Þá hafa Alþingismenn kosið um Icesave og farið þá leið sem ég tel betri. Að mínu mati eru líkur á þjóðargjaldþroti mun minni en ef við hefðum hafnað þessu frumvarpi. Fulltrúalýðræðið hefur talað og held ég að forseta Íslands sé ekki stætt á því að hafna lögunum en hann mun samþykkja þau með mjög ítarlegum rökstuðningi og jafnvel svolitlum skotum á stjórnina.
Framundan eru tímar sem verða okkur erfiðir. En ég er sannfærður um að baráttuvilji Íslendinga geti komið okkur upp úr þessum sporum og veitt okkur þá framtíð sem við eigum skilið. Í versta falli getum við hjálpað börnum okkar að eiga þolanlegt líf. Ég bið ekki um annað.
Þeir sem flýja land finnst mér svíkja okkur hin sem eftir sitjum, okkur sem þurfum að borga fyrir útrásina og þá sem stinga af. Þeir eru nefnilega líka að skilja okkur eftir með skítinn. Því fleiri sem stinga af, því meiri líkur eru á því að börnin okkar sitji uppi með þessi vandamál.
Icesave var dropi í haf vandamála þjóðarinnar. Nú er að bretta upp ermar og klára þetta allt saman og brosa í kampinn... þó það verði stundum erfitt.
