Í gærkveldi var haldinn framboðsfundur hjá Samfylkingarfélaginu í Hafnarfirði. Sá háttur var hafður á að frambjóðendur voru kallaðir upp í púlt, þeir spurðir út úr þeim áherslumálum sem þeir kusu að setja fram í framboðsblaði sem dreift verður með Fjarðarpóstinum næst komandi fimmtudag.

Mín áherslumál ásamt ítarlegum rökstuðningi eru eftirfarandi:
Ég vil betrumbæta tómstundastyrkjakerfið. Tómstundastyrkjakerfið er ágætt fyrir sinn snúð en mér finnst við foreldrar barna sem eingöngu sækja tónlistarskólann sniðgengin hvað varðar þessar styrkveitingar. Ég sé ekki mun á því að ákveðin upphæð fari í vasa íþróttafélagsins sem er í 80% eigu sveitarfélagsins eða tónlistarskólans sem er í 100% eigu sveitarfélagsins. Þetta er ákveðin föst upphæð en ekki hlutfall.

Ég vil efla menningar- og listastarfsemi í bænum til að gera miðbæinn aftur að lifandi stað. Ég vil að menning og listir njóti jafnræðis á við íþróttir í Hafnarfirði. Ég vil láta gera upp Bæjarbíó og nýta það betur undir menningarviðburði.
Menningar- og listalíf í Hafnarfirði er blómlegt en hefur fallið í skuggann fyrir íþróttastarfinu. Vel hefur verið staðið á bak við íþróttirnar og er það vel. En efla þarf menningu og listir svo fólk hafi enn ríkari ástæðu til að heimsækja Hafnarfjörð. Kaplakriki og Ásvellir eru heimavellir stóru félaganna okkar en við eigum líka mannlífsheimavelli, Thorsplan, Hellisgerði, Hafnarborg og hið undursamlega Bæjarbíó sem þarf að gera upp. Ekki bara stóla heldur allt. Þetta er vissulega allt spurning um það hvar maður ætlar að fá peninga en hvers kyns efling, hvort sem það er í íþróttum eða uppbyggingu menningarlífs og mannlífs , kostar peninga. Þeir eru kannski ekki til akkúrat núna en til að hlutir gerist þarf að tala um þá og jafnvel koma þeim inn á fjárhagsáætlanir.

Frítt í strætó fyrir alla!
Frítt í Strætó er framtíðartónlist. En ef vel er haldið á spilunum þá væri hægt að fara í tilraunaverkefni þar að lútandi áður en langt um líður. Slíkt verkefni tekur í það minnsta 10 ár þar sem kenna þarf Íslendingum að taka strætó og nota hann rétt um leið og þétta þarf leiðakerfið til muna. En þetta dregur verulega úr mengun til lengri tíma litið sem og minnkar slit á gatnakerfinu. Svona verkefni er gríðarlega dýrt og þurfa öll sveitarfélögin að vera samstíga í svona tilraun. Svona verkefni má ekki einskorða við eitt kjörtímabil heldur mun lengri tíma því eins og áður segir þarf að kenna fólki að nota almenningsvagnakerfið.

Á sunnudaginn höfðum við frambjóðendur dregið spurningu um málefni bæjarins og dró ég eftirfarandi spurningu:
Hafnarfjarðarbær á um 230 leiguíbúðir fyrir félagslegt íbúðakerfi. Hvert skal stefna í þeim efnum, fjölga eða fækka ?
(Ég kynnti mér þetta efni all vel og svar mitt var í anda þess sem hér fer á eftir þó svo eitthvað hafi ekki komið fram eða eitthvað hafi verið sagt sem ekki kemur hér fram en ég studdist við þetta.)
• Á tímum samdráttar er harla erfitt að fjölga einu eða neinu nema brýna nauðsyn beri til.
• En eitthvað verður að gera. Það eru meiri líkur en minni að það fjölgi í þeim hópi sem þarf á félagslegu leiguhúsnæði að halda, sérstaklega vegna þess að nú er varanlegt atvinnuleysi mun algengara en áður.
• Það var gerð athugun á því fyrir nokkrum árum hvort selja ætti félagslega íbúðakerfið og leigja það til baka frá einkaaðilum en niðurstaðan varð sú að selja ekki.
• Þetta helgast af þeirri staðreynd að lánakjör við Íbúðalánasjóð eru mjög hagstæð á þessum eignum.
• Það er hlálegt til þess að vita að all nokkur sveitarfélög á Íslandi neita að viðurkenna þann vanda sem fyrir er og steðjar að sem aldrei fyrr og bjóða því ekki upp á úrræði sem þetta nema í afskaplega litlum mæli.
• Við jafnaðarmenn eigum að sjá til þess að félagsleg úrræði séu til staðar og það hefur verið gert í okkar bæ.
• Í sveitarfélögum á borð við Garðabæ og Seltjarnarnes segja menn vandamálið ekki til staðar en það er líklega vegna þess að þar eru ekki í boði lausnir á félagslegum íbúðavanda.
• Fólk sem lendir í þeim sporum er rekið til annarra sveitarfélaga því þetta sé ekki vandi sveitarfélagsins heldur einstaklingsins .
• Þetta er ólíðandi framkoma við fólkið og er farið að minna óþægilega á hugmyndir Wladimir Wolfowich Schirinowshki um fanganýlenduna Ísland.
• Frjálshyggjudraugurinn einfaldlega hefur ekki áhuga á þessum málaflokki og reynir að losa sig undan honum.
• Við Jafnaðarmenn vitum að staðreyndin er önnur og við í Hafnarfirði lokum ekki augum fyrir félagslegum vandamálum.
• Við erum stolt af því félagslega kerfi sem við höfum byggt upp hér og megum alveg vera það.
• Einhverjum kann að þykja það öfugsnúin aðferð að laða til sín fólk í félagslegar íbúðir en það er nú einu sinni svo að hvort sem maður er í þörf fyrir félagslega íbúð eða á flennistórt einbýli þá erum við öll fólk og það skiptir öllu máli.
• Vandinn er til að takast á við hann en ekki loka augunum fyrir honum. • Við Jafnaðarmenn erum með á nótunum eigum að vera það.
• Okkur ber að bjóða félagsleg úrræði og hvika þar hvergi

Á málflutningi mínum undanfarið hefur mátt lesa að ég sé „antí-sportisti“. Svo er alls ekki. Ég hef gaman af íþróttum. Ég veit fátt skemmtilegra en að horfa á Formula 1, góða knattspyrnu og jafnvel æsilegan handbolta. Ég á það stundum til að segja hlutina full hreint út og því jafnvel misskiljast þeir.

Hafnarfjörður hefur stutt duglega við bakið á íþróttamönnum í gegnum tíðina og þó sérstaklega Haukum og FH. Önnur félög hafa vissulega hlotið stuðning en þó minni. En pólitíkin hefur mér þótt litast full mikið af því hvort menn eru Haukamenn eða FHmenn. Ég vil afstýra svona þróun. Ég hef alla tíð staðið utan þessa rígs einfaldlega vegna þess að mér líkar ekki þegar pólitíkin stjórnast af þessu.

Í Hafnarfirði má nefna að íþróttafélagið Fjörður er að vinna gríðar gott starf í þágu fatlaðra og finnst mér aldrei imprað nægilega á því. Bærinn hefur styrkt þau til ýmissa verka og hvatt til dáða en fókusinn er samt alltaf á risunum tveimur.

Nú er verið að klára stórglæsilegt frjálsíþróttasvæði í Kaplakrika og verið er að byggja áhorfendastúku á Ásvöllum. Hafnarfjarðarbær er vissulega í fremstu röð hvað þetta varðar. En á meðan hefur menningarlíf dálítið fengið að sitja á hakanum.

Fái ég umboð bæjarbúa til að setjast í fjórða sæti framboðslista Samfylkingarinnar mun ég berjast með kjafti og klóm fyrir því að listalíf Hafnarfjarðar verði eflt til muna.

Við eigum innan okkar raða listamenn á heimsmælikvarða og nægir þar að nefna Hjörleif Valsson sem hefur verið þess heiðurs aðnjótandi að fá að vera með Stradivarius fiðlu í sinni vörslu, og einungis þeim bestu er boðið það.  Í Hafnarfirði eiga rætur sínar tónlistarmenn á borð við Guðmund "Papa Jazz" Steingrímsson, Margréti Eir Hjartardóttur og Botnleðju. Þetta er einungis pínulítið brot.

Myndlistarmenn eigum við í bunkum af öllum stærðum og gerðum. Langar mig þó sérstaklega að nefna eina virtustu myndlistarkonu landsins, Sigrúnu Guðjónsdóttur - Rúnu. Hún var valin bæjarlistamaður Hafnarfjarðar 2005. Hún hefur verið í fremstu röð íslenskra myndlistarmanna um árabil. Einnig njótum við myndlistarmanna á borð við Pétur Gaut og Alice Oliviu Clarke. 

Það fólk sem ég hef hér nefnt er bara lítið brot af þeim listamönnum sem tilheyra okkur Hafnfirðingum. Þeir eru margir en við verðum að hlúa að þeim og veita þeim þá athygli sem þeir eiga skilið. Við þurfum þeirra hjálp til að efla miðbæinn okkar.

Það vill þannig til að miðbærinn ætti að vera þeirra heimavöllur, Thorsplanið þeirra stúka og Hellisgerðið þeirra frjálsíþróttasvæði. Ásvellir og Kaplakriki eru nefnilega ekki í miðbæjarkjarnanum í Hafnarfirði.

En fall er fararheill og ég er ekki hættur. Þvert á móti. Nú ætla ég að skrifa, skoða og rétta minn hlut. Allir mótframbjóðendur mínir eru frábærir kandídatar í stöðu bæjarfulltrúa. Ég tel mig eiga fullt erindi þangað þrátt fyrir ógöngur kvöldsins.

Ég er mikill áhugamaður um bættar almenningssamgöngur. Mér finnst að sveitarfélögin sem standa að Strætó BS eigi að framkvæma tilraun sem miðar að því að hafa frítt í strætó, þétta leiðakerfið verulega og með því draga úr mengun sem og kostnaði við gatnaviðgerðir og gatnagerð. Þetta yrði fokdýr aðgerð en ef litið er til 10 - 15 ára þá gæti ég vel trúað að þetta myndi borga sig. Svona verkefni dugar ekki að reyna eitt kjörtímabil því svona verkefni þurfa tíma, langan tíma.

Það má svo sem vel vera að þetta sé óframkvæmanlegt eins og staðan er í dag en ég held samt að við verðum að skoða alla fleti á almenningssamgöngum. Fyrsta skrefið er að kenna börnum okkar að nota strætó en ekki skutla þeim allt sem þau þurfa að fara.

En í myrkrinu er ljós, dálítið bjart ljós meira að segja. Í Hafnarfirði hafa bæjaryfirvöld ráðist í talsvert dýrar framkvæmdir á undanförnum árum. Þessar framkvæmdir voru kostaðar með erlendum lánum sem á þeim tíma þóttu eiginlega fáránlega góð. Bankarnir kepptust við að selja fólki erlend lán, sveitarfélög fengu ráðgjöf hjá sínu fólki um að erlend lán væru málið. Flestir trúðu því að nú væri Ísland að gera góðu hlutina. Einhverjir sáu samt ástæðu til að vara við erlendum lánum. Róðurinn hjá Hafnarfjarðarbæ er vissulega erfiður og það má ekki vanmeta þá stöðu. En allt útlit er fyrir að bæjarsjóður standi af sér þetta risastóra áhlaup sem efnahagshrunið leiddi af sér.

Nú er það svo að Hafnarfjarðarbær hefur dregið all verulega úr nýframkvæmdum og leggur allt kapp á að klára þau verkefni sem ókláruð eru. Ég tel það vott um ábyrga fjármálastjórnun að ana ekki beint út í óvissuna með því að hefja nýjar stórframkvæmdir sem ekki eru beinlínis bráðnauðsynlegar.

 En svo er spurt, hvað eru bráðnauðsynlegar framkvæmdir?
Er stúka á Ásvöllum bráðnauðsynleg?
Er frjálsíþróttasvæði í Kaplakrika bráðnauðsynlegt?
Er efling tónlistarskólans bráðnauðsynleg?
Er efling miðbæjarins bráðnauðsynleg?
Er bráðnauðsynlegt að gefa frítt í strætó?

Það eru alltaf einhverjir sem svara einhverri af þessum spurningum játandi en líka einhverjir sem þverneita.

Ég ætla ekki að svara þessum spurningum fyrir alla en mín skoðun er sú að stúkan á Ásvöllum hefði mátt bíða og bærinn hefði átt að grípa inn í það þegar Haukar leituðu til Valsmanna um keppnisvöll. Bærinn á 80% í félögunum og á tímum hagræðingar hlýtur 80% hluthafi að hafa vit fyrir 20% hluthafanum og segja þeim að þeir geti bara víst keppt á sama velli.

Frjálsíþróttasvæðið við Kaplakrika hefur verið það lengi í framkvæmd og það lítið eftir að það er nauðsynlegt að klára það svo ekki skapist hætta af hálfkláruðum mannvirkjum.

Efling tónlistarskólans tel ég meira en sjálfsagðan hlut. Þar eru kennarar á heimsmælikvarða og mjög óeigingjarnt starf unnið þar. Samt hefur skólinn þurft að taka á sig talsverðan niðurskurð.

Efling miðbæjarins tel ég algjört forgangsatriði. Okkur ber að nota þetta glæsilega svæði sem Thorsplanið og þess næsta nágrenni er. Okkur ber að nota Hellisgerði meira. Okkur ber að virkja alla listamennina sem í Hafnarfirði búa og halda uppákomur með þeim.

Strætó hefur verið eilíft bitbein milli fólks. Mín afstaða er mjög einföld, gefum frítt í strætó, eflum leiðakerfið og innan 15 ára verður lækkun á gatnagerðarkostnaði og viðgerðarkostnaði á götum það veruleg að það ber uppi almannasamgöngur að einhverju leiti. Þar að auki myndi það stórminnka mengun. En í þessum málum eigum við í höggi við þríhöfða þurs, fjárhagsstöðu bæjarins, hin sveitarfélögin á höfuðborgarsvæðinu og húðlata íslendinga. Það þarf að kenna fólki að nota strætó.

Við viljum gera allt til að Hafnarfjrörður verði enn betri en áður því alltaf má gott bæta.

Ég benti á það í bloggi fyrir nokkrum árum (bloggi sem ég reyndar lokaði síðar) að hagkerfið Ísland hefði gengið í gegnum alvarlegar fjármálakreppur. Stríðsárin, síldarhvarfið og þar fram eftir götunum. Sveiflan varð alltaf dýpri og dýpri og ég vissi sem var að næsta niðursveifla yrði hrikaleg, sem hún og varð. Ég hef oft nefnt þetta jójóáhrifin. Það var hlegið að mér á blogginu og fólk þar sagði að ég væri fífl og ætti ekkert með að tjá mig um þessi mál. Það má vel vera en spá mín rættist. Þar komum við dálítið að kjarna málsins. Það sem við viljum gera er ekkert endilega það sem við getum gert. Þegar illa árar ber okkur að hagræða og það hefur verið gert. En áherslurnar finnst mér megi aðeins vera jafnari. Íþróttafélögin hafa alltaf verið í dálitlum forgangi með peninga en mér finnst nauðsynlegt að endurskoða það. Íþróttafélögin skila hins vegar ekki miklum tekjum til bæjarins. Menningar- og þjónustustofnanir á borð við Þjónustuverið, byggðasafnið, Hafnarborg, bókasafnið og þar fram eftir götunum eru þeir staðir sem okkur ber að efla til að lokka fólk til bæjarins. Bæjarhjartað finnst mér hafa slegið af veikum mætti undanfarin ár og vil ég fá það til að slá örar.

Margar spurningar kunna að vakna og er þér lesandi góður velkomið að skjóta spurningum á mig hér í ummælakerfinu. Ég reyni að svara þeim eftir bestu getu.

Útskýringar og rökstuðningur:
Hvað varðar tómstundastyrki þá vil ég meira jafnræði í þeim málum. Styrkirnir eru mjög einbeitt miðaðir við íþróttastarf en margt annað látið fljóta með. Betrumbæturnar sem ég vil gera er að þeir nemar Tónlistarskóla Hafnarfjarðar sem eru innan þess aldurs sem styrkirnir ná til og eru ekki í neinu öðru styrkhæfu tómstundastarfi eigi rétt á niðurgreiðslu til jafns við þá styrki sem fara til íþróttafélaganna. En um leið og viðkomandi hefur skráð sig í aðra tómstundariðju þá falli styrkurinn þangað. Börn eiga rétt á þessu og þetta hlýtur að rúmast þ.a.l. innan fjárheimilda bæjarins.

Efling mannlífs í miðbæjum byggir á því að efla byggðasafn, bókasafn og þjónustu við þá sem koma í bæinn. Til að byrja með mætti fjölga uppákomum í bænum sem þurfa ekki að kosta mikið. Enn fremur vil ég að fyrirtæki sem hefja rekstur í miðbæ Hafnarfjarðar fái einhvers konar ívilnanir til að hvetja þau til að halda sínu striki. Gera þarf upp Bæjarbíó eins og ég sagði. Það þarf að skipta um sæti til að kvikmyndasýningar verði þægilegri. En til að húsið virki sem fjölnotamenningarhús eins og ég vil þá þarf að setja upp lýsingu fyrir sviðið, það þarf að gera búningaaðstöðuna bærilega þar sem hún er ekki neinum bjóðandi eins og staðan er í dag.

Nú spyr vafalaust einhver hvaðan peningarnir eigi að koma. Mér finnst kominn tími á að hætta þessum endalausa peningaaustri í íþróttafélögin. Sveitarfélagið hefur á undanförnum árum veitt þvílíkum fjármunum í uppbyggingu fyrir þá sem eru í íþróttum á meðan listir, menning og menningarstofnanir hafa setið mikið á hakanum. Fjárheimildir flæða í íþróttir meðan menningin þarf að skera niður og það ríflega.

Það ber að geta þess samt að núverandi meirihluti hefur gert vel við íþróttir og staðið vel við bakið á þeim félögum sem eru í Hafnarfirði en lífið snýst ekki bara um íþróttir. Hafnarfjörður á að vera fjölmenningabær en ekki Latibær.

Ég heiti Hallur Guðmundsson.
Ég fæddist á Höfn í Hornafirði árið 1970, þann 12. júlí. Foreldrar mínir eru Magnhildur Gísladóttir, þroskaþjálfi, og Guðmundur Ólafsson, hagfræðingur. Stjúpfaðir minn er Þórólfur Árnason, fyrrum verslunarmaður.
Ég er giftur Ásdísi Huld Helgadóttur, bókasafns- og upplýsingafræðingi og eigum við dæturnar Hildi Þóru og Helgu Guðnýju. Ásdís og dætur okkar hafa alla tíð búið í Hafnarfirði.
Við búum miðsvæðis í Hafnarfirði.

Ég fluttist til Hafnarfjarðar 1996 þegar við hjónin höfðum verið saman í þrjá mánuði. Síðan hef ég búið í Hafnarfirði og kæri mig ekkert um að fara neitt aftur.

Ég er með sveinspróf í prentsmíð (hönnun) frá Iðnskólanum í Reykjavík og á að baki nám í Microsoft kerfisstjórnun sem og í notendaaðstoð við Microsoft hugbúnað. Ég er einnig með meirapróf.

Af mínum störfum má nefna að ég ók strætisvagn í tvö ár bæði innan Hafnarfjarðar sem og milli Hafnarfjarðar og Reykjavíkur. Ég starfaði í eitt og hálft ár hjá EJS við notendaþjónustu en vegna samdráttar þurfti ég að taka pokann minn og leita annað. Ég vann síðan í hálft ár hjá Tækniskólanum – Skóla atvinnulífsins við kerfisþjónustu sem og notendaþjónustu. Þar sótti kreppan að mér og ég varð því frá að hverfa. Enn fremur hef ég reynslu af verslunarstörfum, sendibílaakstri, hönnunarstörfum og félagsmálum.

Ég sat um tíma í umhverfisnefnd Hafnarfjarðar. Í dag sit ég í stjórn Foreldrafélags Kórs Lækjarskóla.

Ég leik á bassa og syng í hljómsveit sem kallast Varsjárbandalagið auk þess að vera meðlimur í Kammerkór Hafnarfjarðar.

Ég hef sinnt ýmsum störfum innan Samfylkingarinnar í Hafnarfirði og sá um tíma um vefsíðu félagsins. Ég hef tekið að mér að setja upp blöð fyrir félagið og taka myndir.

Það er ósk mín að kjósendur velji mig í fjórða sæti listans því ég tel mig hafa margt fram að færa sem gæti komið bæjarbúum til góða. Þau gæði verða hins vegar tíunduð á dögunum fram að prófkjöri.

Hlakka til að sjá ykkur í prófkjörinu.

Á sjálfa jólanóttina,
-sagan hermir frá,
- á strák sínum
þeir sátu og störðu ljósin á.

Svo tíndust þeir í burtu,
-það tók þá frost og snjór.
Á Þrettándanum
síðasti sveinstaulinn fór.

Fyrir löngu á fjöllunum
er fennt í þeirra slóð.
-En minningarnar breytast,
í myndir og ljóð.

Úr Jólasveinavísum eftir Jóhannes úr Kötlum

Þessa framsetningu ber að líta á sem góðlátlegt sprell

En engin pólitísk hugsun er á bak við myndavalið.

Þrettándi var Kertasníkir,
-þá var tíðin köld,
ef ekki kom hann síðastur
á aðfangadagskvöld.

Hann elti litlu börnin,
sem brostu glöð og fín,
og trítluðu um bæinn
með tólgarkertin sín.

Úr Jólasveinavísum eftir Jóhannes úr Kötlum

Þessa framsetningu ber að líta á sem góðlátlegt sprell

En engin pólitísk hugsun er á bak við myndavalið.

Ketkrókur, sá tólfti,
kunni á ýmsu lag.
- Hann þrammaði í sveitina
á Þorláksmessudag.

Hann krækti sér í tutlu,
þegar kostur var á.
En stundum reyndist stuttur
stauturinn hans þá.

Úr Jólasveinavísum eftir Jóhannes úr Kötlum

Þessa framsetningu ber að líta á sem góðlátlegt sprell

En engin pólitísk hugsun er á bak við myndavalið.

Ellefti var Gáttaþefur
-aldrei fékk sá kvef,
og hafði þó svo hlálegt
og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði
upp á heiðar fann,
og léttur, eins og reykur,
á lyktina rann.

Úr Jólasveinavísum eftir Jóhannes úr Kötlum

Þessa framsetningu ber að líta á sem góðlátlegt sprell

En engin pólitísk hugsun er á bak við myndavalið.

Tíundi var Gluggagægir,
grályndur mann,
sem laumaðist á skjáinn
og leit inn um hann.

Ef eitthvað var þar inni
álitlegt að sjá,
hann oftast nær seinna
í það reyndi að ná.

Úr Jólasveinavísum eftir Jóhannes úr Kötlum

Þessa framsetningu ber að líta á sem góðlátlegt sprell

En engin pólitísk hugsun er á bak við myndavalið.

Níundi var Bjúgnakrækir,
brögðóttur og snar.
Hann hentist upp í rjáfrin
og hnuplaði þar.

Á eldhúsbita sat hann
í sóti og reyk
og át þar hangið bjúga,
sem engan sveik.

Úr Jólasveinavísum eftir Jóhannes úr Kötlum

Þessa framsetningu ber að líta á sem góðlátlegt sprell

En engin pólitísk hugsun er á bak við myndavalið.

Skyrjarmur, sá áttundi,
var skelfilegt naut.
Hann hlemminn o’n af sánum
með hnefanum braut.

Svo hámaði hann í sig
og yfir matnum gein,
uns stóð hann á blístri
og stundi og hrein.

Úr Jólasveinavísum eftir Jóhannes úr Kötlum

Þessa framsetningu ber að líta á sem góðlátlegt sprell

En engin pólitísk hugsun er á bak við myndavalið.