og ég brotnaði þegar ég komst að því að "ég" var ekki nægilega góð.
Í endurliti þá var það ekki ég sem var ekki nógu góð, við áttum sennilega bara ekki saman.
Ég á erfitt með að sætta mig við það, því frá fyrsta skiptinu sem við áttum einhver samskipti, þá var ég viss um að það yrði meira á milli okkar.
En ég hafði rangt fyrir mér, ég las kannski of mikið í hans gerðir og orð, ég vonaði of heitt.

Ég gekk á eftir honum með grasið í skónum, jafnvel eftir að hann gerði mér það ljóst að ekkert meira yrði á milli okkar. Ég varð mér sennilega til skammar og gerði að nokkru leyti lítið úr mér. En stundum gerir maður hluti bara vegna þess að þeir virðast vera réttir á því augnabliki... sama hvað verður svo síðar.

En nú er ég að verða góð.
Ég er hætt að spá í það hvort hann sé online, hætt að lesa innleggin hans, hætt að sárna ef mér finnst hann vera of kammó við aðrar stelpur... ætli hjartað sé ekki að ná sér?
Mig dreymir hann ekki lengur og það leið næstum heill dagur um daginn án þess að mér yrði hugsað til hans.
Finnst hann samt ennþá sætur og yndislegur... en hann er bara ekki minn.
Og því að svekkja sig þá meira á þessu?

Jackie sagði við mig þegar ég skildi
"Öll sambönd eftir þetta verða annað hvort betri eða styttri".
Ætli það eigi ekki við hér líka.
Þetta samband var stutt, en það var samt gott.
Hann sannfærði mig um að ástin er til og fyrir það fær hann þakkir.

Nú er þessari bók lokað og hún komin upp í hillu.

Mánudagur 2. maí 2005

Hlekkir

Bætti við fullt af skemmtilegum hlekkjum til að eyða tíma í að skoða.
Hef hugsað mér að eyða meiri tíma í raunheimum núna á næstunni.
Reyni að blogga eitthvað, en ætla mér að eignast einhvern snefil af lífi.
Læt vita hvernig gengur :-þ

Dante's Inferno

The Dante's Inferno Test has banished you to the Second Level of Hell!
Here is how you matched up against all the levels:
LevelScore
Purgatory (Repenting Believers)Very Low
Level 1 - Limbo (Virtuous Non-Believers)Low
Level 2 (Lustful)Very High
Level 3 (Gluttonous)High
Level 4 (Prodigal and Avaricious)Low
Level 5 (Wrathful and Gloomy)High
Level 6 - The City of Dis (Heretics)Very High
Level 7 (Violent)High
Level 8- the Malebolge (Fraudulent, Malicious, Panderers)High
Level 9 - Cocytus (Treacherous)Moderate

Take the Dante's Inferno Hell Test

Suss... ég er á leiðinni beint til helvítis þar sem mín dauðasynd er losti (eins og ég hafi ekki vitað það).
Til hvaða helvítis ferð þú?

Dekkjaverkstæði

Nú er ég að miklu leyti alin upp á verkstæði.
Móðurbróðir minn er bifvélavirki og ég hékk oft hjá honum í vinnunni þegar ég var krakki. Mér finnst gaman að koma inn á verkstæði og eitthvað einstaklega sjarmerandi við bifvélavirkja þakta smurningu og alles :-þ
Fátt er skemmtilegra en að fara á verkstæði og njóta þess að horfa á myndarlegann strák skipta um dekk (eða eitthvað annað að vesenast) og þar sem ég fann fallegasta mann á Íslandi á dekkjaverkstæði hér í bæ (Kópavogi reyndar) þá geri ég mér ferð úr vesturbænum með allar mínar dekkjaþarfir!
Og í þetta skiptið bætti ég um betur og tók mynd af honum
Hún er ekkert svo góð... en ég vildi líka ekki að hann vissi að ég væri að mynda hann, hahaha!
Hann er bara hot!

Gaman að þessu.
Bílkó er málið :-þ

Miðvikudagur 4. maí 2005

Ekkert að frétta


Ég er vitleysingur.
Núna er ekkert að gerast í mínu lífi og mér finnst það leiðinlegt. Á ekki að vera gott þegar það er allt rólegt og eins? Á tilbreytingaleysi ekki að vera fínt? Ég veit það ekki... en mér leiðist það alla vegana.
Nú er ég hætt að drekka vegna þess að ég virðist ekki hafa stjórn á sjálfri mér þegar ég drekk og í þokkabót er ég búin að taka þá ákvörðun að stunda ekki innihaldslaust kynlíf.
Ég vil ást. Ég vil elska og vera elskuð áður en ég fer að sofa hjá einhverjum gaur.
Kynlíf er gott og kynlíf er mér mjög nauðsynlegt, en ég er orðin of gömul til að standa í einhverjum einnar nætur gömnum. Þau skila engu, oft ekki einu sinni þeirri fullnægingu sem þau áttu að skila.

Að öðru leyti er ég hamingjusöm.

Keypti mér rósir um daginn því enginn gefur mér blóm. Er að spá í að gera það að reglu að kaupa mér rósir á föstudögum. Það lét mér alla vegana líða vel og lífgar upp á stofuna að hafa blóm.
Svo er ég hægt og rólega að endurnýja fötin mín ... allt orðið of stórt á mig. Fór með 2 fulla ruslapoka í rauðakrossinn um daginn og þarf að fylla upp í skarðið sem er nú í fataskápnum :-þ

Keypti mér bol í dag (myndin er vond en sjúklega flottur bolur. Opinn í bakið eins og þið sjáið) Nýji liturinn minn er grænn. Mamma kallar hann "álfagrænann" og finnst mér það vera réttnefni. Hann er nefnilega alveg grasgrænn... ekki þetta pastelsull... það hæfir mér ekki. Verð að vera í sterkum og hreinum litum.

Tékkið á blogginu hans Binna. Hann er súr. Ég var flokksstjórinn hans í unglingavinnunni fyrir 2 árum og get ekki losnað við hann :-þ
Ekki það að ég reyni mikið, krakkinn er skemmtilegur.

Fimmtudagur 5. maí 2005

Leyndur aðdáandi

Hvar er leyndi aðdáandinn minn? Það er ekki laust við að ég sé farin að sakna hans. Ekki heyrt neitt frá honum í nokkra daga og ekki minkar forvitni mín við það :-þ

Frjáls eins og fuglinn

Mikil er mín hamingja í dag.
Ég fékk að vita það í kvöld að strákurinn sem ég var með um daginn er kominn með nýja kærustu.
Nú já, kunnið þið að hugsa, er það hamingjuefni?
Já, vegna þess að nýja kærastan hans er 19 ára :-)

Merkilegast er að ég hélt að hann væri þroskaður og að hann væri að leita að einhverju varanlegu. Einhverju sem skipti máli.
En fyrst hann er með 19 ára stelpu þá er það frekar fjarstæðukennt.
Alla vegana langar mig ekki mikið að púkka upp á gaur sem finnst það vera í lagi að vera með stelpu sem er í menntaskóla.
Það eru 13 ár á milli þeirra, 13 ár!
Það er eins og ég væri með gaur sem væri 41 árs... sorrý en það meikar bara ekki sens :-þ

En þetta var það sem ég þurfti til að gleyma honum endanlega.
Ég þarf ekki mann sem er ekki tilbúinn í að skuldbindast. Ég þarf mann sem veit hvað hann vill og gerir allt sem hann getur til að nálgast það.

Ég er fegin að vita þetta. Annars hefði ég alltaf haldið að hann væri eitthvað annað og betra en hann er. Ætla samt ekki að segja neitt ljótt um hann. Þetta er góður strákur. Bara ekki alveg sá sem ég hélt/vonaði að hann væri.

Laugardagur 7. maí 2005

Rós vikunnar

Ég var búin að lofa sjálfri mér að kaupa rósir einu sinni í viku.
Hérna eru skemmtilegar myndir af vendinum sem ég keypti í dag.
Þarfagreinir fær milljón kossa fyrir að kenna mér að birta myndir í blogginu. Ég er bara stundum of heimsk til að fúnkera.

Ef þessi óskilyrta fegurð lætur mér ekki líða vel þá veit ég ekki hvað.
Merkilegt hvað litlu hlutirnir skipta máli.

.

.

Mánudagur 9. maí 2005

Sunnudagur

Sunnudagar eru ekki uppáhalds dagarnir mínir. Ég veit ekki afhverju en á sunnudögum þá langar mig alltaf mest að kúra upp í rúmi með góðum manni, lesa bók, sofa, elskast, kjafta, kúra.
Það er á sunnudögum sem ég sakna þess mest að eiga ekki kærasta.
Ég elska að dekra við fólk. Mér finnst fátt jafn yndislegt og gefandi eins og að vera góð við einhvern, en það þarf að vera einhver sérstakur.

Uppskrift að fullkomnum sunnudegi í mínum augum er að vakna um 11 leytið, trítla út í bakarí og kaupa rúnstykki. Koma heim og færa mínum heittelskaða kaffi og með'í í rúmið. Liggja svo og kjafta saman í dálitla stund, kúra svo meira. Vakna og elskast eins og tvisvar áður en farið er á fætur til að skreppa út í smá stund. Þá má taka við almenn skemmtun eins og að fara í sund, á rúntinn út í sveit eða jafnvel vera menningarleg og kíkja á safn.
Koma heim og elda saman (eða fara út að borða), horfa á skemmtilega mynd og fara svo í rúmið að lesa bók (eða stunda meira kynlíf) áður en maður svífur inn í draumalandið.

Ég svaf til 6 í dag. Fór í bíó með Siggu þegar ég vaknaði.
Sáum Hitchhikers guide to the galaxy.
Hún var ágæt. Ég er náttúrulega búin að lesa bókina svona 7 sinnum og dýrka hana, þannig að ég varð fyrir dálitlum vonbrigðum með myndina.
Hún heldur ekki þræði og er svolítið sundurlaus.
Held að ef þú hefur aldrei lesið bókina þá finnist þér hún ekkert spes heldur :-(
Mega bömmer.
Svo var Marvin líka allt öðruvísi en mér finnst hann vera í bókinni og það eina sem bjargaði honum var Alan Rickman. Hann er með rödd sem hreyfir all verulega við hormónum mínum :-þ
Arthur Dent var fínn, Ford var fínn (en svartur, sem mér finnst ekki passa), Trillian var illa leikin og Zaphod var asnalegur með þessi 2 andlit sem nutu sín illa og þriðji handleggurinn sást ekkert :-S
All in all þá fær myndin 2 og 1/2 pentagröm af 5.
Og aðallega vegna þess að Douglas Adams er meistari meistaranna.

Og svo er hérna bókasafnsgrín dagsins hjá mér... það er nokkuð mikið til í þessu. Ástin er sennilega eins og búmerang sem þú færð í hausinn...
.

Þriðjudagur 10. maí 2005

Dating quiz

Stal þessu af Erlunni.
Mig langar óafvitandi í mann sem er næstum alveg eins og ég....
Hversu lengi ætli ég myndi þola hann?


Your dating personality profile:

Big-Hearted - You are a kind and caring person. Your warmth is inviting, and your heart is a wellspring of love.
Intellectual - You consider your mind amongst your assets. Learning is not a chore but a constant search after wisdom and knowledge. You value education and rationality.
Liberal - Politics matters to you, and you aren't afraid to share your left-leaning views. You would never be caught voting for a conservative candidate.
Your date match profile:

Liberal - You need a person who has liberal opinions and beliefs. You are engaged by political discussions and would find a liberal viewpoint refreshing in a date.
Intellectual - You seek out intelligence. Idle chit-chat is not what you are after. You prefer your date who can stimulate your mind.
Big-Hearted - You want someone compassionate, someone gentle and kind. A loving, nurturing person will fill that hole in your life.
Your Top Ten Traits

1. Big-Hearted
2. Intellectual
3. Liberal
4. Practical
5. Adventurous
6. Outgoing
7. Wealthy/Ambitious
8. Sensual
9. Athletic
10. Traditional
Your Top Ten Match Traits

1. Liberal
2. Intellectual
3. Big-Hearted
4. Practical
5. Shy
6. Adventurous
7. Athletic
8. Traditional
9. Funny
10. Sensual



Take the Online Dating Profile Quiz at Dating Diversions

Miðvikudagur 11. maí 2005

Norðurferð

Ef þú gúgglar "Nornin" þá er síðan mín það fyrsta sem birtist... ég veit ekki alveg hvort ég er sátt við þetta, en það er lítið sem ég get gert í því.

Ég tek hér með til baka allt sem ég hef nokkurn tíman sagt.
Bara allt.
Ég á það til að alhæfa alveg hrikalega og er því í bullandi þversögn við sjálfa mig helminginn af tímanum. Ég verð að fara að muna/skilja að það eru grá svæði. Það er ekki allt svart og hvítt þó ég vildi óska þess. Lífið væri einfaldara þannig.

Verð fyrir norðan um helgina. Fer á föstudaginn og ætla að hitta Öbbu og Jóhönnu Seljan um daginn og fara svo með Sigrúnu, Írisi og Röggu (vonandi) að borða á Greifanum og svo súpum við örugglega bjór á Karólínu eða Kaffi Ak um kvöldið.
Ætla að gera "hlé" á drykkjupásunni af því tilefni. Reyni að drekka ekki það mikið að ég verði mér til skammar :-þ
Stelpurnar hljóta að geta haft hemil á mér.

Föstudagur 13. maí 2005

Djammhelgi og ferming

Jæja. Nú er ég að stinga af úr bænum og kanna skemmtanalífið á Akureyri. Það er nú eins gott að það sé eitthvað varið í það, annars hætti ég við að flytja :-þ
Vona að það verði gaman og ég rekist ekki á fyrrverandi. Kannski hann sé fluttur, hahaha!

Æi ég segi nú bara svona. Ég væri alveg til í að rekast á hann... samt ekki með nýju. Það væri asnalegt.

Blogga eftir helgi og segi ykkur hvernig var og hvað ég gerði :-D
Ætla ekki á netið alla helgina. Búin að lofa sjálfri mér því.

Góða helgi fólk.

Mánudagur 16. maí 2005

Helgarbloggið

Ég fór norður um helgina í fermingarveislu hjá dóttur móðursystur minnar, henni Kristínu Evu. Fallegra fermingarbarn er ekki til, hún er svo góð og yndislega þessi elska.
Auðvitað voru terturnar og heitu réttirnir "to die for" og ég át á mig gat, oft :-)

Helgin hjá mér byrjaði reyndar á föstudaginn þegar ég flaug til Akureyrar og hitti Sigrúnu Önnu. Við byrjuðum snemma að "bjórast" og skruppum svo á kaffi Ak. til að kjafta og bíða eftir Gullý, því snillingurinn keyrði alla leið frá Hafnarfirði til að hitta okkur stelpurnar! Bara ákvað eftir vinnu að drífa sig norður á djammið :-þ Hún er best!
Kvöldið fór í kjaftagang og þvæling á milli partýja, þar sem við Sigrún héldum uppi áróðri um að giftast ekki!

Birna Baldurs er nefnilega að fara að gifta sig í sumar. Það er náttúrulega bara æðislegt fyrir hana og Baldur. Þau eru búin að vera saman í milljón ár og eru ótrúlega gott par.

Ég, Sigrún, Gullý og Jessica sváfum svo allar saman í 150 cm. breiðu rúmi og vöknuðum klukkan 7 á laugardagsmorguninn :-/
Við vorum alveg steiktar allann daginn, hlógum eins og vitleysingar að öllu og skemmtum okkur ótrúlega vel saman.
Mér þykir svo vænt um þessar stelpur og það er svo gaman að vera farin að kynnast Sigrúnu og Írisi upp á nýtt.

Svo var brunað út eftir á laugardaginn og fær Gullý þakkir fyrir að nenna að skuttla okkur Sólveigu.
Restina af helginni var ég bara á beit í fermingarveislum.
Gaman að hitta alla ættina á einu bretti, þetta var eins og mini ættarmót :-)

Svo er ég bara komin í borgina aftur.
En það verður örugglega bloggað fullt á næstunni... heilinn á mér er fullur af hugsunum sem ég þarf nauðsynlega að koma frá mér.

Tók myndir af þessum stórfenglega borgarísjaka sem var að væflast inn Eyjafjörðinn. Hann var HUGE og mjög tignarlegur með þennan risa turn. Turninn brotnaði af í nótt en jakinn er ofsalega stór.
Hvítu "doppurnar" hægra megin við jakann eru bátar.

Miðvikudagur 18. maí 2005

Tóm

Ég er búin að vera að hugsa alltof mikið undanfarna daga.
Ég held að öll höfnunin sem ég upplifði við skilnaðinn hafi haft djúpstæðari áhrif á mig en ég er tilbúin að takast á við.
Mér líður nefnilega eins og allar tilfinningar sem ég finn núna séu hjóm eitt.
Ég er í raun ekkert sorgmædd, leið, glöð eða hamingjusöm.
Mér finnst eins og ég setji skel þessara tilfinninga utanum mig án þess að upplifa þær í raun.

Ég er bara tóm.

Ég ætla ekki að hlusta á raddirnar lengur :-þ

Fimmtudagur 19. maí 2005

Innkaupalisti dagsins

Mig vantar:

Mjólk
Ost
Jógúrt
Brauð
Stíflueyði
Ljósaperur og
2 metra háann mann til að skipta um ljósaperur.

Það sprungu 2 ljósaperur heima í gærkvöldið. Á ganginum og baðinu. Fyrir var peran á holinu farin, þannig að nú er svarta helvítis myrkur í fremri helmingi íbúðarinnar.
Ég sé ekki til við að pissa einu sinni (heppin að vera stelpa í þessu tilfelli).
Tannburstaði mig við kertaljós í nótt... voða rómó.
Ég get skipt sjálf um perur, en ég er svo lofthrædd að ég fer helst ekki upp á stól og það kallar fram ákveðið vandamál.
Hins vegar er aumingjaskapur að þurfa að fá karlmann í svona létt verk og því hef ég ákveðið að eyða 10.000 krónum í dáleiðslu til að losna við lofthræðsluna!

Ennþá hefur mér ekki tekist fullkomlega að losna við raddirnar í hausnum.
Þær eru samt farnar að hljóma eins og Will Smith en ekki Gary Oldman... mun auðveldara að hunsa þær núna!

Að hjakka í sama farinu

Ég las áhugaverða grein í dag í Lifandi vísindi.
Hún var um ást og kærleika.
Talað var um að ástin, eins og við upplifum hana flest í upphafi sambands, virki sömu heilastöðvar og áráttu/þráhyggju hegðun.
Þetta tel ég ekki út í hött.

Ég upplifi ástina í upphafi allavegana eins og hálfgerða geðveiki. Ég verð svo ofsalega ástfangin og upptekin af þeim manni sem ég er ástfangin af. Ég vil allt fyrir hann gera, er tilbúin að fórna alveg helling fyrir hann og sambandið og ef hlutirnir ganga ekki upp þá er ég alveg miður mín og finnst ég vera alveg ómöguleg, fæ hálfgerða þráhyggju fyrir viðkomandi.
Hvað fór úrskeiðis? Hvað gerði ég rangt? Hvers vegna get ég ekki fundið góðann mann og verið hamingjusöm?
Ég er ekki alslæm.

En eitt af því sem stóð í greininni sló mig örlítið. Það getur tekið allt að 6 mánuðum að ná sér eftir sambandsslit eða ef sá heittelskaði hefur ekki sömu tilfinningar.

Annað sem var mjög skemmtilegt að lesa var að kynlíf með smokk er óholt fyrir konur.
Það eru einhver efni í sæðisvökva sem virka eins og kvíðastillandi og upplífgandi fyrir okkur. Þessi efni berast út í blóðrásina og konur sem stunda kynlíf án smokka eru hamingjusamari og afslappaðri en hinar.

Þetta er kannski útskýringin á mínu króníska stressi :-þ
Ég hef ekki stundað kynlíf án smokks í 3 ár. Ég myndi ekki sofa hjá gaur án þess að vera með smokk ef ég þekkti hann ekki, en við X-maðurinn notuðum alltaf smokka því ég meika ekki eitthvað hormónapillu vesen.
Til hvers að vera að þvæla í hormónum sínum þegar maður er með reglulegar blæðinar og veit hvenær egglos er? Skil það ekki.
En kannski ég þurfi að fara að tala við doktor og fá einhverjar töflur ef vera skildi að maður fengi eitthvað einhverntíman aftur ;-)

Föstudagur 20. maí 2005

Að versla eða versla ekki....

Það er spurningin!

Ég er með kaupasýki.
Ég hef aldrei verið svona eyðsluglöð eins og ég er búin að vera undanfarið. Hef forðast það í mörg ár að kaupa mér föt, snyrtivörur og hluti til brúks handa mér sjálfri.
Núna, í þessu einhleypings ástandi, finnst mér ENDALAUST gaman að kaupa hluti sem láta mér líða vel.
Ég passa náttúrulega ekki í neitt sem ég átti af fötum þar sem 26 kíló eru fokin frá skilnaði (og fleiri að fara að fjúka þar sem ég er manísk í ræktinni), mér líður almennt mikið betur og er hamingjusamari þannig að ég kaupi hluti sem ég taldi mig ekki þarfnast þegar ég var gift kona.

Ég er samt ekki að kaupa hamingju. Áður fyrr verslaði ég bækur til að fá fyllingu í lífið, nú versla ég föt til að fá fyllingu í fataskápinn
:-D
Því þó ég fegin vildi þá gengur víst ekki að trítla um nakin á Íslandi... það er kalt og telst víst ósiðlegt, hahahah!

Annað merkilegt í fréttum er að ég skipti sjálf um ljósaperur.... djöfull tók það á taugarnar!
Ég er svo lofthrædd að ég var 30 mín að mana mig upp í að gera þetta... svo tók það 20 mín að skipta því ég varð að jafna mig á milli pera :-þ
En ég GAT þetta alveg!
Hetja, algjör hetja!

Laugardagur 21. maí 2005

Nútímafræði

Það eru allir að spyrja mig í hvaða nám ég ætli að fara í haus ef ég kemst inn í HA og ég var ekki viss sjálf hvernig ég ætti að lýsa náminu þannig að hér er stutt samantekt:

Í náminu er hugað að rótum nútímans og þeim umbyltingum sem honum hafa fylgt, auk þess sem rýnt er í sjálft nútímahugtakið. Fjallað er um nútímann frá mörgum hliðum, svo sem sjónarhóli heimspeki, sagnfræði, bókmenntafræði, stjórnmálafræði, hagfræði, lýðfræði, félagsfræði og raunvísinda. Nemendur kynnast þannig ýmsum tegundum nálgunar og gefst kostur á að átta sig betur á samhengi strauma og stefna á ólíkum fræðasviðum.

Og þannig er það.

Skemmtun helgarinnar

Eins og allir ættu að vita þá er til vefur sem heitir Baggalútur. Þar innan dyra er gestasvæðið Gestapó sem hefur að geyma það mesta samansafn af snillingum sem finnast á Íslandi. Þetta er gott fólk upp til hópa, skemmtilegt viðræðu og súrealísk í hugsun.
Ég hef kynnst mörgum Bagglýtingum (eða Gestapóum) vel og er það ein aðal ástæða þess að ég eyði jafn miklum tíma þar og raun ber vitni. Gestapó-hittingar eru eitt það skemmtilegasta sem ég hef komist í. Við ræðum svæðið, alter-egóin okkar (förum stundum í karakter og högum okkur eins og alter-egóið myndi gera, algengt í mínu tilfelli), deilum hugmyndum og vitneskju um svæðið og ræðum alla heima og geima utan Baggalúts líka.

Eitt svoleiðis djamm var í gær.
Þar var mætt ekki ómerkara fólk en: Isak Dinesen, albin, Litla Laufblaðið, Stelpið, Tigra, Þarfagreinir, Bangsímon, Steinríkur, Jóakim aðalönd, Tumi Tigur og svo auðvitað ykkar heitt elskuð, Nornin.

Alla hafði ég hitt áður nema Tuma og Isak og verð ég að segja að álit mitt á Gestapóum jókst við þau kynni frekar en hitt. Kurteisir og áhugaverðir menn báðir tveir.
Við hófum skemmtanahöldin á Litla ljóta andarunganum, sem er að verða eins og nokkurs konar raunheimaútgáfa af Kaffi Blút, spjölluðum, drukkum, döðruðum og þar sem við vorum nokkuð mörg þá var róterað reglulega við borðið svo við næðum að tala sem mest við alla.
Við stúlkurnar (Tigra, Stelpið, Laufið og ég) áttum góða stund í flisskasti og vitleysisgangi sem var einu orði sagt "Bagglýskur".

Steinríkur lét sig hverfa frekar snemma, enda í fylgd ungrar stúlku sem enga íslensku talaði og Litla Laufblaðið fór heim þegar restin af okkur trítlaði yfir á Dubliners fyrir Guinnes og dans.
Isak hvarf á fund annara vina sinna (eins og við eigum eitthvað líf utan Baggalúts) en sá að sér síðar um kvöldið og fann okkur á Dubliners (endurtek það sem ég sagði um raunheimalífið).

Við dönsuðum lítið, enda er erfitt að tala og dansa og í þessum félagsskap þá er það orðið sem á hug manns allann, sama hvort það er ritað eða talað.
Ég gekk heim undir morgun í góðum félagsskap og verð að segja að þetta er eitt best heppnaða djamm sem ég hef farið á lengi (föstudagskvöldið í síðustu viku slagar þó hátt í það).
Það var allt skemmtileg og að Bagglýskum sið þá ætla ég að gefa þessu kvöldi 5 stjörnur!

Mánudagur 23. maí 2005

Rómantík og rugl

Ég held að hollívúdd sé búið að fokka í hausnum á okkur vesturlandabúum í of mörg ár. Það er búið að gera einhverja bíómyndastaðla sem við eigum öll að lifa eftir og ef líf okkar er ekki eins og í ræmunum frá þeim í hæðum Los Angeles, þá er eitthvað að. Þá erum við ekki að "upplifa" hlutina eins og þeir eiga að vera.

Þetta pirringsblogg er vegna myndar sem ég sá í kvöld. The wedding date. Sjúklega fyrirsjáanleg og klisjukend mynd um konu sem vantar "deit" í brúðkaup systur sinnar og ræður sér fylgdarþjónustu myndarlegs karlmanns. Auðvitað verður hún svo ástfangin af honum og hann af henni. Úúúú... kom mér svo á óvart!

Það sem ég fór að spá í á myndinn var þetta:
Eru okkar væntingar til sambanda byggðar á glansímyndum frá Hollívúdd?

Já, ég held það. Ég held að við konur séum allar að bíða eftir riddaranum á hvíta hestinum sem á að vippa okkur upp á fjandans hestinn og ríða inn í sólarlagið.
Við viljum vera prinssessur í ævintýri og láta koma fram við okkur eins og við séum brothætt djásn sem ekkert má hnjaska.

Karlarnir eru að bíða eftir þessari undurfögru veru sem svífur um og virðist ekki snerta jörðina, hún er ójarðnesk, hálfgerð Arwen í LOTR. Hún er kvennleikinn uppmálaður, falleg og ljúf, ekki heimsk en ekki of gáfuð og myndi sóma sér vel í hvaða rúmi sem er.

Svo er það viðhorfið til sambandsins sjálfs.
Það á að vera svo skemmtilegt þegar maður er að byrja í sambandi.
Enginn taugatitringur (er ég sæt í bláu? Er rassinn á mér flottur í þessum buxum?) og ekkert vesen (dísús... hann vill fara í sund, en ég er á túr... ég get ekki sagt honum það).
Allt á að vera sápukúlur og rósablöð, gítarspil og freyðiböð
(úú þetta rímar).
Það flóknasta virðist vera að velja hvaða kampavíni á að skála í á ströndinni í rómantíska tungsljósinu.

En þetta er ekki svona. Við erum flest afkáraleg, feimin, sjálfstraustið hefur litið betri daga, meðvituð um eigin galla (en gleymum að við höfum líka kosti), taugaóstyrk og paranoid.
Þó við náum að spila okkur algjörar hetjur, með sterkann karakter og óbilandi sjálfstraust, þá held ég að við séum öll að deyja inn í okkur.

Og sambandið?
Nú, mín reynsla er sú að rómantíkin í bíómyndunum er ekkert skyld rómantík raunveruleikanns.
Að heyra þinn heittelskaða raula lagið sem þið heyrðuð í útvarpinu þegar þið fóruð að fá ykkur ís í gær eða að vera að tannbursta þig, líta upp og sjá hann standa í baðherbergisdyrunum að fylgjast með þér, er allt eins rómantískt og rósablöðin á rúminu.
Rómantík hversdagsleikans er jafnvel fallegri en hollívúdd útgáfan.
Að ganga hönd í hönd úr Melabúðinni, fara heim og elda saman, kveikja á kerti, þræta um hver fær síðasta bitann af kjúklingnum (Borða þú hann. Nei ég kem ekki niður öðrum bita. Jú láttu ekki svona) og leggjast svo á sófann í faðm þíns heitt elskaða er í mínum augum allt eins gott og serenöður og sangría á Spáni.

Væntingar okkar til sambands í upphafi eru óraunhæfar.
Við viljum vera á bleiku skýi og í sæluvímu, við viljum að allt í umhverfi okkar sé í rósrauðum bjarma og að hvert ský sé með gyllingu.

Jú jú, þetta gerist alveg, ég hef upplifað þetta.

En þegar eitthvað bjátar á þá kunnum við ekki að takast á við erfiðleikana því hollívúdd bjó okkur ekki undir að það gæti eitthvað óheppilegt gerst. Það eina sem þarf að takast á við í holívúdd útgáfunni er að einhver ennþá betri, fallegri eða/og klárari birtist og geri líf okkar flókið.

Hvað ef tilfinningarnar eru ekki nægilega heitar? Hvað ef gaurinn er ekki alveg Calvin Klein nærfata módel? Hvað ef hann gleymir alltaf að þér finnst yfirnáttúrulega sætt að fá rósir á föstudögum?
Er sambandið þá ekki dauðadæmt? Eða getur raunveruleikinn unnið hollívúdd?

Æi, fjandinn, ég veit það ekki.
En mér leiðast hollívúdd myndir.

Þriðjudagur 24. maí 2005

Mig vantar


sennilega kærasta. Eða bara ofsalega greiðvikinn vin. Eða einhvern sem ég get borgað fyrir að þvo bílinn minn í allt sumar.

Ég fór sem sé að þvo Lassa gamla núna áðan. Hann var skítugur :-S Mjög skítugur meira að segja... Ég held, án þess að vera að ýkja nokkuð, að ég hafi þvegið hann síðast í febrúar og þar áður í nóvember því þetta er eitt það leiðinlegasta sem ég geri.

Ég varð blaut í fæturnar, alveg upp að hnjám (veit ekki hvers vegna það gerist alltaf), ég náði að brjóta nögl, bolurinn minn varð skítugur og ég rak hausinn í.
En Lassi lítur aðeins betur út.

Að öðru leiti er þetta búinn að vera góður dagur.
Fór í ljós og líkamsrækt, keypt mér nýja strigaskó og fór á kaffihús með Álfinum, Siggu og mömmunum.

Fimmtudagur 26. maí 2005

Ræktin

Ég sleit mér gjörsamlega út í ræktinni í dag.
Var komin á skíðavélina korter í sex og labbaði út úr Hreyfingu klukkan hálf átta.
Var að lyfta í hálftíma og djöfull sem mér hefur farið fram, ég er farin að lyfta 16 kílóum í tækinu sem sér um að styrkja þríhöfðann og 23 kílóum í tvíhöfðatækinu. Mikið er gaman að finna allann líkamann styrkjast og stinnast :-)
Það leið reyndar næstum yfir mig þegar ég kom úr gufunni. Var bara búin að borða smá skyr í dag og orkan var öll farin. Ég sá stjörnur (það gerist í alvöru já) og varð hálf flökurt í smá stund :-S
Var samt búin að drekka 4 skvísur af vatni, sem gerir 3 lítra... vá... var eiginlega ekki búin að fatta þetta. Þetta er eiginlega of mikið vatn.

Annað í fréttum er að ég fékk 34.000 króna gleraugun mín í dag :-D
Þau eru svo flott... og alveg peningana virði. Skelli inn mynd þegar ég fæ infrared dæmið til að virka.

Föstudagur 27. maí 2005

Hvað er málið?

Ég á stundum svo erfitt með að segja það sem ég meina í alvörunni því ég óttast að verða særð.
Afhverju get ég ekki verið með ótrúlega þykkann skráp og verið fjandans sama um allt og alla?

Ég á það til að vera svo viðkvæm að ég bogna við minnsta hnjask. Brotna reyndar ekki svo auðveldlega, en stundum er ég alveg niðurbeygð vegna einhvers sem var sagt við mig.
Ég kynntist gaur sem ég hefði alveg verið til í að kynnast nánar, vegna þess að hann er áhugaverður, en hann vill bara að við séum vinir.
Jú það er alveg fínt, en mér finnst stundum eins og allt sem ég geri leysist upp fyrir augunum á mér og ég næ aldrei að festa hönd á "hamingjunni".

Ekki það að ég sé ekki hamingjusöm. Ég á trausta vini, góða fjölskyldu, er ánægð með að vera loksins að gera eitthvað fyrir mig sjálfa og allt það, en mig vantar stundum einhvern til að deila öllu þessu með.

Mig langar ekki að sofa ein á hverri nóttu, elda bara fyrir mig, horfa ein á sjónvarpið.
Ég er eitthvað svo "einmanna" þessa dagana. Vantar einhvern til að vera góð við.

Laugardagur 28. maí 2005

Dagurinn í tónlist

Nú er ég ekki mjög tónlistarlega þróuð. Hef aldrei verið það og verð það sennilega aldrei.
Hlusta á útvarpið og stel öllum lögum sem ég finn á netinu, án tillits til hvort mér þykir eitthvað varið í þau eða ekki.
Var að lesa annara manna blogg í kvöld (nótt rather) og rakst þar á blogg um hvaða lög maður myndi hafa í kvikmynd.
Datt í hug að setja saman lista yfir lögin sem hefðu hljómað í dag, ef líf mitt væri kvikmynd (sem það er ekki, líf mitt er sitcom). Eina sem ég studdist við var að lögin yrðu að vera í media playernum mínum. Þannig að ef þau eru léleg þá er það alfarið Microsoft að kenna fyrir að öppdeita ekki tónlistarsmekk minn.

Vaknaði í ágætu skapi, rólegheit fram að hádegi.
I don't love anyone. Belle&Sebastian.

Ætlaði að hitta Álfinn á kaffihúsi, mjúkt.
Meet me in the morning. Bob Dylan.

Hún kom en fann ekki bílastæði og fór því án þess að koma inn, nettur pirringur.
Hate to say I told you so. The Hives.

Fór aftur heim á netið. Ein en ekki einmanna.
Murr murr. Mugison.

Fór í vinnuna. Nennti ekki.
Henry Lee. Nick Cave.

Vann. Allt í lagi svo sem.
Subterranean homesick alien. Radiohead.
(eiginlega bara OK Computer eins og hún leggur sig)

Fór úr vinnunni og heim.
Hey ya. Outkast.

Kjaftaði við Gullý.
Heroine. Suede.

Drakk kaftein í appelsínusafa. Vont en það venst.
Put the book back on the shelf. Belle&Sebastian (aftur, merkilegt).

Daðraði online. Alltaf spes.
Lover, you should come over. Jeff Buckley.
My last breath. Evanescence.

Bloggaði. Áhugavert.
Stuck in a moment you can't get out of. U2.

Og það lag fylgdi mér inn í nóttina.

You've got to get yourself together
You've got stuck in a moment and now you can't get out of it
Don't say that later will be better now you're stuck in a moment
And you can't get out of it

Þriðjudagur 31. maí 2005

ARGH!

Ég á 152 krónur, ekkert bensín, 9 sígarettur, 4 brauðsneiðar og 1 bjór.
That's it.
Það eru 24 klukkustundir þar til ég fæ útborgað. Ef það væri ekki hægt að borða í vinnunni þá myndi ég sennilega bara deyja núna.
Hvað er málið með að vera fátækur? Það er ekki smart.

Miðvikudagur 1. júní 2005

Peningar!

Húrra!
Fékk útborgað í dag. Fullt af seðlum :-)
Fór og keypti í matinn fyrir næsta hálfa mánuðinn eða svo og svo í HB-búðina og verslaði sexý undirföt... bara gaman!

Ég er samt ekki í neinu stuði til að blogga. Þið afsakið.

Laugardagur 4. júní 2005

Nú jæja.Bloggum aðeins.Dagbók drottningarinnar af

Nú jæja.
Bloggum aðeins.

Dagbók drottningarinnar af Víðimel.

Ég varð vör við byggingarframkvæmdir ofan við kastalann í fyrradag.
Það var verið að byggja höll.
Þar sem ég er eina drottningin í minni tilveru þá sá ég undir eins að nýja drottningin yrði að víkja.

Ég fjárfesti í gildru og hengdi hana upp í tré, kveikti á nokkrum citronella kertum í tröppunum utan við kastalann og mundaði úðabrúsann sem inniheldur kvikinda-drepandi eitur.
En hetjutilburðum mínum lauk þar. Ég er skíthrædd við að verða stungin af þessum illu kvikindum og flaskaði á að úða eitrinu á ógeðið.
Ákvað að finna hughraustann karlmann í þetta verk.

Þar sem ég trítlaði út úr slotinu sá ég nágranna minn, riddarann af Víðimel, standandi við opinn eld að grilla ofan í frúnna og gríslingana.

Samræður okkar voru á þessa leið:
R: Góða kvöldið.
D: Sæll og blessaður. Ekki vill svo til að þú sért hraustmenni hið mesta?
R: Jú jú, ekki verður af mér skafið.
D: Mætti ég biðja þig um að ráða af dögum drottninguna illu sem er að byggja höll ofan við kastalann?
R: Ég hef nú búið í Danaveldi, þannig að ég hef mikla reynslu í að farga illum drottningum og þeirra hyski. Far þú og sintu skyldum þínum við aðra þegna þína og ég skal koma henni fyrir kattarnef á meðan þú bregður þér af bæ.
D: Hugrekki þitt verður seint oflofað Riddari.
R: Allt fyrir Drottningu mína.

Ég skrapp örskamma stund til Parísar með frænku minni, Elísabetu greifynju af Austurbæ, og þegar ég kom aftur var búið að útrýma hinni illu drottningu!
Riddaranum verður ekki gleymt þegar næsta orðuveiting drottningar fer fram.

Miðvikudagur 8. júní 2005

Andrea Doria

Ég get ekki sofið frekar en oft áður og ákvað að blogga bara allar hugsanir úr kollinum á mér.

1. Ég hef spáð í að breyta nafninu mínu í Andrea Doria.
Fyrsta spurningin sem ég heyri frá mörgum þegar ég kynni mig fyrir fólki í fyrsta sinn (sérstaklega eldra fólk) er hvort ég heiti eftir skipinu Andrea Doria.
Það væri svalt að geta sagt og vera með skilríkin til að sanna það.
Fyrir þau ykkar sem ekki vita (ég er búin að kynna mér þessa nöfnu mína í hörgul) þá var Andrea Doria Ítalskt skip sem lenti í árekstri við sænska farþegaskipið Stockholm þann 25. júlí 1956. Andrea var stórt skip, bar 1808 manns, Stockholm var helmingi minna og bar aðeins 785 manns, en það var hannað með það fyrir augum að fylgja ísbrjótum eftir við strendur Skandinavíu og því töluðvert sterkbyggðara en Andrea Doria.
Þessa nótt voru 1706 um borð í Andreu og 747 í Stockholm.
793 drukknuðu, 1660 var bjargað.
Andrea Doria hvílir á hafsbotni fyrir utan Nantucket í Bandaríkjunum.

2. Mig dreymdi svo undarlega um daginn og er ekki búin að fá neinn botn í drauminn.
Ég var að ganga heiman að frá móðurbróður mínum og heim til mömmu.
Það var vetur og lausamjöllin náði mér upp á mið læri.

Þar sem ég beygi inn í götuna hjá mömmu, sé ég að öll ljós eru slökkt í götunni og það er kolsvarta myrkur, eins og svarthol.
Ég hugsa með mér: Ég hef gengið þessa leið milljón sinnum áður og rata alveg þó það sé niðamyrkur.
Ég ösla snjóinn en þegar ég er komin að gamla kaupfélagshúsinu heyri ég í almannavarnarflautum. Ég hugsa um leið: það er að falla snjóflóð á bæinn! og hleyp af stað í gegnum fannfergið í áttina að Baldurshaga (mömmu hús).
Ég er af einhverjum ástæðum með gemmsan minn í hendinni.

Ég heyri í snjóflóðinu æða niður Tindaöxlina og yfir bæinn og ég veit að það eyðir öllu sem það fer yfir.
Ég er komin að tröppunum niður í garðinn heima þegar ég missi símann og beygi mig niður til að sækja hann, ég finn hann ekki alveg strax en um leið og ég er með hann í hendinni þá skakklappast ég niður tröppurnar og er að verða komin hálfa leið að dyrunum heima þegar snjóflóðið skellur á mér og húsinu.

Ég þyrlaðist upp í rúminu, var með dúndrandi hjartslátt í langann tíma og gat ekki sofnað fyrr en klukkustund síðar. Mjög óþægilegt... þettta hlýtur að tákna eitthvað.

3. Ég var að horfa á myndina "A series of unfortunate events" í kvöld.
Hún var skemmtileg, vel gerð og áhugaverð.
Ég fór að hugsa eftir að vera komin heim frá Álfinum: Kannski er lífið bara keðja óheppilegra atburða og fór að týna saman í kollinum allt það óheppilega sem hefur komið fyrir mig.
Það er alveg slatti, en það heppilega og góða vegur samt þyngra á metunum.
Lífið er ekki alslæmt þó það sé hálf dapurlegt stundum.

4. Ég hugsa of mikið.
Ég á það til að fara í huganum í gegnum atburði sem hafa gerst og búa til nýjar aðstæður úr þeim. Einhver sagði eitthvað og ég svaraði, en í endurupplifuninni þá prufa ég að svara öðruvísi og sjá hvað gerist. Yfirleitt kemur það betur út fyrir mig á endanum.. ekki alltaf.
Hvernig er hægt að tapa rifrildi við einhvern sem er ekki á staðnum?
Er til dæmis búin að fara hundrað sinnum í gegnum síðustu samskipti mín við kærastann síðasta og reyna að fá botn í það sem okkur fór á milli... hann hættir samt alltaf með mér... líka í hausnum á mér. Fáránlegt en satt.
Gott að ég er (næstum) hætt að hafa þessa óþægilegu tilfinningu um að okkar samskiptum sé ekki lokið, hún var farin að pirra mig verulega.

5. Ég þoli ekki þegar ég get ekki sofið.
Ég sofna í svona hálftíma og vakna svo við "eitthvað" og get engann veginn sofnað aftur. Eins og núna. Klukkan er rúmlega 4 og ég er ekki vitund þreytt... innan við 3 tímar þar til vekjaraklukkan gargar á mig og ég þarf að mæta til vinnu.
Fúlt.

Föstudagur 10. júní 2005

Árshátíð Baggalúts


Hún er í kvöld!
Ég er að farast úr spenningi!!
Ég ætla að vera í fallegasta kjól sem ég hef klæðst, hann er í boði Sigríðar Ástu.
Þetta er rauður, hlýralaus galakjóll og mér líður eins og prinsessu í honum.

Nú verður ekki bloggað meira í bili, en ég ætla að uppfæra þetta blogg seinna í dag og svo aftur í nótt þegar ég kem heim... kannski [flissar]

Sunnudagur 12. júní 2005

Árshátíðin II

Nú jæja.
Árshátíðin er búin og ég komin heim [flissar]
Reyndar kom ég heim í morgun, en fór upp í sumarbústað til Siggu um leið og ég var komin á fætur og í ökuhæft ástand.

Við Tigra byrjuðum hérna heima hjá mér um 5 leytið, tókum okkur til og fengum okkur kampavín til að starta gleðinni. Sigfús var með okkur, en hann er einstaklega fámáll.
Álfurinn kom til að mála ykkar heittelskuðu, þar sem ég er gjörsamlega ófær um að setja svo mikið sem ælæner á mig sjálf. Hún gerði mig eins fallega og ég get verið (sem er nú talsvert).
Kjóllinn fór mér afskaplega vel og ég var algjör dama, hélt þeirri blekkingu við mest allt kvöldið meira að segja. Það var bara einu sinni sem ég fattaði að ég var komin með kjólinn upp á mið læri og sat frekar ódömulega á stólnum!

Svo upp úr 18.30 fór liðið að mæta til mín og við urðum alls 10 sem fórum saman á sportbar.is.
Þegar við mættum var slatti af fólki komið á staðinn og ég gekk á línuna og heilsaði öllum sem ég sá.
Enter var auðvitað fyrstur til að fá koss og knús. Hann var með rauðleitann yfirvaraskeggsstaðgengil sem hann kallaði víst "köntríhýjung". Mjög fyndið.

Það var mikið drukkið, hlegið, fíflast og kjaftað.
Allir Bagglýtingar sem ég hef hitt (hef örugglega sagt þetta áður) eru eðalfólk.

Ég sá meðal annars einn myndarlegasta mann sem ég hef barið augum, en auðvitað var hann frátekinn, það er vaninn með þessa gaura.

Kaktuz var verulega skemmtilegur og álit mitt á honum jókst talsvert við frekari kynni. Ekk það að ég hafi haft eitthvað lítið álit á honum, hann segir bara svo lítið á Lútnum að ég vissi ekki við hverju ég átti að búast.

Enter hafði sent mér póst daginn fyrir árshátíð og bað mig um að gera "óformlega skoðanakönnun" á meðal kvennGestapóa um hverjir ættu skilið að fá viðurkenningar.

Listinn var sem hér segir:
Mesta krúttið: Bauv að sjálfssögðu. Smábaggi komst þó nokkuð nálægt.
Mesti töffarinn: Hakuchi, hann mætti þó ekki og dró það verulega úr gildi þessarar tilnefningar.
Mesti sjarmörinn: Vamban, sem er jafnvel meiri sjarmör í raunheimum en hér á Lútnum.
Besti nýliðinn: Isak, því hann segir ekki mikið en oftast nær er það gáfulegt.
Besta skáldið: Barbapabbi, það er ekki skrítið að hann sé hirðskáldið okkar.
Mest spennandi Gestapóinn: Enter sjálfur.
Eftirlætis Gestapóinn: Við vorum svo einstaklega ósammála að engin þeirra sem kaus valdi sama manninn. Því veittum við þeim öllum viðurkenningu sem uppáhalds Gestapóinn okkar, Glúmur tók við þeirri viðurkenningu verandi 45% allra karlmanna á Gestapó.
Frelsishetjan fékk líka viðurkenningu fyrir að vera vinsælasta stúlkan, sem er nett fyndið því hún (hetjan) er mjög svo karlkyns [fliss]

Mánudagur 13. júní 2005

Sumarfrí Baggalúts

Jæja... það er byrjað.
Baggalútur fór í sumarfrí í gær og það þýðir beisikklí að netnotkun mín mun minnka til muna.
Skabbi opnaði reyndar "SumarGestapó" sem ætti að taka mesta toppinn af fráhvarfseinkennunum, en það er ekki alveg það sama.
Gott samt að hafa einhvern samastað á netinu :-þ
[Ritskoðað]

Ég ætla að reyna að blogga eitthvað í sumar, en 24 daga vinnutörnin sem er framundan gæti sett oggo poggo lítið strik í þann reikning.

Ég nenni ekki að taka til eftir forpartýið sem var á föstudaginn :-/
Já ég er letipúki, en veðrið er svo gott að tiltekt og uppvask er ekki spennandi valmöguleiki... ætli ég neyðist samt ekki til að setja í eins og eina eða sex þvottavélar ;-)
Lítið til af hreinum fötum á heimilinu... kannski ég fari bara að ganga um nakin dagsdaglega, hahaha!

Þriðjudagur 14. júní 2005

Gönguferð í Elliðaárdalnum

Orkuveita Reykjavíkur stendur fyrir gönguferðum í sumar með leiðsögn góðra manna.
Ég fór klukkan 19.30 í kvöld upp í Elliðaárdal að minjahúsinu og þaðan var gengið um dalinn og jarðfræðileg saga hans rakin. Einnig var Kristinn H. Þorsteinsson skógfræðingur með í för og sagði hann okkur frá gróðurþekjunni í dalnum, trjám sem hefur verið plantað, kjörlendi gróðurs og alls kyns skemmtilegur fróðleikur fékk að fljóta með.
Jarðfræðingurinn sem var með okkur heitir Einar Gunnlaugsson og tókst honum að gera vísindalegar staðreyndir skemmtilegar fyrir okkur almúgann (ég hef þó smá grunnþekkingu á jarðfræði og finnst hún mjög skemmtileg).

Þetta var tveggja tíma labb (í rólegheitum þó) og var gaman að fylgjast með hvað þeir Kristinn og Einar unnu vel saman. Þeir hafa verið að þessu í mörg ár og vinna mikið saman.
Brandararnir og skotin sem flugu á milli þeirra voru mörg hver óborganlega fyndin.
Þeir voru mikið að fíflast með hversu langann tíma hlutir taka í gróðurfarssögu og hvað það er stuttur tími jarðfræðilega sé... well... you had to be there :-þ

Jafnvel þó ég færi að rekja þessi samtöl þá myndi enginn fatta það, þannig að ég læt það vera... annað en að minnast á eitt sem var sérstaklega fyndið að mínu mati.
Þeir voru að tala um Leitahraunið sem rann niður dalinn fyrir 5200 árum síðan og Kristinn var að segja að ef það færi aftur að gjósa á sama stað þá myndi dalurinn fyllast af hrauni og eyða öllum gróðri. Einar sagði þá að hann ætti hús sem stæði það hátt að hann gæti fylgst með hraunflæðinu.
Þá sagði Kristinn:
Og hann myndi njóta þess að sjá gróðurinn í dalnum fara undir hraun, hann er alltaf að kvarta yfir að það sjáist ekkert land fyrir trjám hérna!

Mjög fyndið... en eins og ég sagði þá er þetta svona nörda húmor :-D

Ég er alveg klár á því að ef ég fæ ekki inn í HA (fæ að vita 20. júní) þá ætla ég að fara og læra smá í grasafræði... kannski ég geti fengið Jónínu Berg til að kenna mér. Eða þá að ég fer í Lífsskólann og læri ilmolíumeðferð eða eitthvað slíkt!

Miðvikudagur 15. júní 2005

Labbi labbi labb.

Ég er orðin háð gönguferðum ;-)
Eða þannig lagað.
Fór í gær í Elliðaárdalinn og í kvöld labbaði ég í vinnuna.
Það tók 45 mínútur en var virkilega hressandi.
Hins vegar ligg ég á bæn um að þetta verði róleg nótt með litlum hlaupum því 4 kílómetra göngutúr er alveg nóg, því ég var á morgunvakt og er svo á næturvakt núna... dálítið þreytt og þegar nóttin er úti þá verð ég búin að vera vakandi í 25 tíma og vinnandi í 17 :-/
En svona er þetta þegar maður er fátækur "vonandi" námsmaður :-D
Bara vinna vinna vinna!

Ég tók eftir því á labbinu mínu í Heiðmörk um daginn og svo aftur í kvöld, að ég geng í takt við tónlistina sem ég er með í spilaranum :-)
Ég geng hægt þegar það eru róleg lög eins og Sigurrós, Dylan og Nick Cave, fer aðeins hraðar yfir við undirleik Weezer, Greenday, Rammstein og þannig, en það sem er merkilegast er að við hvert einasta lag með Evanescense langar mig að taka á sprett og hlaupa eins og fætur toga!
Þetta er kannski einhver tilfinning um að hlaupa frá raunveruleikanum?

Alla vegana... 5 næturvaktir í röð... ég verð farin að blogga tóma steypu á aðfaranótt mánudagsins :-þ
Þið takið mér bara með fyrirvara eins og venjulega!

Fimmtudagur 16. júní 2005

Myndir

Myndir af mér og öðru sem mér finnst þess virði að birta myndir af (Loki til dæmis) verða nú birtar hér á Myndablogginu mínu.
Einnig er kominn hlekkur í safnið.

Árshátíðarmyndirnar eru hér og hér.

Föstudagur 17. júní 2005

Hallelujah

Er búin að hlusta á Jeff Buckley lagið "Hallelujah" nokkuð oft, það er fallegt og róandi...
svo fór ég að hlusta á textann... and boy was I surprised!
Hann er sko ekki fallegur fyrir fimmaura! Ja, jú hann er fallegur, en ótrúlega mellankollískur og dimmur.
Hann er nefnilega um mann sem er í hrikalegri ástarsorg.
Hann er að rifja upp þegar hann sá hana fyrst og þegar hann flutti inn og svo framvegis.
Textinn endar á:
Maybe there's a God above
But all I've ever learned from love
Was how to shoot somebody who outdrew ya
And it's not a cry that you hear at night
It's not somebody who's seen the light
It's a cold and it's a broken Hallelujah

Mjög svo þunglynt og dapurlegt.
Mér líður stundum svona, eins og ástin, sem ég trúi statt og stöðugt að yfirvinni allar hindranir, sé bara blekking og lygavefur.
Flest allir karlmenn sem ég hef kynnst eru t.d tilbúnir að halda framhjá konum sínum... ég hef fengið óteljandi tilboð frá mönnum sem eiga dásamlegar og góðar konur.
Svo hélt minn fyrrverandi auðvitað framhjá mér. (Bitur? Nei ekki lengur)
Ég myndi aldrei halda framhjá. ALDREI!

Hélt ég... núna er ég ekki svo viss.
Hvað ef allir karlmenn halda framhjá? Er þá einhver tilgangur í að vera trú maka sínum?
Er þá ekki alveg eins gott að láta alla siðferðiskennd lönd og leið og vera bara með þeim sem manni finnast heillandi hverju sinni?
Eru sambönd og hjónabönd þá ekki bara hjóm eitt?
Eru menn, sem eru til í að halda framhjá, í vondum samböndum? Allir?
Eða eru konurnar þeirra hættar að vera aðlaðandi kynverur?
Eða er ég eitthvað skrítin að finnast samband við aðra mannveru vera það mikilvægt að þú ert þeirri manneskju trú eða hættir í sambandinu?
Ég gæti ekki lifað með sjálfri mér ef ég héldi framhjá kærastanum mínum, ég gæti ekki feisað hann og logið upp í opið geðið á honum.
En mjög margir virðast eiga ferlega auðvelt með þetta.
Ég held reyndar að það sé mun algengara að menn haldi framhjá en konur... svo getur vel verið að það sé bara vitleysa.
Ég held að minnsta kosti (ennþá) að ég gæti það ekki.

Mánudagur 20. júní 2005

Bílabull

Fjandinn, fjandinn, fjandinn, fjandinn.

Ég ætlaði að kaupa mér nýjann bíl... ja ekki nýjann en annan alla vegana.
Var að spá í svona 5-700 þúsund árgerð '98 eða '99. Jafnvel 2000 ef hann væri til á þessu verði. Var búin að finna svo fallegann MMC Carisma og annan Lancer á þessu verði... en fjandinn, fjandinn, fjandinn!
Ég er of fátæk til að kaupa mér bíl! Ég er of fátæk til að taka lán! Fáránlegt!
Ég þyrfti samt að eiga 100 þúsund út og að geta borgað bílinn á 1-2 árum miðað við einhverja helvítis 7 ára reglu!
Ég er ekki sátt.

Núna erum við mamma að spá í að ég kaupi bílinn hennar þegar hún kaupir sér annan, sem verður bráðum.
Ég er líka búin að vera að spá í að sleppa þessu bara og kaupa mér hjól. Engar tryggingar, ekkert bensín, viðhald eða neitt bull. Og ég fengi hreyfingu :-þ

Æi hvað er leiðinlegt að vera fátækur.

Þriðjudagur 21. júní 2005

Meira um bíla

Skjótt skipast veður í lofti.
Ég er örugglega að koma mér í feiknar vandræði og of miklar peningaskuldbindingar, en skítt með það.

Það sauð 2x á Lassa í dag og einhver krakki hjólaði á fullri ferð inn í hliðina á bílnum og beyglaði framhurðina farþegamegin alveg helling. Frekar óþægilegt og ég hafði skelfilegar áhyggjur af barninu (sem hafði áhyggjur af bílnum) og var mest ánægð með að hann meiddist ekkert.
En í sama mund og þetta gerðist hringdi konan af bílasölunni og sagði mér að 100% lán til 3ja ára hjá VÍS hefði verið samþykkt!
Þannig að nú á ég '98 módel af MMC Carisma!
Silfurgráann og ótrúlega flottann!
Ég er að springa af gleði!
Ég á fallegann, nýjann bíl í fyrsta skiptið á æfinni!
(Afsakið öll upphrópunarmerkin, ég er bara svo kát!)

Bílavandræði úr sögunni, ekkert 15.000 króna viðhald í hverjum mánuði, aldrei að hafa áhyggjur af því hvort skrjóðurinn fer í gang að morgni og hvort sýður á honum um hádegi!

Hérna er mynd af henni "Bitsý" minni.

Miðvikudagur 22. júní 2005

Háskólinn á Akureyri

Ég fékk bréf frá HA í dag.
Ég sat heillengi með bréfið í höndunum og horfði á umslagið, þorði ekki að opna það vegna þess að ef það væri neikvætt þá væri ég í ljótum málum. Ekki komin með neitt plan um hvað ég ætlaði að gera ef ég kæmist ekki inn.
En mínar áhyggjur voru óþarfar!
Ég komst inn í HA!

Skólinn byrjar 22. ágúst og ég fer sennilega norður í byrjun ágúst, nema að ég fái að vera hjá mömmu og Steinari í þessar tæpu 3 vikur frá því að Elísabet og Friggi flytja í mína íbúð og þar til ég fer norður.
Það væri ekki slæmt þar sem ég gæti unnið á Sóltúni eins og vitleysingur í þessa daga og grætt smá peninga.

Mikið er gott þegar allt gengur upp. Bíllinn, skólinn, námslánin... allt bara að smella saman!
Ég á svo gott líf :-D

Fimmtudagur 23. júní 2005

Tölvuhúmor

Var að vafra og rakst á skemmtilega síðu.
Hef ekkert að blogga um í dag nema það að ég er heima með kvef, þrýsting í hausnum og aumann háls þannig að ég ákvað að skella inn nokkrum tölvutengdum bröndurum sem ég hló upphátt að... skelfilega er maður asnalegur að sitja hlæjandi fyrir framan tölvuna.... en svona er að vera netnörd.

Cannot find REALITY.SYS. Universe halted.
C:\WINDOWS C:\WINDOWS\GO C:\PC\CRAWL C:\DOS C:\DOS\RUN RUN\DOS\RUN
Ethernet (n): something used to catch the etherbunny
Windows: Just another pane in the glass.
ASCII stupid question, get a stupid ANSI!
Enter any 11-digit prime number to continue...
"640K ought to be enough for anybody."- Bill Gates, 1981
Backup not found: (A)bort (R)etry (P)anic

Föstudagur 24. júní 2005

Einvera

Stundum þá nýt ég þess svo að búa ein, að þurfa ekki að spá neitt í það hvað öðrum finnst um mitt heimilishald, að gera það sem ég vil, skipuleggja eins og ég vil og svo framvegis.
Ég ætla að telja upp þá hluti sem ég elska við að búa ein, til að líta yfir þegar ég er að svekkja mig á að vera einhleyp.

Það er enginn sem:

  • skammast yfir því að dömubindi og tappar séu fyrir allra augum.

  • hneykslast á að allir skápar eru fullir af ýmiskonar snyrtivörum sem ég nota nánast aldrei.

  • fárast yfir því þegar ég fæ ástríðu fyrir einhverjum mat og borða ekkert annað í marga daga.

  • skammar mig fyrir að eyða megninu af laununum mínum í bækur.

  • ætlast til að ég þrífi.

  • segir mér að taka sokkana upp af stofugólfinu.

  • nennir ekki að fara út á rúntinn þegar mig langar til þess.

  • finnst ég skrítin að lesa allt sem ég kemst yfir um grjót.

  • hlær að mér fyrir að raða geisladiskunum í stafrófsröð og bókunum eftir innihaldi.

  • nennir ekki út á göngu eða í sund þegar mig langar til þess.

  • vill ekki fara á kaffihús með mér.

  • finnst ég koma of seint heim.

  • er með öðruvísi smekk en ég á bíómyndum eða tónlist.

  • heldur að ég geti ekki gert eitthvað.

  • finnst kjánalegt af mér að gráta yfir bókum, bíómyndum og tónlist.

  • gleymir afmælinu mínu.

  • finnst áhugi minn á ásatrú asnalegur.

  • heldur að ég sé klikkuð.

  • banna mér að kaupa mér ný föt á þeirri forsendu að skáparnir séu fullir.

  • borðar ekki það sama og ég.


Þessi listi er í rauninni endalaus.
En þetta er svona það sem mér datt í hug á meðan ég var að hugsa um hvað það er í raun gott að vera einhleypur.
Nornin er sátt í dag.

Föstudagur 1. júlí 2005

Bilun

Nú jæja.
Loksins kemur nýtt blogg.
Tölvan mín krassaði og það var agalega mikið vesen að koma henni í nothæft ástand aftur.
Helvítis.

En ég skal blogga eitthvað skemmtilegt á næstu næturvöktum... þar sem ég er að fara að vinna 21 næturvakt í röð... hlýt að geta eytt dágóðum tíma á netinu þá :-þ

Sunnudagur 3. júlí 2005

Think geek

Ég var að versla á vef sem heitir Think Geek. Ég vildi að það væri einhver verslun hérna heima sem er með svona vörur því þetta er ótrúlega flott og skemmtileg vefverslun.
Það er að segja ef þú ert nörd.
Sem ég er.

Ég missti mig aðeins í gleðinni og pantaði helling :-þ
Samt voru þetta bara í kringum 100 dollarar.... 7000 kall hingað komið... hvað er það á milli mín og VISA?
(Updeit: missti mig aðeins meira)

Fór í keilu með mömmu, Steinari, Þorfinnu Ellen, Sigríði, Davíð og Klöru í dag. Mikið er gaman að eyða tíma með "fjölskyldunni".
Þetta er svona extended family.
Það er að segja að Klara er mamma Sigríðar og besta vinkona mömmu minnar, Sigríður er besta vinkona mín og Davíð er maðurinn hennar.
Steinar er svo kærastinn hennar mömmu og Þorfinna er dóttir móðurbróður míns sem er í heimsókn hjá mömmu og Steinari.
Ég á eftir að sakna þeirra allra svo mikið þegar ég fer norður. Jafnvel þó ég hafi afa og systkyni mömmu hjá mér, þá er ég svo mikil mömmu stelpa. Hún er langbesta vinkona mín. Við getum rætt alla hluti og ég er svo heppin að eiga svona mömmu (væmni kast).

But anyways...

Mánudagur 4. júlí 2005

Galactic powers

Í dag varð ég Galactic princess.

Ég fór í mesta sakleysi út í P/E til að kaupa mér afþurrkunarklút fyrir Lappann (sem eftir hrunið í fyrradag ber nú nafnið Tossi) og eitthvað fleira dót sem fæst aðeins í þar til gerðum verslunum, þegar ég lenti í óútskýranlegri lífsreynslu sem hefur nú víkkað út sjóndeildarhring minn, en um leið gert hann óendanlega lítinn.

Ég var að greiða fyrir vörurnar þegar ég sá bjart, bleikt ljós út undan mér.
Ég snéri mér auðvitað við og mér til furðu stóð lítill karl með skínandi fagra glerskál við hliðina á mér og sagði
"Veldu".
Ég fór eins og í leiðslu með höndina ofan í skálina og dró upp bleikt orkuarmband.
Litli karlinn horfði á mig og sagði
"Auðvitað".
Ég setti á mig armbandið bleika og um leið fann ég hvernig alheimurinn virtist skreppa saman og ég sá fjarlægustu plánetur vetrarbrautarinnar, jafnt sem okkar eigin, ummyndast í lítinn hvirfilbyl og hverfa ofan í skálina hjá karlinum.
Hann rétti mér hana og sagði
"Nú átt þú þetta og allar lífverur sem innihalda C-14.
Ekki skemma þetta.
Og ég vil fá skálina aftur þegar þú ert búin að nota hana".

Nú, þannig að ég stjórna núna Vetrarbrautinni eins og við þekkjum hana.
Vinsamlegast hlýðið.
Resistance is futile.

Þriðjudagur 5. júlí 2005

3/21

Nú jæja.
Stjórnun Vetrarbrautarinnar hefur gengið vel í dag.
Þetta batterí virðist að miklu leyti sjá um sig sjálft.
Ég þurfti að skrifa undir eina pappíra þegar ég vaknaði í dag og svo vantaði víst gatara á aðalskrifstofuna.
Ég fór nú bara sjálf í P/E og keypti hann.
Þessir svartklæddu, sem fylgja mér hvert skref núna, virtust ekki vera færir um eitthvað jafn einfalt og lítilmótlegt.
Þeir eru eitthvað svo ábúðarfullir og alvarlegir. Minna mig dálítið á lífverði drottningar í Bretlandi. Vildi samt frekar að þeir væru líkari Will Smith og Tommy Lee Jones í men in black. Töffarar.
Kannski ég fari í það á morgun.

Er búin að vera að velta fyrir mér í hverju stjórnun Vetrarbrautarinnar felst.
Það er víst lítil hætta á milli-vetrarbrauta-stríði eins og er og því ekki líklegt að ég þurfi að fara á einhverjar friðarráðstefnur í náinni framtíð.

Ég virðist samt ekki fá að ráða neitt voðalega miklu.
Það eru einhverjir ráðgjafar sem sjá um daglegann rekstur (nema þeir kaupa augljóslega ekki gatara) og svo rétta þeir mér bara þá pappíra sem skrifa þarf undir (sem ég geri auðvitað ekki án þess að lesa þá).
Þetta er sennilega sambærilegt forsetaembættinu.
Nema að ég fékk verulega grúví kórónu :-D

Seinni part nætur var Jóhanna frænka (um að gera að hyggla ættingjum fyrst ég er komin í áhrifastöðu) sett í embætti sem Tígrísdýratemjari Vetrarbrautarinnar. Skrítið að þeir hafi ekki haft þannig áður. Þetta er mjög þarft starf. Tígrisdýr éta fólk.

Miðvikudagur 6. júlí 2005

4/21

Nú já.
Ég sit núna í litlu, ferningslaga herbergi án glugga og fyrir utan hurðina mína er voðalega stór maður með einhverskonar byssu. Kannski er þetta laser ... eða jafnvel phaser.
Þori ekki að spyrja hann.

Dagurinn byrjaði semsagt á því að ég sagði þeim svartklæddu að ég vildi fara ein í búningsklefann í sundlauginni. Þeir voru ekki alveg að gúddera það, en eftir að ég samþykkti að einn stæði utan við dyrnar inn í laugina, annar við dyrnar inn í búningsherbergið og sá þriðji við dyrnar út úr klefanun, þá voru þeir aðeins meira ligeglad.
Eftir sundið, sem var með einkennilegra móti (spáið í að hafa 3 risavaxna "menn" með sér alltaf) borðuðum við öll 4 saman.
Það er að segja, ég borðaði og þeir stóðu yfir mér og virtust bíða eftir að maturinn réðist að mér og reyndi að kyrkja mig.
Veit ekki hvað síðasta prinsessa var vön að borða og held að ég vilji ekki vita neitt um afhverju hún "hætti".

Mistök dagsins voru þegar ég sagði þeim að mér fyndust þeir ekki alveg nógu "kúl" og benti þeim á að sólgleraugu og bindi myndu vera töff við jakkafötin.
Þeir tóku þetta eitthvað nærri sér og töluðu í hálfum hljóðum sín á milli, á mállýsku sem ég skildi engann veginn, í dálitla stund og svo gekk einn þeirra (sem ég kýs að kalla Lilla vegna óeðlilegrar stærðar hans, "maðurinn" er sennilega um 230 cm á hæð) til mín og lagði höndina á öxlina á mér.
Næsta sem ég veit er að ég er að horfa í kringum mig inn í þessu herbergi.

Dungarii, ráðgjafi númer eitt, kom svo og sagði mér að Verndararnir hefðu ekki verið sáttir við að Prinsessan (ég) væri að segja þeim fyrir verkum.
Hann spurði mig enn fremur hvort ég gerði mér ekki grein fyrir hættunni sem ég væri í og sagði mér að þeir (Verjurnar) væru til að vernda mig fyrir þeim illu öflum sem væru á sveimi.
Honum fannst líka leiðinlegt að þurfa að taka mig að heiman og loka mig inni, en þetta væri mér fyrir bestu.
Og hér á ég að dúsa þar til einhver úr Ráðgjafaráðinu hefur tíma til að fara yfir sögu Vetrarbrautarinnar með mér. Útskýra hvað starf mitt gengur út á og kennir mér örlítið í Galaktísku... svipar til Esperantó eftir því sem Dungarii segir.
Þakka bara fyrir að geta bloggað í gegnum GSM símann minn. Annars fengjuð þið ekkert að vita um afdrif Prinsessunnar.

Ég veit ekki hversu vel ég henta í þetta djobb.

Myndablogg


Vinnuaðstaðan

Þetta er snilld.
Tek mynd úr símanum og sendi beint á bloggið.
Vá hvað ég elska tölvur og tæknidót.
En í allt aðra sálma.
Ég held að ég sé með einhverja þráhyggju.
Ég er búin að vera að hugsa um dálítið í nokkra daga.
Dálítið sem ég hefði átt að hætta að hugsa um fyrir löngu síðan.
Hvað er málið með að geta ekki bara köttað fortíðina alveg frá nútíðinni
og látið eins og ekkert hafi gerst?
Ég er ennþá svekkt, vegna þess að ég réði ekki við aðstæður.
Þoli ekki þegar hlutirnir fara öðruvísi en ég bjóst við.
Þarf að fara að hitta Júlla aftur. Hann var reyndar í Svíþjóð síðast þegar ég vissi.

Föstudagur 8. júlí 2005

Að vilja eða vilja ekki, það er spurningin.

Hvað vil ég?
Þessi spurning hefur oft vafist fyrir mér í gegnum tíðina.
Hvað vil ég verða? Hvað vil ég læra? Hvað vil ég gera við líf mitt?
En sú mikilvægasta (fyrir utan þessar áðurtaldar) hefur verið:
Hvernig mann vil ég?
Í samtali mínu við Gloriu Scandal í fyrri nótt komst ég að því að ég er dálítið kresin á hvernig mann ég vil. Ég er með ákveðnar væntingar, en ég er líka gagnrýnin og dómhörð. Ég er ekki sveigjanleg og er með standard sem erfitt er að víkja frá.
Kannski að reynsla mín í málum hjartans hafi skilið mig eftir með fleiri óuppfylltar væntingar en hitt. Ég átti mann, en hann var ekki alveg eins og ég vildi hafa hann (ég reyndi samt ekki að breyta honum, ég reyndi að breyta mér.... slæm hugmynd... maður á ekki að þurfa að breyta neinum til að vera í sambandi).
Það samband var bara eitt skref í viðbót til að átta mig á hvað ég vildi.

En ég veit ekki ennþá alveg hvað ég vil en ég held að það sé eitthvað í líkingu við þetta:

Vel gefinn => jafn klár og ég eða klárari. Annars er svo mikil hætta á að það skorti tengsl.
Sterkur karakter => Ég er sterk persóna og ég þarf mann sem getur haldið í við mig eða jafnvel stjórnað mér... af og til.
Framtakssamur => Gerir hlutina. Tekur ákvarðanir og framfylgir þeim. Ef hann er beðinn um eitthvað þá dregur hann það ekki í 3 mánuði.
Metnaðargjarn => ekki samt einn af þeim sem vinnur og vinnur til að komast áfram í fyrirtækinu sínu, öllu má ofgera.
Skapgóður => til að þola mig og mitt skap. Stóísk ró og jákvæðni er ómetanlegur eiginleiki.
Heiðarlegur og traustur => Ég enda örugglega á að drepa næsta mann sem svíkur mig.
Lífsglaður => mér finnst gaman að vera til og vil að öðrum finnist það líka.

Svona, er þetta svo slæmt? Er ómögulegt að fylla upp í þessar kröfur? Þær eru sennilega fleiri, en ég geri mér bara ekki grein fyrir því.

Æi já... Gleymdi næstum...
Hann verður að tilbiðja jörðina sem ég geng á og koma fram við mig eins og ég sé prinsessa :-þ
Ég er nefnilega dekruð og gjörspillt af eftirlæti.

Ég myndi ganga á heimsenda fyrir þá sem ég elska,
en ég ætlast til að þeir myndu gera það sama fyrir mig.

E.s.

Málefni eins og hryðjuverkin í Bretlandi eru náttúrulega stórfréttir sem vert væri að blogga um ... en ég er mjög sjálfhverf og læt því aðra sjá um hugleiðingar um það.

Ég skal skammast mín einhvern daginn og hætta að tala bara um sjálfa mig og skort minn á tengslum við aðra manneskju.
Ég er bara miðpunktur míns alheims og þó fréttir af ástandinu annarsstaðar í heiminum hafi áhrif á mig og hristi upp í viðkvæmri sál minni, þá finn ég mig ekki knúna til að tala um það.
Ég styð Amnesty, SOS barnaþorpin (átti barn í Rúmeníu, hún heitir Daniela Pacurara og er 12 ára) og WWF. Mér finnst það nóg til að friða mína eigin samvisku.
Þessi afsökun var í boði samvisku minnar, siðferðiskenndar og Baugur Group.


Laugardagur 9. júlí 2005

7/21

Gott að það sofa ekki allir á næturnar, þá leiðist mér ekki á meðan.

Sunnudagur 10. júlí 2005

Fake away

Var að koma af Hressó í kvöld og á leiðinni í vinnuna þegar ég labbaði framhjá skilti sem á stóð (við fyrstu sýn) Fake away.
Ég fór að hugsa um fake hvað?
Fake away.
Er verið að gefa mér tækifæri á að feika hvað sem er? Get ég fengið að feika allt lífið?
Feika það að ég sé hamingjusöm, þegar ég er það ekki?
Feika að ég hafi sjálfstraust, þegar það er í lágmarki?
Feika fullnægingar ef ég fæ þær ekki?
Getur maður feikað sig í gegnum lífið?
Það eru margir sem gera það.
Feika tilfinningar sínar, óskir, væntingar.
Finnst í raun ekkert, en feika að þeir séu með skoðanir.
Eru bara sáttir við ástandið, en feika að þeim sé ekki sama.

Ég feika stundum. En yfirleitt er ég "100% ég sjálf ™"

Hef heyrt fólk segja "Fake it, til you make it"
Á þá að þykjast vera besti langhlaupari Íslands þar til mér tekst að verða það?
Eða að feika að ég sé grönn og spengileg þar til ég verð það?
Afhverju feikar fólk?
Öryggisleysi? Heimska?
Veit ekki. En ég ætla að reyna að komast í gengum lífið án þess að feika það.

Svo stóð líka bara "Take away" á skiltinu.

Mánudagur 11. júlí 2005

9/21

Hvað er málið með að vera alltaf í vinnunni?
Ég tek tölvuna mína með mér svo ég geti unnið aðeins í gæluverkefnum (þýða Terry Pratchett smásögu og skrifa mína eigin), hangi á netinu í vinnutölvunni og les bækur ef ég nenni.
Svo kem ég heim, sef til kl. 18 á daginn og hengslast svo á kaffihúsum til 23 þegar ég mæti til vinnu.
Skemmtilegt?
Nei.
Ég er næstum farin að sakna þess að skúra og vaska upp. En það er bara engin þörf á því, þar sem ég er ekkert heima hjá mér.
Íbúðin er með yfirbragði sýningarheimilis eða gamallar hallar (ekki að stærð og íburði samt), húsgögn, en engin sál.
Kötturinn er hættur að tala við mig og hvæsir á mig eins og ókunna manneskju þegar ég kem heim og skríð undir sæng.
Mikið er ég glöð að eiga 2ja daga frí núna eftir þessa vakt.
Stóllinn hér er kominn með vel mótaðar línur afturenda míns og uppáhaldssíður mínar eru í sér möppu merktri mér í bookmarks... sorglegt.



Þessa mynd tók Nornin

Þriðjudagur 12. júlí 2005

The best of me?


Your Summer Anthem is Best Of You by the Foo Fighters

I've got another confession my friend
I'm no fool
I'm getting tired of starting again
Somewhere new


While you may seem bright on the outside, your insides have a distinct angst flavor.


Og það fyndna er að mér finnst þetta skemmtilegt lag :-)

Bleh og 9960

Ég sofnaði klukkan 5 í morgun. Nú er klukkan 9 og ég er vöknuð. Ekki gott.
4 tíma svefn er ekki að gera sig fyrir lasarus eins og mig. Það var samt nauðsynlegt að vakna einhvern tímann í dag... hafði samt meira hugsað mér upp úr hádegi en kl. 9.00.
Ég er svo líka með hausverk. Oxeladin, tússol, ibufen og snýtubréf eru bestu vinir mínir. Verst að það má ekki keyra eftir að drekka þetta bansetta tússol. Það er rauður þríhyrningur á því.
En ég þarf að keyra, ekki fer Loki sjálfur upp í Garðheima að kaupa sér mat :-/

Hey! Sigga! Hvað er hlekkurinn á þessa kattamatssíðu?

Annars dreymdi mig einkennilegann draum.
Nú, þannig er mál með vexti að ég er ekki spennt fyrir börnum en "veit" að ef ég eignast börn þá verður mitt fyrsta stelpa og hún á að heita Ólöf. Þetta er ég búin að vita síðan ég var lítil (vei, þeim manni er þarf að feðra það barn og er ekki sammála mér í nafnavali).
Strákanöfn hafa alltaf vafist fyrir mér og ekki mörg sem koma til greina (Atli, Hrafnar, Galdur, Óðinn, Bragi, Bjarki, Viðar, Baldur... sjáiði mynstur?)

Nú allavegana þá dreymdi mig draum í nótt:
Ég var að vinna á Sóltúni (elliheimilinu mínu) og mér tókst að láta einhvern læknanema, sem var í sumarafleysingum, barna mig (taka skýrt fram að það er ekki eitthvað sem kæmi fyrir mig).
Hann vildi ekkert með mig hafa og ég vildi ekkert með hann hafa, þannig að allir voru frekar sáttir við ástandið.
Svo var ég bara ólétt í rólegheitum og svo *púff* komin með barnið í hendurnar.
En þetta var ekki hún Ólöf mín, eins og ég gerði ráð fyrir, jafnvel í draumnum, þetta var strákur!
The shear trauma of it!
En ég beit á jaxlinn og nefndi strákinn minn þarna á staðnum:
Birkir Eiríkur Bláfeld Andreuson.
Aumingjans barnið.
Nú hann var sætur og rólegur, svaf bara og ekki minnist ég þess að ég hafi þurft að gefa brjóst (enda er það eitthvað sem ég kvíði geigvænlega fyrir að gera EF ég eignast börn) og var ótrúlega mikið krútt bara. Allir að kjassa hann og hann hjalaði bara og slefaði.

Birkir Eiríkur er ekki góð blanda finnst mér. Of mörg K eða eitthvað. Eiríkur finnst mér líka ekki fallegt nafn og myndi aldrei nefna það.
Ekki frekar en nöfn sem eru andstæður í sér.
Friðgeir er eitt af þeim (eina sem ég man eftir núna í augnablikinu).
Friður og geir, friður og vopn... ekki smart blanda.
Ekki myndi ég heldur nota nöfn sem mér finnast hljóma eins og þau séu stafsett öðruvísi en þau eru: Friðrik er eitt af þeim, Friðryk er fáránlegt.
Svo skiptir líka máli hvort einhver sem maður þekkir ber eitthvað ákveðið nafn hvað manni finnst um það.

Mér fannst Valdís alltaf fallegt en núna minnir það mig bara á tíkina sem X-maðurinn fór til og ég ber ósjálfrátt minni virðingu fyrir konum sem heita Valdís, ég treysti þeim ekki.
(Bið allar Valdísir landsins (nema Valdísi Emilsdóttur auðvitað) afsökunnar á að hafa þær fyrir rangri sök vegna svika og lélegs karakters nöfnu þeirra.)

Eins nöfn eins og Sigurður, Guðmundur, Jón, Björn osfrv.
Það er bara of mikið af þeim.

En allavegana... er ekki sagt að það sé ekki gott að eignast börn í draumi
"nema að sveinbarn sé og sjálfur eigi?"
Nú þá er ég bara heppin.
En ég veit ekkert afhverju það á að vera svona gott.
Er það fyrir einhverju að dreyma sína eigin krakka?

O, jæja.
Þetta verður þá bara góður dagur.
Nú er best að fara að skottast í föt og bruna upp í Garðheima, því ekki sækir Konettikötturinn minn svarti sér sjálfur mat. Í þeoríu ætti hann að borða fugla og mýs... en honum finnst proplanið of gott til að hann nenni að standa í því.
Hann hefur ekki komið inn með fugl í marga mánuði... samt er fullt af þeim hérna í vesturbænum.
Fer að drífa mig... áður en tússolið fer að mælast í mér :-þ

Miðvikudagur 13. júlí 2005

10.000

Vííí!
10.000 heimsóknir á síðuna!
Bara gaman og 40 á rúmum sólarhring er ekki slæmt myndi ég halda... fór sjálf ekki inn á hana nema 3x, svo að þetta eru 37 hit frá öðrum. Gaman gaman.
Man samt ekki hvenær ég setti teljarann upp... ætli það hafi ekki verið í desember eða janúar.

Er betri til heilsunnar en í gær en ekki jafn góð og í fyrradag.

Sný deginum ennþá öfugt og tók mig til og bónaði Bitsy um miðnætti í gær. Held að nágranar mínir haldi að ég sé eitthvað undarleg :-)
Það var bara gaman að bóna, var með Dylan í eyrunum og söng með (ekki hástöfum þar sem klukkan var margt) og reyndi að hindra Loka í að príla á bílnum, amk rétt þar sem bónið var. Honum finnst svo gaman að fá að vera með ef ég er að dunda mér eitthvað utandyra.
Hlakka til að komast með hann norður þar sem hann getur fengið að koma með mér í gönguferðir.
Honum sárnar alltaf svo við mig þegar ég fer út og þarf að loka hann inni til að hann elti mig ekki.
Í sambandi við drauminn sem mig dreymdi, þá segir Jackie að í Brazilíu þá sé talið að ef mann dreymir að maður sé ófrískur eða eigi barn (barnlausa manneskju þ.e.) þá sé það fyrir að einhver nákomin vinkona sé að fara að eignast barn. Vona að það sé satt og vona innilega að það sé Sigga mín.

Vinna aftur í nótt.

Laugardagur 16. júlí 2005

Klipping

Fór í ljós þegar ég var búin að vinna í morgun... og brann :-þ Eins og sést þá er ég meira út í rautt en brúnt :-/
En svo dreif ég mig í ræktina líka... og damn hvað það var gott. Var búin að slugsa þetta alltof lengi. En svo kemst ég ekki á morgun þar sem ég þarf að sofa og fara svo í útskriftarveisluna hjá Sjonna. Hlakka til :-D
Þegar ég kom úr ræktinni var hárið á mér eitthvað ómögulegt, þannig að ég greip mér skæri í hönd og klippti það allt af... ja, næstum allt.

Hér hafðið afraksturinn :-þ
Dálítið stutt... en það vex með tímanum.




Þessa mynd tók Nornin

Sunnudagur 17. júlí 2005

Partý ársins

Ég fór í útskriftarveislu hjá Sigurjóni vini mínum á laugardaginn og vá hvað var gaman.
Þetta var bara skemmtilegasta partý sem ég hef farið í mjög mjög lengi.
Við mættum rúmlega 5 og ég var alveg ósofin. Búin að vera á næturvakt og gat ekki sofnað vegna þess hvað ég var brunnin eftir ljósin (bara svo enginn haldi að það hafi verið sól i Reykjavík, því það er bölvuð vitleysa) :-/
Var því ekki beint vel upplögð fyrir drykkju en ferlega hress og kát fyrir því.
Nú það var grillað og Sjonni skellti mér í húsmóðurhlutverk og lét mig sjá um sósuna :-)
Gott að hafa verkefni í svona veislum þar sem maður þekkir ekki marga, ja engann eiginlega, bara Sjonna og svo Hall og Ásdísi.
En það var gaman fyrir því og ekki versnaði stemmingin þegar Óli (sem ég veit ekki mikið frekari deili á) tók fram gítarinn og spilaði undir hópsöng.
Maðurinn er snillingur, hann galdrað fram hvert lagið á fætur öðru og virtist geta spilað allt sem okkur datt í hug að syngja.
Það er svo gaman að lenda í svona partýum, þar sem allir ná vel saman, ekkert vesen og gleðin og gamanið ræður ríkjum.
Hinir vinir hans Sjonna eru algjörir snillingar!
Vonandi verður staðið við að bjóða manni í götuhátíðina á ágúst.
Ef þú ert að lesa þetta Sigurjón, þá heimta ég að þú bjóðir mér ;-)

Klukkan 22 var ég búin að vera vakandi í sólarhring og var alveg við það að lognast út af. Ég hélst þó vakandi og um 2 leytið var öll þreyta horfin, ég komin með nefið ofan í eplasnafsflösku og viskí pela, í urrandi stuði, syngjandi með þeim sem voru ekki farin að sofa eða farin heim.

3 af strákunum sem voru þarna höfðu komið ríðandi til veislu og við eftirlifandi fórum með þeim í gerðið að leggja á hestana (klappa þeim í mínu tilfelli) þegar allir voru búnir að fá nóg.
Ég var búin að vera að flörta við Óla gítarleikara allt kvöldið og svo loksins þarna úti leiðrétti ég þann misskilning hans að ég væri frátekin, híhíhí... hann var víst búinn að halda það allt kvöldið að ég og annar strákur sem var þarna, værum par og hafði því ekki þorað að reyna við mig.
Við bættum snarlega úr þessari tímaeyðslu og síðan riðu þeir þrír inn í sólarlagið (sveitarómantíkin að drepa mig).

Mig langar alltaf að flytja út í sveit þegar ég er búin að fara í heimsókn.
Langfallegast finnst mér í Ásum og Holtum þarna á suðurlandi og væri ég vel til í að búa þar þegar ég verð orðin fullorðin (langt í það).

En nú er ég komin aftur á næturvaktir, bara 9 eftir í þetta skiptið og svo fæ ég viku frí sem fer í að pakka niður á Víðimelnum og koma öllu dótinu mínu fyrir hingað og þangað um landið.

Þriðjudagur 19. júlí 2005

Bloggmanía

Nú er ég búin að uppfæra næstum alla hlekki á blogginu. Ég er alltaf að læra skemmtilega hluti til að flikka upp á útlitið og gera þetta fínt hjá mér.
Núna síðast lærði ég að láta texta birtast þegar hooverað er með bendilinn yfir hlekkjunum. Bara flott :-D

Ég lenti í smá krísu þegar ég var að bæta inn hlekknum á bloggið hennar Grétu.
Hvernig raðar maður hlekkjum fólks sem maður þekkir?
Eftir því hve oft maður talar við það? Eða hversu góðir vinir manns það er?
Að spá í þetta var torment for my brain þannig að ég ákvað að raða bara öllum bloggurum í stafrófsröð :-)
Þá er enginn ofar í vinalistanum en annar, bara allir í röð... Vííí... krísan farin.

Svo bætti ég inn fleiri skemmtilegum hlekkjum... ekki það að þið kíkið nokkurn tíman á þá, en mér finnst gott að hafa þá þarna.

Meira? Hmm...
Neibb. Ekki í nótt.
Jú annars.
Húsgagnaklám (stolið af Grétu)

Dísúsfokkingkræst

Ég fór í bíó í kvöld og reyndi að kaupa mér fresca.
Ég fór nánar tiltekið í Kringlubíó að sjá "The perfect man".
Ég fór í eina röðina þar sem voru 3 stelpur að bíða.
Eftir svona 5 mínútur var engin starfsmaður kominn aftur, þó að stúlkurnar á undan mér segðu að það hefði verið stelpa að afgreiða þarna þegar þær fóru í röðina.
Starfsmaður næstu raðar heyrði okkur ræða þetta og kallaði í hana Eydísi sem átti að vera að afgreiða þarna.
Hún stóð nefnilega bara á bak við og var að tala við einhvern, ekki að afgreiða!
Helvítis beyglan.
Ég var ókurteis við hana, sagði bara hvað ég ætlaði að fá, sleppti því að segja takk og gekk í burtu þegar ég var komin með mitt gos.
Nú jæja, vesen búið af minni hálfu.

En þá kom i ljós að vinkona mín, sem hafði keypt sér sprite fékk bara sódavatn.
Ég fór auðvitað og skilaði því fyrir hana því hún þorði ekki að kvarta og bað, reyndar ekki kurteisilega, um að fá sprætið sem greitt hefði verið fyrir.
Nú mér var sagt (í svo mörgum orðum) að ég yrði að bíða eftir að viðkomandi starfsmaður (ekki Eydís þó) væri búin að afgreiða þá sem voru í röðinni. Sem voru um 30 manns!
Fjandinn!
Ég læt ekki bjóða mér svona og stúlkurnar sem var verið að afgreiða sögðu að það væri alveg í lagi að hann (starfsmaðurinn) myndi redda gos málinu fyrir mig. Hann dældi í annað glas en það var nákvæmlega eins á bragðið og þegar hann sagðist ekki geta bjargað þessu þá spurði ég hann einfaldlega hvort það væru ekki fleiri dælur á staðnum sem hægt væri að nota?
Þú verður þá að fara í röð þar, var svarið sem ég fékk.
Nú var farið að urga í mér og ég sagði að þetta væru þeirra mistök og hann ætti að redda þessu, með því t.d. að ganga að næstu dælu og dæla í eins og eitt glas fyrir mig!
Hann varð voða skrítinn fór í smá stund og kom svo aftur, með ekkert gos!
Þá fyrst urðu hlutirnir steiktir.
Hún Eydís, muniði eftir henni?, kom og fór að skammast í mér!
Að þau væru bara að vinna vinnuna sína og ég ætti ekki að vera dónaleg og þau gætu ekkert gert í þessu!
Ég bað barnið vinsamlegast um að loka munninum og hætta að tala við mig, ég ætti ekkert órætt við hana.
En með greindarvísitölu upp á 86 skildi hún ekki hvað ég átti við og hélt áfram að hreyfa varirnar. Ég var hins vegar hætt að hlusta, sagði henni að ná í yfirmann sinn og ég myndi ræða þetta við hann. Hún bar upp þá afsökun að hann væri uppi á skrifstofu og það væri ekki hægt að ná á honum.
Ég sagði að ég myndi bara hringja í hann, sem ég geri strax á morgun.
Á meðan að Eydís var að rífa sig við mig, kom einhver stelpa, lét spræt dæluna ganga í smá stund og Volá, reddaði málunum!
Ekkert flókið og tók hana innan við eina mínútu!
Ætli hún hafi ekki verið 18 ára og komin með vaktstjórastöðu. Þess vegna kunni hún örugglega á dælurnar.

Maður borgar 800 krónur fyrir að fara í bíó.
200 kall fyrir 1/2 líter af fresca og 130 kr. fyrir oggoponsulítið poppkorn.
Svo fær maður svona afgreiðslu?!?
Ég fer ekki oft í bíó vegna þess hve blóðugt mér finnst að borga svona mikið og þegar maður lendir í svona aðstæðum þá er það ekki beint hvetjandi fyrir áhuga minn á bíóferðum.

Myndin var ágæt.
Heather Locklear var fín sem mamman, gott að sjá konu sem er á þeim aldri að geta átt unglingsdóttur, leika konu á þeim aldri en ekki einhverja tvítuga stelpu. Það er alltaf sorglegt.

Miðvikudagur 20. júlí 2005

Gott að pústa

Ég var svo pirruð áðan þegar ég bloggaði.
Svo þegar ég var búin að skrifa hana og lesa, þá var ég ekkert pirruð yfir þessu lengur.
Færslan fær að standa, en ég er búin að pústa út.

Mental note to self:
Blogga áður en ég skeyti skapi mínu á fólki sem einfaldlega veit ekki betur.

Over and out.

Fimmtudagur 21. júlí 2005

Killing myself slowlyÉg var


Killing myself slowly

Ég var að fatta hvað ég er mikið nörd.
Ég var að setja inn hlekki í templatið hérna og stóð sjálfa mig að því að "hreinsa" HTML-ið.
Ég þoli ekki illa uppsett HTML, en ég vissi ekki að ég gerði þetta ósjálfrátt :-)

Mikið gaman.
Ég er að verða meira nörd með aldrinum.

L337


5v0 637ur m4ður 5kr1f4ð L337 á í5|3n5ku |ík4 :-)
É6 3|5k4 F1r3f0x!

Föstudagur 22. júlí 2005

Vinnan

Ég er í vinnu sem ég bjóst aldrei við að lenda í en gerði það þó samt.
Aðhlyning er eitt af þessum störfum (ásamt ræstingum og leikskóladóti) sem ég hélt í alvöru að ég myndi aldrei prufa, var bara búin að ákveða fyrir fram að ég fílaði það ekki.
En Que serra, serra og hér er ég.
Búin að vinna við þetta síðan í janúar og er að hætta eftir tæpann mánuð.
Þá er ég búin að prufa þetta og get með sanni sagt að það geri ég ekki aftur.
Þessi vinna er brjálæðislega erfið, illa launuð og taugatrekkjandi.
En hún hefur sína góðu punkta líka.
Næturvaktirnar (sem ég er reyndar búin að fá upp í kok á þar sem ég er á nr. 19, á 3 eftir í þessari törn og svo 9 eftir það) eru bestu vaktirnar.
Bæði það að ég hef nokkuð frjálsar hendur og get því hangið á netinu, lesið bækur, þýtt smásöguna og alls kyns dót sem ég fengi annars ekki borgað fyrir að gera og svo er mikið minna álag og áreiti, tala nú ekki um lúxusinn við að vera á 55% álagi ;-)

Nema í nótt... og vegna þess að ég er búin að vinna eins og mófó er ég orðin svo tæp að það má ekki mikið út af bregða til að ég fari yfir hengiflugið og svífi um á einhverju skýi í veröld sem aðeins á sér stoð í heilanum á mér :-o
Ég ætla að fara heim á eftir og gjörsamlega missa meðvitund.

En svo ég taki vinnuna bara fyrir í þessum pósti þá verð ég að tala aðeins um hvað er í gangi með launin mín.
Nú jæja, í maí talar yfirdruslan við mig um að í sumar taki ég viku á næturvöktum og svo viku frí.
Já já segi ég, alveg sátt við það, sá fram á að komast í útilegur, drekka hvítvín á virkum degi og hlusta á jazz úti í sólinni, verða brún og hamast eins og heilalaus hæna í ræktinni alla daga á meðan ég væri í fríi.

En svo vantaði líka á vikuna á móti minni þannig að ég var beðin um að taka hana líka.
Jú jú, segi ég, með peningaglampa í augunum, því ég er bara í 80% vinnu og var þarna strax komin upp í 100% ... 20% yfirvinna? Ekki segi ég nei við því.
Og ég vann og vann og vann og vann.
Svo kom að þeim degi þar sem ég átti að skila inn vinnutímunum mínum.
Nú, yfirdruslan hafði greinilega aðrar hugmyndir en ég í kollinum þegar hún réði mig á allar þessar næturvaktir. Hún hækkaði prósentuna mína bara upp í 100% til að sleppa við að borga mér þetta sem extra-vaktir!

Núna er ég að standa í stappi við hana um að fá 50 tíma rúmlega borgaða á 55% álagi því ég vann ekki bara 100% vinnu, ég vann MEIRA en það!
Og hún er að reyna að snuða mig um þessa tíma sem ég á. Ég er svo reið að ég gæti sprungið!
Svo er ég hérna að þræla mér út... viku eftir viku... án þess að sjá til sólar eða geta gert nokkurn skapaðann hlut því ég hélt að ég væri á yfirvinnukaupi!
Nei, hún á sko eftir að sjá að það er ekki í boði að vaða yfir mig.

Ég er búin að tala við Eflingu og annan yfirmann hérna á staðnum og er tilbúin að fara í hart ef þarf.
Það verður nefnilega að tilkynna og láta starfsmann skrifa undir, allar prósentuhækkanir fyrir 15. hvers mánaðar, því þá byrjar nýtt launatímabil.
Ekki nóg með að síðasta tímabil verði hún að greiða mér yfirvinnu, hún þarf að gera það á þessu tímabili líka.
Því tímabilið er byrjað og ég skrifa ekki undir NEINA prósentu hækkun héðan í frá.

Svo er líka til hlutur sem heitir lögbundinn hvíldartími, einn dagur af hverjum 7, ég fékk það víst ekki heldur.
Það greinilega borgar sig að lesa kjarasamningana áður en maður fer að vinna einhversstaðar.
Nú veit ég að það er grein 2.3.5-6 sem er verið að brjóta á mér.

Ég er pirruð Norn í dag.

Not sutible for driving or street wear

Ég keypti mér sólgleraugu í dag og þessi furðulegu orð voru í smá pésa sem hékk fastur við þau.
Ég er mikið búin að velta því fyrir mér hvort það sé bæði bannað að aka og ganga með þessi gleraugu á nefinu :-)
Og fyrst þau eru "not sutible for driving or street wear" til hvers á þá að nota þau? Eru þetta dulbúin sundgleraugu? Eða eru þetta X-ray gleraugu? Er það ástæðan fyrir að bannað er að keyra með þau?

Ég á eftir að komast að leyndri notkun þessara gleraugna... I'll keep you posted.

Brúðkaupsafmæli Siggu og Davíðs


Þau eru búin að vera gift í 5 ár, þessar elskur.
Megi þau njóta 50 ára í viðbót :-)

Þessa mynd tók Nornin

Sunnudagur 24. júlí 2005

Bitin

Ég kom heim úr vinnunni í morgun og sá að Loki þyrfti nauðsynlega að komast til dýralæknisins. Hann lenti í slagsmálum um daginn og var kominn með svakalega ígerð í sár á hausnum.
Ég var að halda kettinum föstum á meðan að Dr. Dýri sprautaði hann niður og Loki minn náði að bíta mig :-(
Hann sökkti vígtönnunum á kaf í höndina á mér og ég er með 4 göt í þumalnum núna, get varla notað fingurinn, er frekar bólgin og drullu illt.
Til allrar lukku er bara ein vakt eftir þegar þessi er búin og þar sem ég verð með stelpu í aðlögun þá læt ég hana bara vinna :-þ
Vona bara að ég fái ekki ígerð. Þá þarf Loki að fara með mig til læknis ;-)

Mánudagur 25. júlí 2005

Trú og skilningur

Ég er nýlega farin að spila leik sem heitir Nation States. Honum tengist umræðutorg sem heitir Jolt.
Þarna inni fann ég í fyrsta sinn í langann tíma, þörf fyrir að tjá mig um trúmál og skoðanir mínar á hinum ýmsu hlutum, aðallega vegna þess að mikill meirihluti þeirra sem eru þarna að skiptast á skoðunum eru svo öfgakenndir að ég varð hálf hrædd.
Að svona fólk geti verið til finnst mér óhugsandi, fólk sem er ekki tilbúið að hlusta á röksemdarfærslur annara, fólk sem trúir blint á sitt og viðurkennir ekki að aðrir geti haft rétt fyrir sér, fólk sem er svo yfirfullt af hatri í garð 'útlendinga', samkynhneigðra eða fólks með aðrar trúarskoðanir að það telur þessa hópa vera réttdræpa (liggur við).

Ég er ekki alltaf sú umburðarlyndasta, ég t.d. þoli ekki heimsku, en ég reyni þó alla vegana að vera opin fyrir þeirri staðreynd að við erum öll ólík, komum úr ólíkum menningarlegum, félagslegum og siðferðislegum áttum. Erum öll með heila sem ekki er hægt að stjórna og tilfinningar sem enginn ræður yfir nema við sjálf.
En þetta fólk, og þá aðallega hægri sinnaðir kristnir öfgamenn, gerir lítið úr skoðunum allra og ræðst ekki á skoðanirnar með gáfulegum rökum, heldur á fólkið sjálft.

Þar sem Jolt er búið að vera voðalega hæggengt í nótt þá sendi ég ykkur hlekk og læt ykkur um að lesa eða hunsa.

Á skemmtilegri nótum:

cat haiku

You never feed me.
Perhaps I'll sleep on your face.

That will sure show you.

You must scratch me there!
Yes, above my tail!

Behold, elevator butt.

The rule for today:
Touch my tail, I shred your hand.

New rule tomorrow.

In deep sleep hear sound
cat vomit hairball somewhere

will find in morning.

Grace personified.
I leap into the window.

I meant to do that.

Blur of motion, then --
silence, me, a paper bag.

What is so funny?

The mighty hunter
Returns with gifts of plump birds --

your foot just squashed one.

You're always typing.
Well, let's see you ignore my

sitting on your hands.

My small cardboard box.
You cannot see me if I

can just hide my head.

Terrible battle.
I fought for hours. Come and see!

What's a 'term paper?'

Small brave carnivores
Kill pine cones and mosquitoes,

Fear vacuum cleaner

I want to be close
to you. Can I fit my head

inside your armpit?

Wanna go outside.
Oh, poop! Help! I got outside!

Let me back inside!

Oh no! Big One
has been trapped by newspaper!

Cat to the rescue!

Humans are so strange.
Mine lies still in bed, then screams;

My claws are not that sharp.

Þriðjudagur 26. júlí 2005

Sól

Ég elska sól.

Extraordinary girl

She's all alone again,
Wiping the tears from her eyes
Somedays he feels like dying
She gets so sick of crying

Jupp, mér leiðist að vera ein.

Miðvikudagur 27. júlí 2005

Dugleg

Ég er búin að vera svo dugleg í dag, vaknaði snemma (reyndar vegna málaranns sem var með bylgjuna í botni úti í garði), fór í endurvinnsluna og svo til mömmu í sólbað. Við lágum og marineruðum í ótrúlegum hita í garðinum hennar til rúmlega 2 og gáfumst þá upp á sólinni... það er nú bara hægt að steikjast X mikið án þess að hafa bjór :-þ
Við fórum heim og pökkuðum restinni af búslóðinni niður, mikið er ég glöð að eiga ekkert svo mikið af dóti... nóg er það samt.
Ég eldaði svo kvöldmat handa okkur múttu... túnfisksteik með bökuðuðm kartöflum og rifnum gulrótum, bara gott en kannski aðeins of salt... gengur betur næst.

Svo er planið að skreppa á kaffihús með Siggu og Álfheiði.
Ætli ég fari ekki að drífa mig í það.
Ég verð á Hressó ;-)

Já og alveg rétt.
Ég er hætt að hugsa um framtíðina. Ég ætla að gera mitt besta í nútíðinni og leyfa hlutunum að gerast í stað þess að reyna að þvinga breytingar fram.
Ég er endalaust glöð í dag.

Ljúfsárt

Ég kom heim af kaffihúsinu og allt í einu helltist yfir mig einhver vonleysis tilfinning.
Ég er búin að búa hérna í 8 mánuði og nú er ég enn og aftur að flytja, rífa mig upp með rótum og byrja upp á nýtt.
Það virðist vera að mér eigi ekki að takast að festa rætur neinsstaðar, ég hef alltaf verið rótlaus og með eitthvað flökkugen í mér, en núna er ég frekar ósátt við að vera að flytja.
Ekki vegna þess að ég vilji ekki fara norður eða í skólann, ég er mjög sátt við það, en ég er bara svo uppgefin á að pakka niður, setja lífið í kassa.
Sérstaklega þar sem dótið mitt er að fara á nokkra staði og í óákveðinn tíma. Lágmark 10 mánuði... en svo gæti þetta dregist upp í að vera nokkur ár. Reyndar sæki ég allt dótið ef ég sé fram á að klára BA í nútímafræðinni.

Það er svo margt búið að gerast síðasta árið.
Nú er næstum akkúrat ár síðan að Siggi fór frá mér og ég er búin að breytast mikið á þessu ári.
Ég er búin að finna sjálfa mig betur, farin að hugsa vel um mig, farin að láta mínar vonir og væntingar skipa fyrsta sætið.
Ég komst nefnilega að því um daginn, í meiriháttar naflaskoðun, að ég var alltaf að láta bjarga mér frá sjálfri mér, bjarga mér frá því að þurfa að taka ábyrgð og standa skil á mínum ákvörðunum og gerðum. Ég tók öllum sem gefnum hlut, varð sár við vini mína ef þeir gátu ekki gert nákvæmlega eins og ég ætlaðist til, tók innantómar ákvarðanir, stóð ekki við þær og varð svo sár við alla aðra yfir að fyrirætlanir mínar mistókust.
Ég var ekki tilbúin að horfast í augu við sjálfa mig.

Ég hef þroskast heilmikið. Kannski kominn tími til, orðin 28 ára gömul.
Núna met ég fólkið í kringum mig meira, met sjálfa mig meira og allt sem ég geri er fyrir mig.
Þetta hljómar kannski sjálfselskt, en ég geri hlutina því þeir láta mér líða vel.
Ég aðstoða vini mína því það gefur mér gleði tilfinningu og lætur mér líða eins og ég skipti máli. Ekki til að fá eitthvað frá þeim til baka, maður á ekkert inni hjá vinum sínum nema að fá vináttu á móti.
Vinátta er ekki þess eðlis að maður geri einhverjum greiða og eigi þá inni hjá þeim, maður gefur vegna þess að það er gott.
Ég lærði þetta á þessum 12 mánuðum.

Ég held að ég sé betri manneskja en ég var.
Ég er jákvæðari, hressari, lífsglaðari og í meira jafnvægi en fyrir 12 mánuðum síðan.
Það er mjög gott.
Ég er líka ánægðari með sjálfa mig og alla í kringum mig. Núna er allt fólkið sem ég hef samskipti við hérna vegna þess að ég vil hafa það nálægt mér. Allir sem ég þekki og umgengst í dag eru fólk sem bætir mig upp og gefur mér eitthvað. Vonandi er það gagnkvæmt, að ég gefi þeim eitthvað á móti.
Mig vantar þannig lagað séð ekki neitt annað.

Kannski er þessi tilfinning ekki með öllu slæm og kannski er þetta ekki vonleysi.
Þetta er kannski bara örlítil hræðsla við eina nýja byrjun í viðbót.
Og þessi tilfinning er ljúfsár.
Ég er að kveðja eitt breytingatímabil og að ganga inn í annað.
Vonum að það heppnist jafn vel.


Föstudagur 29. júlí 2005

Upp með brosið!

Technology for country folk
Er þetta Björk?
Á einhvern undarlegann hátt er þetta samt snyrtilegt.
Úúú... pretty

Laugardagur 30. júlí 2005

Djammið

Vá hvað ég ætti ekki að vera að blogga... ef það verða 199 stafsetningarvillur þá er það vegna þess að ég er ekki alveg hæf til að vera að pikka núna.

Ég er í skírlífsbindindi... var ég búin að blogga um það?
Neibb... held ekki.

Eftir að annar strákurinn sem ég laðaðist að reyndist vera skíthæll sem átti kærustu, ákvað ég að sofa ekki hjá neinum gaur fyrr en eftir 6 mánuði.
Sama þó að mr. right mæti á svæðið... hann skal þá bara bíða eftir að ég ákveði að þetta sé búið.
Sem verður ferlega mikið í desember... eða á næsta ári... það fer eftir því hvort ég ákveði að hafa það út árið eða bara í 6 mánuði slétta.
En god damn... þetta er sjúkt erfitt.
Datt aldrei í hug að skírlífi gæti tekið upp svona mikið heilapláss. Ég hugsa um kynlíf 24/7.

Svo fyrir utan það þá er ég geggjað hot fyrir einum gaur... en sá virðist ekki taka eftir að ég sé á lífi...hvað þá að ég hafi áhuga.
Why me?
Græt mig samt ekki í svefn yfir þessu.
Gaurar koma og fara.
Þessi væri bara svo 'fullkominn' fyrir mig.

Sunnudagur 31. júlí 2005

Að blogga full


og senda fólki e-mail í sama ástandi er ekki sniðugt.
Ég held ég ætli að hætta því :-|

Ég var reyndar í einstaklega skrítnu ástandi þarna um nóttina... búin að vera að ræða kynlíf, kynlífsfíkn og kynlífsbindindi (ekki skírlífsbindindi, nb!) við Þarfagreini og Bangsímon og var farin að vorkenna sjálfri mér aðeins of mikið.
Svo er ég víst búin að vorkenna sjálfri mér alveg síðan þá.

Það er einhvern veginn allt ómögulegt þessa dagana. Ég held að það sé vegna þess að ég er að flytja og breyta öllu og vona að þetta ástand verði búið þegar ég verð loksins komin norður.
Þetta hefur líka eitthvað að gera með það að nú er ár síðan að X-maðurinn fór frá mér, ég er eitthvað aum yfir því líka.
Ég var náttúrulega búin að vera með honum í langann tíma, gift og alles, en það virtist ekki skipta neinu máli.
Ekki það að ég sakni hans, ég sé það í dag að ég var ekkert í svakalega góðu hjónabandi. En ég sakna þess samt að deila lífinu með einhverjum, bæði góðu og slæmu tímunum.

Þetta hljómar samt eins og að ég sé alltaf að svekkja mig á að vera single. Ég blogga oftast þegar ég er í því ástandi, en það er ekki algilt ástand að ég sé svekkt.
Oftast er ég ferlega easy going yfir því að vera ein, mér finnst ágætt að þurfa bara að spá í hvað ég vil og hvað ég ætla að gera við lífið, aldrei að þurfa að samræma áætlanir mínar við önnur plön og get komið og farið eftir hentugleika.

En ég nenni ekki að væla meira, ætla að drekka smá white chockolate vodka og kannski fara í bæinn 8-)

Þriðjudagur 2. ágúst 2005

Herum täuschen

Manchmal bin ich ein Idiot.
Aber das ist okay, da ich eine gute Person bin.

Ich bin glücklich.
Glücklich, gesund zu sein.
glücklich, jung zu sein.
glücklich für Haben einer guten Familie und der fantastischen Freunde.
Ich bin froh, daß Schule beginnt und daß ich in eine kurze Zeit umziehen werde.
Ich bin frohe I Liebeleute und ich liebe das Leben.

Und die Musik in meinen Ohren ist Rammstein:

Ohne dich kann ich nicht sein – ohne dich,
Mit dir bin ich auch allein - ohne dich.
Ohne dich zähl ich die Stunden – ohne dich,
Mit dir stehen die Sekunden – lohne nicht, ohne dich.


Aber, Ich bin nicht allein. Ich habe dich.

(Þessi færsla var í boði Bablefish og þeirrar takmörkuðu þýskukunnáttu sem tókst að berja í höfuðið á mér í framhaldsskóla)

Schwing!

Ég er í svo góðu skapi :-)
Frábært hvað lítil atriði geta skipt miklu máli.
Kvöldstund með mínum bestu vinkonum á kaffihúsi, klukkutíma svefn, góður félagsskapur á msn... allt stuðlar að því að gera mig glaða!
Ég verð að ná aftur jafnvæginu sem ég var í áður en allt þetta fluttningsvesen byrjaði... ómögulegt að sveiflast svona eins og órói í vindhviðu.

En ég er í súpergóðu skapi í nótt.


Þessi mynd er tekin í sumarbústaðnum Ingagarði hjá Siggu og Davíð, laugardagskvöldið um versló þegar ég var félagsskítur og las Harry Potter í stað þess að drekka mig fulla :-)

Miðvikudagur 3. ágúst 2005

Mitt fé er alltaf á fæti. Sem þýðir eiginlega að það hleypur burt hraðar en augað sér.
En ekki þessi mánaðarmót :-)
Ég á ennþá svo mikinn pening að mér líður eins og ég sé rík. Fékk líka skemmtilega mikið útborgað og fáránlega mikið frá skattinum.
Hef ekki átt svona mikla peninga í laaaangann tíma.
Nú er bara að reyna að eyða ekki öllu í vitleysu... heldur greiða þær litlu skuldir sem ég á.
Eða bara fara yfirum hjá think geek og í bókabúðum :-þ

I wonder.

Fimmtudagur 4. ágúst 2005

Ó NEI!

Stumble upon liggur niðri þegar þessi orð eru rituð.
Þakka góðum vættum fyrir ZeFrank.

Bush Yoga

Þið VERÐIÐ að horfa á þetta myndband.
Ég hló, varð reið, fékk klígju, brosti og fylltist hatri við að horfa á það.
Dálítið í lengri kantinum en vel þess virði.

Flutt

Var ég búin að tilkynna að ég er flutt? Neibbs?
Jæja, ég er flutt.
Bý núna út í sveit (Grafarvogi), er rúmlega 10 mínútur að keyra niðrí bæ og 30 mínútur að keyra heim á annatíma :-/

Hérna er svo mynd af mér nývaknaðri og litla herberginu sem ég bý í núna... mjög erfitt að búa í herbergi eftir að hafa búið í íbúð í skrilljón ár... samt allt í lagi því það verður ekki í svo langann tíma.
Það versta við þetta allt er að Loki ákvað að búa ennþá á Víðimel... amk þar til við förum saman norður. Ég á erfitt með að sofa án hans :'(




Þessa mynd tók Nornin

Föstudagur 5. ágúst 2005

Baggalútur!


Þökk sér albin þá fékk ég smá forskot á sæluna :-)

4 vaktir eftir

og ég væri ekki glaðari þótt einhver hefði gefið mér 100.000 kall.
Síðustu 2 nætur eru búnar að vera algjör horror. Reyndar var nóttin í nótt verri en síðasta, hún var slæm frá 7-8... þessi var slæm allann tímann.

Ég var með skrefateljara á mér í gær.
Ég gekk 2779 skref í vinnunni eða sem jafngildir 1,38 km. gefið að skrefin sem ég tek eru um 50 cm.
Ég er mjög skrefstutt, það hefur örugglega eitthvað með mömmu mína að gera ;-)
Hún er nefnilega svo lágvaxin þessi elska að ég tók sennilega stutt skref þegar ég var barn til að vera samferða henni... og svo er gott að taka lítil skref í dag :-D
Þetta er einungis kenning.

En... aðeins 4 nætur eftir og þá er ég komin í frí... og ekki aðeins í sumarfrí, heldur allsherjar vinnu frí!
Engin vinna fyrr en næsta sumar! Skóli og næs. Ekki að skóli sé ekki vinna... ég hlakka víst svo mikið til að ég sé hann í hillingum :-)

Hefur einhver tekið eftir ofnotkun minni á orðinu bara?
Notaði það ekkert í þessum pósti heldur skipti því út fyrir aðeins og einungis, en það verður allt svo formlegt ef maður notar orðið einungis og aðeins hefur líka aðra merkingu.
Því bið ég ykkur um að senda mér fleiri samheiti yfir orðið bara.

Sunnudagur 7. ágúst 2005

Ekki dauð

En nenni ekki að blogga.
Hef ekkert gáfulegt að segja,
er eitthvað vírd í kollinum og illt í hjartanu.

Spegilmynd og morgunmatur


Eina leiðin til að ná almennilegri mynd af sjálfri mér er svona :-)


Næst besti morgunmatur í heimi. Brauð með smjöri og hunangi.
Sá besti er beikon, egg og hashbrowns.
*Slef*

Þessa mynd tók Nornin

Mánudagur 8. ágúst 2005

Síðasta næturvaktin

Jæja, klukkan 8 í fyrramálið verð ég hætt í vinnunni.
Ég hélt að þessi törn myndi engann enda taka, var orðin spennt fyrir að hætta fyrir mánuði síðan.
En nú er það að verða búið.

Það er búið að vera lærdómsríkt að vinna hérna og ég hef komist að því að sennilega langar mig að eignast börn einhvern daginn. Ekki vegna þess að ég hef svo gaman að börnum, heldur vegna þess að ef maður á ekki börn þá kemur enginn að heimsækja mann á elliheimilið.
Sennilega verð ég samt dauð áður en að því kemur, því það er ótrúlega sorglegt að vera á elliheimili. Fólki virðist hraka um leið og það stígur fæti inn á svona stofnun. Það verður ósjálfbjarga af þeirri einföldu ástæðu að það má varla gera neitt, það gleymir hlutunum vegna þess að það er engin fjölbreyttni á milli daga og það veslast upp vegna þess að það er ekkert til að halda í þeim lífinu.
Pannt ekki lenda á elliheimili.
Ég ætla líka ekki að vinna þessa vinnu aftur. Hún tekur mun meira af manni en maður fær til baka. Að vinna með krökkum var þó gefandi þó það væri oft brjálæðislega erfitt, tala nú ekki um litlu ofvirku vitleysingana sem ég var að vinna með hjá ÍTR.

En nú þarf ég bara að vera hér í 3 og 1/2 tíma í viðbót og svo aldrei aftur :-D
Alveg brilliant!

Þriðjudagur 9. ágúst 2005

The world

Var á kaffihúsi með bandarískri konu í gær.
Hún benti mér á þessar 2 síður.
Skoðið þetta endilega. Það styrkir mig í trúnni um að ekki allir í BNA séu hálfvitar þó að 51% þeirra þjáist greinilega af sjálfseyðingarkvöt.

Sorry everybody og Apologies accepted

Laugardagur 13. ágúst 2005

Eu confundiu assim

Hmmm... ég er dálítið flækt núna.
Ok, staðan er svona.
Mig langar ekki í kærasta, ekki í alvarlegt samband, ekki í neina skuldbindingu.
En.... svo langar mig í eitthvað annað en 'einnota' kynlífsfélaga.
Ég vil (eins og Drekinn orðaði það svo skemmtilega) mann á kaupleigusamningi.
Gaur til að sofa hjá, með eða án kynlífs, sem má svo nýta í hluti eins og vídeógláp, út að borða, labbitúra. Síðar meir má svo ákveða hvort hann er eigulegur eða hvort betra væri að skila honum.

And then there's this guy....

Mánudagur 15. ágúst 2005

Black magic woman

Ég fór í gær og lauk því sem ég ætlaði að gera fyrir löngu, ég fór loksins upp í Heiðmörku og brenndi brúðarkjólinn minn :-)
Þetta var verulega góð tilfinning og ég var full af jákvæðri orku í garð lífsins og tilverunnar eftir þetta!
Nú er ég ekki bara búin að loka þessum kafla, heldur henda bókinni líka :-D

Kjóllinn í heilu lagi. Sigga saumaði hann og stóð sig endalaust vel í því, en nú er hann búinn að þjóna sínum tilgangi og hefði aldrei verið notaður aftur.

Skar hann niður í búta...


...bleytti vel upp í honum með rauðspritti....

.... Og kveikti í.





Svo gróf ég holu.
Braut glösin sem við fengum í brúðkaupsgjöf....
Og gróf allt heila klabbið.
Restin af hjónabandi mínu er grafin og gleymd.

Þriðjudagur 16. ágúst 2005

Manilow complex

Er búin að vera með "Black magic woman" á heilanum síðan að ég bloggaði um brunann.
Þoli ekki þegar maður fær lög á heilann, en það er þó skárra þegar það eru góð lög eins og þetta.
Þegar ég var að hofa á Wane's World (fyrir ótrúlega mörgum árum síðan) þá var þeta kallað Manilow compelx og einhverra hluta vegna festist það nafn á því að fá eitthvað á heilann í heilanum á mér.
Fæ samt oftast nær leiðinleg lög á heilann.
Skítamóral, Sálina, Írafár (hryllingur) og þannig rusl.
Má ekki stíga inn í búðir sem spila FM 957 og þá fæ ég lagið sem var þar inni á heilann.
Hata FM 957. Mesta ullabjakk sem er til í heiminum!

Miðvikudagur 17. ágúst 2005

Hundrað og ellefuþúsund eitthundrað og ellefu

Var að keyra í gær þegar þessi skemmtilega tala poppaði upp á kílómetramælinum.

Fimmtudagur 18. ágúst 2005

Nýtt barn

Jæja, fjölskyldunni minni fjölgar hægt og rólega.
Við erum frekar fá þannig að hvert barn sem fæðist er kærkomin viðbót.
Lára frænka (20 ára dóttir móðurbróður míns) eignaðist strák klukkan 15.24 í dag :-)
Hann fæddist 14 merkur og 52 cm.
Það fæddust bara stelpur í fjölskyldunni í 30 ár, en núna hafa komið 2 strákar á 4 árum.
Ótrúlegt en satt, við getum framleitt stráka :-þ

Sunnudagur 21. ágúst 2005

Norðurland

Jæja, ég er komin 'heim' á norðurlandið.
Þetta er dálítið fríkí... ég hef ekki búið hérna í 12 ár og svo að vera komin heim á æskustöðvarnar til að vera í meira en viku er svolítið steikt.
Gamla herbergið mitt er oggopoggu lítið og íbúðin öll í heild er líka bara smá... 38 fm. Ég sem átti síðast heima í 60 fm!
Þetta eru dálitil viðbrigði... en what ever!
Þetta verður snilld í vetur.
Engin leiga, engar tryggingar, engin fasteignagjöld, ekkert rafmagn og hiti.
Enginn kostnaður!
Námslánin ættu jafnvel að duga :-þ

Jæja... netið liggur niðri hjá mér ennþá þannig að ég er hjá móðurbróður mínum.
Farin að drekka meira kaffi.
Ástarkveðjur af Tröllaskaganum!

Mánudagur 22. ágúst 2005

Jæks!

Er að fara í skólann eftir hálftíma!
Er að fara yfirum!
Of stressuð!

Fyrsti skóladagurinn

Nú það var bara svona glimrandi gaman í skólanum.
Skólahús HA, Sólborg, er bara fínt og auðvelt að rata (það er frekar lítið). Almennilegt starfsfólk og skemmtilegir kennarar. Það er nýnemavika núna þannig að skólinn er ekki almennilega byrjaður. Kennsla hefst ekki fyrr en á fimmtudag og þar til eru bara kynningar, myndataka, kennsla á Stefaníu (vefkerfi skólanns) og þannig lagað.
Þetta verður fínt.
Einn af kennurunum í nútímafræði er líka drop-dead sexy! Gaurinn er svo hot að ég heyrði ekkert hvað deildarstjórinn var að segja :-þ
Hlakka til að fara í tíma hjá honum, tíhíhí... ætli ég eigi eftir að læra eitthvað?

En annars er bara kúl að vera komin aftur norður.
Ég hef ekki búið hérna í 7 ár og það er svolítið spes... mér líður eins og ég sé orðin 21 aftur. Alls konar minningar sem rifjast upp... bæði góðar og slæmar.
Líka dálítið steikt að kærastinn sem ég átti síðast, vinnur rétt hjá Sólborg :-/ Býst alveg eins við því að sjá honum bregða fyrir af og til... Akureyri er ekki stór bær.
En ég bít í það súra og held áfram. Lítið annað hægt að gera.... maðurinn er í sambandi og svo var það líka hann sem hætti með mér... eins og ég er nú frábær 8-)

Á pínu bágt og sakna allra í Rvk nú þegar.
Og ég sakna borgarinnar, eins undarlegt og það kann að hljóma.
Ég sakna yssins og þyssins (get ég ekki sagt það?).

Þriðjudagur 23. ágúst 2005

Þynnka


Var þunn í skólanum í dag, slæm hugmynd :-/
Við Sigrún ákváðum að fá okkur 'aðeins' í glas í gær til að slaka á eftir daginn, það endaði náttúrulega með að við drukkum alveg helvítis bölvaðann helling af vodka, reyktum milljón sígó og kjöftuðum fram á rauða nótt.

Dagurinn hófst svo á myndatöku klukkan 8.
Ótrúlega kaldhæðnislegt að mæta drullu þunn í myndatöku fyrir háskólakortið snjalla á öðrum degi skólanns.
Eftir því sem mér skilst á þeim háskólanemum sem ég þekki, þá er akademíska lífið aðallega drykkja :-þ
Ég er að ná þessu... tek veturinn með trompi!

Nú erum við Linda rétt ófarnar á Dátann (efrihæðin í Sjallanum margfræga) til að njóta félagsskapar samstúdenta okkar.
Það verður bjór.

Miðvikudagur 24. ágúst 2005

Internetið

Húrra!
Ég er komin með internetið!
Það var eitthvað drasl sem heitir fjölsími að hamla því að ég gæti verið með tengingu, en yndislegu gaurarnir frá símanum komu og redduðu þessu!
Ég er glatt nörd :-)
Lífið er óbærilegt án ADSL*.

*Leiðrétt eftir ábendingu Halls :-)

Fimmtudagur 25. ágúst 2005

Stefnumót

Ég var að koma af stefnumóti :-)
Það er alltaf jafn gaman og jafn vandræðalegt að fara á 'deit'.
Ekki það að ég fari á mörg en samt hafa þau verið nokkur... kannski svona 7-10... á síðasta ári.

Ég veit aldrei um hvað ég á að tala og blaðra því eins og heilalaus hæna fyrstu 15 mínúturnar... svo kemst meira jafnvægi á samræðurnar og viðkomandi gaur færi tækifæri til að tjá sig líka :-)

Ég veit (eins og allir vita) ekkert að hverju ég er að leita og því er best að leita sem mest.
Þessi strákur var mjög almennilegur, alveg myndarlegur en dálítið feiminn... við kjöftuðum aðallega um skólann og smá um vinnuna hans, aðeins um skotveiði, fiskveiði og skíði.... bara svona daginn og veginn spjall.

Hvað verður svo veit ég ekki.
Við ákváðum ekki annað deit. Þetta var meira í ætt við "svo heyrumst við bara síðar".
Sem gæti þýtt að við heyrumst ekki eða að við heyrumst fljótlega.
Bæði og væri ágætt.
Mér væri eiginlega sama hvort verður.

Föstudagur 26. ágúst 2005

Íbúðin mín




Sunnudagur 28. ágúst 2005

Döpur

Ég er hálf döpur í dag.
Það er eitthvað við haustið sem kemur mér yfirleitt í þetta melankólíska ástand sem ég er í núna.
Mig langar að það sé vor eða sumar, ekki haust.

Mig langar líka ekki til að hafa tilfinningar. Þær eru bara fyrir mér.
Ég er nefnilega ennþá með tilfinningar til síðasta kærastanns míns.
Komst að því á föstudagskvöldið þegar ég sat heima og drakk bjór ein með sjálfri mér.
(þakka einum manni stuðninginn og skilninginn sem hann sýnir mér alltaf)
Ég vil að hann sé hamingjusamur, en vildi óska að það væri með mér.
Sem er geðveikt skrítið, því ég hugsa aldrei svoleiðis um fyrrverandi eiginmann minn sem ég eyddi þó ríflega fjórum árum af æfinni með. Mér er slétt sama hvort hann er hamingjusamur eða ekki. Helst vildi ég að hann væri ekki til.

Skóli á morgun, sem er gott. Þá hef ég ekki eins mikinn tíma í að sökkva mér í sjálfsásakanir og eymd.

Þriðjudagur 30. ágúst 2005

Heimspeki

Ég var lengur í skólanum í dag en ég þurfti.
Ég ákvað nefnilega að fara á fyrirlestur um "Weakness and will" í kenningum Platon til að kynna mér heimspeki betur.
Þó það sé ekki skilyrði fyrir námi í nútímafræði að hafa grunn í heimspeki, virðist vera að það sé dálítið nauðsynlegt.
Ég las Veröld Soffíu þegar ég var lítil og svo hef ég alltaf haft sæmilegann áhuga á kenningum Platons, Sókratesar og Aristotolesar.

Þannig að þessi fyrirlestur kom sér afar vel til að rifja upp skemmtilegar kenningar um þrískiptingu sálarinnar, sem Platon talar um í 4. kafla 'Ríkisins'.

Ég komst líka að því á fyrirlestrinum að ég stjórnast mest megnis af lægsta hluta sjálfsins, þess sem sér um instant gratifacation of the appetite.
Ég vil fá allar mínar óskir uppfylltar þegar í stað en hugsa sjaldnast langt fram í tímann.
Ef allt gengur ekki upp í fyrstu tilraun þá á ég það til að gefast upp og hætta við að ljúka settum markmiðum.

Þetta var hálfgert 'Eureka!' augnablik sem ég upplifði á fyrirlestrinum, ef ég hefði verið heimspekingur hefði ég farið í bað :-þ

Nú þegar ég veit af þessu þá er mikið auðveldara að vinna gegn því. Gefast ekki upp gegn þessari hvöt, heldur leyfa æðsta hluta sjálfsins að ráða ferðinni og hugsa um 'longterm gratifacation'.
Jei.