Það fer að bera í bakkafullan lækinn að ætla að skjóta fram enn einum pistlinum sem hefur undirtóninn „þegar illa árar eins og nú“. En ég held að við verðum að gera okkur grein fyrir þeirri staðreynd að það árar illa. Það árar eiginlega bölvanlega um allt land. Sveitarfélög berjast í bökkum, ríkið í lífróðri og þjóðin í dálítið hættulegu svartsýniskasti.
En í myrkrinu er ljós, dálítið bjart ljós meira að segja. Í Hafnarfirði hafa bæjaryfirvöld ráðist í talsvert dýrar framkvæmdir á undanförnum árum. Þessar framkvæmdir voru kostaðar með erlendum lánum sem á þeim tíma þóttu eiginlega fáránlega góð. Bankarnir kepptust við að selja fólki erlend lán, sveitarfélög fengu ráðgjöf hjá sínu fólki um að erlend lán væru málið. Flestir trúðu því að nú væri Ísland að gera góðu hlutina. Einhverjir sáu samt ástæðu til að vara við erlendum lánum. Róðurinn hjá Hafnarfjarðarbæ er vissulega erfiður og það má ekki vanmeta þá stöðu. En allt útlit er fyrir að bæjarsjóður standi af sér þetta risastóra áhlaup sem efnahagshrunið leiddi af sér.
Nú er það svo að Hafnarfjarðarbær hefur dregið all verulega úr nýframkvæmdum og leggur allt kapp á að klára þau verkefni sem ókláruð eru. Ég tel það vott um ábyrga fjármálastjórnun að ana ekki beint út í óvissuna með því að hefja nýjar stórframkvæmdir sem ekki eru beinlínis bráðnauðsynlegar.
En svo er spurt, hvað eru bráðnauðsynlegar framkvæmdir?
Er stúka á Ásvöllum bráðnauðsynleg?
Er frjálsíþróttasvæði í Kaplakrika bráðnauðsynlegt?
Er efling tónlistarskólans bráðnauðsynleg?
Er efling miðbæjarins bráðnauðsynleg?
Er bráðnauðsynlegt að gefa frítt í strætó?
Það eru alltaf einhverjir sem svara einhverri af þessum spurningum játandi en líka einhverjir sem þverneita.
Ég ætla ekki að svara þessum spurningum fyrir alla en mín skoðun er sú að stúkan á Ásvöllum hefði mátt bíða og bærinn hefði átt að grípa inn í það þegar Haukar leituðu til Valsmanna um keppnisvöll. Bærinn á 80% í félögunum og á tímum hagræðingar hlýtur 80% hluthafi að hafa vit fyrir 20% hluthafanum og segja þeim að þeir geti bara víst keppt á sama velli.
Frjálsíþróttasvæðið við Kaplakrika hefur verið það lengi í framkvæmd og það lítið eftir að það er nauðsynlegt að klára það svo ekki skapist hætta af hálfkláruðum mannvirkjum.
Efling tónlistarskólans tel ég meira en sjálfsagðan hlut. Þar eru kennarar á heimsmælikvarða og mjög óeigingjarnt starf unnið þar. Samt hefur skólinn þurft að taka á sig talsverðan niðurskurð.
Efling miðbæjarins tel ég algjört forgangsatriði. Okkur ber að nota þetta glæsilega svæði sem Thorsplanið og þess næsta nágrenni er. Okkur ber að nota Hellisgerði meira. Okkur ber að virkja alla listamennina sem í Hafnarfirði búa og halda uppákomur með þeim.
Strætó hefur verið eilíft bitbein milli fólks. Mín afstaða er mjög einföld, gefum frítt í strætó, eflum leiðakerfið og innan 15 ára verður lækkun á gatnagerðarkostnaði og viðgerðarkostnaði á götum það veruleg að það ber uppi almannasamgöngur að einhverju leiti. Þar að auki myndi það stórminnka mengun. En í þessum málum eigum við í höggi við þríhöfða þurs, fjárhagsstöðu bæjarins, hin sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu og húðlata íslendinga. Það þarf að kenna fólki að nota strætó.
Við viljum gera allt til að Hafnarfjrörður verði enn betri en áður því alltaf má gott bæta.
Ég benti á það í bloggi fyrir nokkrum árum (bloggi sem ég reyndar lokaði síðar) að hagkerfið Ísland hefði gengið í gegnum alvarlegar fjármálakreppur. Stríðsárin, síldarhvarfið og þar fram eftir götunum. Sveiflan varð alltaf dýpri og dýpri og ég vissi sem var að næsta niðursveifla yrði hrikaleg, sem hún og varð. Ég hef oft nefnt þetta jójóáhrifin. Það var hlegið að mér á blogginu og fólk þar sagði að ég væri fífl og ætti ekkert með að tjá mig um þessi mál. Það má vel vera en spá mín rættist. Þar komum við dálítið að kjarna málsins. Það sem við viljum gera er ekkert endilega það sem við getum gert. Þegar illa árar ber okkur að hagræða og það hefur verið gert. En áherslurnar finnst mér megi aðeins vera jafnari. Íþróttafélögin hafa alltaf verið í dálitlum forgangi með peninga en mér finnst nauðsynlegt að endurskoða það. Íþróttafélögin skila hins vegar ekki miklum tekjum til bæjarins. Menningar- og þjónustustofnanir á borð við Þjónustuverið, byggðasafnið, Hafnarborg, bókasafnið og þar fram eftir götunum eru þeir staðir sem okkur ber að efla til að lokka fólk til bæjarins. Bæjarhjartað finnst mér hafa slegið af veikum mætti undanfarin ár og vil ég fá það til að slá örar.
Margar spurningar kunna að vakna og er þér lesandi góður velkomið að skjóta spurningum á mig hér í ummælakerfinu. Ég reyni að svara þeim eftir bestu getu.
