Ung stelpa átti í mestu vandræðum með skapið og var sífellt að tapa sér, stríða og láta öllum illum látum. Mamma hennar var orðin verulega þreytt á ótuktaskapnum. Dag einn rétti hún dóttur sinni box með stórum nöglum og sagði við hana: ,,Í hvert sinn sem þú missir stjórn á skapi þínu eða stríðir einhverjum áttu að fara út í garð og negla nagla í girðinguna.“
Stelpan hlýddi móður sinni og fyrsta daginn negldi hún 37 nagla í girðinguna, brjáluð í skapi. Síðan liðu dagar og vikur og sífellt fækkaði nöglunum sem stelpan þurfti að berja í girðinguna. Hún áttaði sig nefnilega á því að það var mun auðveldara að hafa stjórn á skapinu og hætta að stríða en að negla þessa risanagla í girðinguna.
Kvöld eitt gekk stelpan stolt upp að mömmu sinni og sagði: ,,Ég hef algjörlega passað skapið í dag og ekki strítt neinum.“ Mamman var verulega stolt af dóttur sinni og gekk með henni út í garð.
,,Þú hefur staðið þig vel og tekið miklum framförum. Núna skaltu draga einn nagla úr girðingunni fyrir hvern dag sem þú missir ekki stjórn á þér.“
Að kvöldi hvers dags gekk stelpan út í garð og dundaði sér við að draga nagla úr girðingunni. Það tók sinn tíma. Eftir nokkrar vikur, eftir að stelpan var algjörlega búin að ná tökum á skapi sínu og hætt að stríða, var hún búin að draga alla naglana úr girðingunni. Hún gekk stolt til mömmu sinnar og sagðist hafa lokið áætlunarverkinu.
,,Ég er mjög stolt af þér,“ sagði mamman. ,,En sjáðu girðinguna. Hún verður aldrei söm. Götin verða alltaf til staðar. Þannig er það líka þegar þú stríðir öðrum eða notar ljót orð um aðra. Sárin verða alltaf á sálinni. Ef þú stingur einhvern með hníf mörgum sinnum verða sárin alltaf sýnileg, alveg sama hversu oft þú segir fyrirgefðu. Mundu, dóttir góð, að vinir eru dýrgripir. Þeir fá þig til að brosa, hvetja þig til dáða, hlusta þegar þú þarft á því að halda og eru alltaf tilbúnir að opna hjarta sitt fyrir þér. Þess vegna skaltu gæta þess hvað þú segir um þá og í návist þeirra.“