Hallur Guðmundsson

Hér ætla ég að birta allt það efni sem ég kem til með að senda í blöð og aðra miðla með skrifum mínum í tilefni prófkjörsins sem haldið verður 30. janúar. Í þessum pistli koma helstu grunnupplýsingar.

Ég heiti Hallur Guðmundsson.
Ég fæddist á Höfn í Hornafirði árið 1970, þann 12. júlí. Foreldrar mínir eru Magnhildur Gísladóttir, þroskaþjálfi, og Guðmundur Ólafsson, hagfræðingur. Stjúpfaðir minn er Þórólfur Árnason, fyrrum verslunarmaður.
Ég er giftur Ásdísi Huld Helgadóttur, bókasafns- og upplýsingafræðingi og eigum við dæturnar Hildi Þóru og Helgu Guðnýju. Ásdís og dætur okkar hafa alla tíð búið í Hafnarfirði.
Við búum miðsvæðis í Hafnarfirði.

Ég fluttist til Hafnarfjarðar 1996 þegar við hjónin höfðum verið saman í þrjá mánuði. Síðan hef ég búið í Hafnarfirði og kæri mig ekkert um að fara neitt aftur.

Ég er með sveinspróf í prentsmíð (hönnun) frá Iðnskólanum í Reykjavík og á að baki nám í Microsoft kerfisstjórnun sem og í notendaaðstoð við Microsoft hugbúnað. Ég er einnig með meirapróf.

Af mínum störfum má nefna að ég ók strætisvagn í tvö ár bæði innan Hafnarfjarðar sem og milli Hafnarfjarðar og Reykjavíkur. Ég starfaði í eitt og hálft ár hjá EJS við notendaþjónustu en vegna samdráttar þurfti ég að taka pokann minn og leita annað. Ég vann síðan í hálft ár hjá Tækniskólanum – Skóla atvinnulífsins við kerfisþjónustu sem og notendaþjónustu. Þar sótti kreppan að mér og ég varð því frá að hverfa. Enn fremur hef ég reynslu af verslunarstörfum, sendibílaakstri, hönnunarstörfum og félagsmálum.

Ég sat um tíma í umhverfisnefnd Hafnarfjarðar. Í dag sit ég í stjórn Foreldrafélags Kórs Lækjarskóla.

Ég leik á bassa og syng í hljómsveit sem kallast Varsjárbandalagið auk þess að vera meðlimur í Kammerkór Hafnarfjarðar.

Ég hef sinnt ýmsum störfum innan Samfylkingarinnar í Hafnarfirði og sá um tíma um vefsíðu félagsins. Ég hef tekið að mér að setja upp blöð fyrir félagið og taka myndir.

Það er ósk mín að kjósendur velji mig í fjórða sæti listans því ég tel mig hafa margt fram að færa sem gæti komið bæjarbúum til góða. Þau gæði verða hins vegar tíunduð á dögunum fram að prófkjöri.

Hlakka til að sjá ykkur í prófkjörinu.

Vilji men einhverra hluta vegna nálgast mynd af mér þá má finna stóra útgáfu HÉR

En svona til að halda fólki við efnið þá eru mín helstu stefnumál að gera bætur á tómstundastyrkjakerfinu í Hafnarfirði.
Lífga við miðbæinn með menningu og listum og gera bæinn þess verðan að fólk megi ekki missa af því að heimsækja hann.
Þetta er tvennt... meira síðar.

Mín stefnumál eru eftirfarandi:
Betrumbætur á tómstundastyrkjakerfinu.
Efling menningar og lista í Hafnarfirði og aukið mannlíf.
Efling þjónustustofnana á borð við söfnin (bóka og byggða)
Gera upp Bæjarbíó og nýta það miklum mun meira.

Útskýringar og rökstuðningur:
Hvað varðar tómstundastyrki þá vil ég meira jafnræði í þeim málum. Styrkirnir eru mjög einbeitt miðaðir við íþróttastarf en margt annað látið fljóta með. Betrumbæturnar sem ég vil gera er að þeir nemar Tónlistarskóla Hafnarfjarðar sem eru innan þess aldurs sem styrkirnir ná til og eru ekki í neinu öðru styrkhæfu tómstundastarfi eigi rétt á niðurgreiðslu til jafns við þá styrki sem fara til íþróttafélaganna. En um leið og viðkomandi hefur skráð sig í aðra tómstundariðju þá falli styrkurinn þangað. Börn eiga rétt á þessu og þetta hlýtur að rúmast þ.a.l. innan fjárheimilda bæjarins.

Efling mannlífs í miðbæjum byggir á því að efla byggðasafn, bókasafn og þjónustu við þá sem koma í bæinn. Til að byrja með mætti fjölga uppákomum í bænum sem þurfa ekki að kosta mikið. Enn fremur vil ég að fyrirtæki sem hefja rekstur í miðbæ Hafnarfjarðar fái einhvers konar ívilnanir til að hvetja þau til að halda sínu striki. Gera þarf upp Bæjarbíó eins og ég sagði. Það þarf að skipta um sæti til að kvikmyndasýningar verði þægilegri. En til að húsið virki sem fjölnotamenningarhús eins og ég vil þá þarf að setja upp lýsingu fyrir sviðið, það þarf að gera búningaaðstöðuna bærilega þar sem hún er ekki neinum bjóðandi eins og staðan er í dag.

Nú spyr vafalaust einhver hvaðan peningarnir eigi að koma. Mér finnst kominn tími á að hætta þessum endalausa peningaaustri í íþróttafélögin. Sveitarfélagið hefur á undanförnum árum veitt þvílíkum fjármunum í uppbyggingu fyrir þá sem eru í íþróttum á meðan listir, menning og menningarstofnanir hafa setið mikið á hakanum. Fjárheimildir flæða í íþróttir meðan menningin þarf að skera niður og það ríflega.

Það ber að geta þess samt að núverandi meirihluti hefur gert vel við íþróttir og staðið vel við bakið á þeim félögum sem eru í Hafnarfirði en lífið snýst ekki bara um íþróttir. Hafnarfjörður á að vera fjölmenningabær en ekki Latibær.

En fall er fararheill og ég er ekki hættur. Þvert á móti. Nú ætla ég að skrifa, skoða og rétta minn hlut. Allir mótframbjóðendur mínir eru frábærir kandídatar í stöðu bæjarfulltrúa. Ég tel mig eiga fullt erindi þangað þrátt fyrir ógöngur kvöldsins.

Ég er mikill áhugamaður um bættar almenningssamgöngur. Mér finnst að sveitarfélögin sem standa að Strætó BS eigi að framkvæma tilraun sem miðar að því að hafa frítt í strætó, þétta leiðakerfið verulega og með því draga úr mengun sem og kostnaði við gatnaviðgerðir og gatnagerð. Þetta yrði fokdýr aðgerð en ef litið er til 10 - 15 ára þá gæti ég vel trúað að þetta myndi borga sig. Svona verkefni dugar ekki að reyna eitt kjörtímabil því svona verkefni þurfa tíma, langan tíma.

Það má svo sem vel vera að þetta sé óframkvæmanlegt eins og staðan er í dag en ég held samt að við verðum að skoða alla fleti á almenningssamgöngum. Fyrsta skrefið er að kenna börnum okkar að nota strætó en ekki skutla þeim allt sem þau þurfa að fara.

Á málflutningi mínum undanfarið hefur mátt lesa að ég sé „antí-sportisti“. Svo er alls ekki. Ég hef gaman af íþróttum. Ég veit fátt skemmtilegra en að horfa á Formula 1, góða knattspyrnu og jafnvel æsilegan handbolta. Ég á það stundum til að segja hlutina full hreint út og því jafnvel misskiljast þeir.

Hafnarfjörður hefur stutt duglega við bakið á íþróttamönnum í gegnum tíðina og þó sérstaklega Haukum og FH. Önnur félög hafa vissulega hlotið stuðning en þó minni. En pólitíkin hefur mér þótt litast full mikið af því hvort menn eru Haukamenn eða FHmenn. Ég vil afstýra svona þróun. Ég hef alla tíð staðið utan þessa rígs einfaldlega vegna þess að mér líkar ekki þegar pólitíkin stjórnast af þessu.

Í Hafnarfirði má nefna að íþróttafélagið Fjörður er að vinna gríðar gott starf í þágu fatlaðra og finnst mér aldrei imprað nægilega á því. Bærinn hefur styrkt þau til ýmissa verka og hvatt til dáða en fókusinn er samt alltaf á risunum tveimur.

Nú er verið að klára stórglæsilegt frjálsíþróttasvæði í Kaplakrika og verið er að byggja áhorfendastúku á Ásvöllum. Hafnarfjarðarbær er vissulega í fremstu röð hvað þetta varðar. En á meðan hefur menningarlíf dálítið fengið að sitja á hakanum.

Fái ég umboð bæjarbúa til að setjast í fjórða sæti framboðslista Samfylkingarinnar mun ég berjast með kjafti og klóm fyrir því að listalíf Hafnarfjarðar verði eflt til muna.

Við eigum innan okkar raða listamenn á heimsmælikvarða og nægir þar að nefna Hjörleif Valsson sem hefur verið þess heiðurs aðnjótandi að fá að vera með Stradivarius fiðlu í sinni vörslu, og einungis þeim bestu er boðið það.  Í Hafnarfirði eiga rætur sínar tónlistarmenn á borð við Guðmund "Papa Jazz" Steingrímsson, Margréti Eir Hjartardóttur og Botnleðju. Þetta er einungis pínulítið brot.

Myndlistarmenn eigum við í bunkum af öllum stærðum og gerðum. Langar mig þó sérstaklega að nefna eina virtustu myndlistarkonu landsins, Sigrúnu Guðjónsdóttur - Rúnu. Hún var valin bæjarlistamaður Hafnarfjarðar 2005. Hún hefur verið í fremstu röð íslenskra myndlistarmanna um árabil. Einnig njótum við myndlistarmanna á borð við Pétur Gaut og Alice Oliviu Clarke. 

Það fólk sem ég hef hér nefnt er bara lítið brot af þeim listamönnum sem tilheyra okkur Hafnfirðingum. Þeir eru margir en við verðum að hlúa að þeim og veita þeim þá athygli sem þeir eiga skilið. Við þurfum þeirra hjálp til að efla miðbæinn okkar.

Það vill þannig til að miðbærinn ætti að vera þeirra heimavöllur, Thorsplanið þeirra stúka og Hellisgerðið þeirra frjálsíþróttasvæði. Ásvellir og Kaplakriki eru nefnilega ekki í miðbæjarkjarnanum í Hafnarfirði.

Í gærkveldi var haldinn framboðsfundur hjá Samfylkingarfélaginu í Hafnarfirði. Sá háttur var hafður á að frambjóðendur voru kallaðir upp í púlt, þeir spurðir út úr þeim áherslumálum sem þeir kusu að setja fram í framboðsblaði sem dreift verður með Fjarðarpóstinum næst komandi fimmtudag.

Mín áherslumál ásamt ítarlegum rökstuðningi eru eftirfarandi:
Ég vil betrumbæta tómstundastyrkjakerfið. Tómstundastyrkjakerfið er ágætt fyrir sinn snúð en mér finnst við foreldrar barna sem eingöngu sækja tónlistarskólann sniðgengin hvað varðar þessar styrkveitingar. Ég sé ekki mun á því að ákveðin upphæð fari í vasa íþróttafélagsins sem er í 80% eigu sveitarfélagsins eða tónlistarskólans sem er í 100% eigu sveitarfélagsins. Þetta er ákveðin föst upphæð en ekki hlutfall.

Ég vil efla menningar- og listastarfsemi í bænum til að gera miðbæinn aftur að lifandi stað. Ég vil að menning og listir njóti jafnræðis á við íþróttir í Hafnarfirði. Ég vil láta gera upp Bæjarbíó og nýta það betur undir menningarviðburði.
Menningar- og listalíf í Hafnarfirði er blómlegt en hefur fallið í skuggann fyrir íþróttastarfinu. Vel hefur verið staðið á bak við íþróttirnar og er það vel. En efla þarf menningu og listir svo fólk hafi enn ríkari ástæðu til að heimsækja Hafnarfjörð. Kaplakriki og Ásvellir eru heimavellir stóru félaganna okkar en við eigum líka mannlífsheimavelli, Thorsplan, Hellisgerði, Hafnarborg og hið undursamlega Bæjarbíó sem þarf að gera upp. Ekki bara stóla heldur allt. Þetta er vissulega allt spurning um það hvar maður ætlar að fá peninga en hvers kyns efling, hvort sem það er í íþróttum eða uppbyggingu menningarlífs og mannlífs , kostar peninga. Þeir eru kannski ekki til akkúrat núna en til að hlutir gerist þarf að tala um þá og jafnvel koma þeim inn á fjárhagsáætlanir.

Frítt í strætó fyrir alla!
Frítt í Strætó er framtíðartónlist. En ef vel er haldið á spilunum þá væri hægt að fara í tilraunaverkefni þar að lútandi áður en langt um líður. Slíkt verkefni tekur í það minnsta 10 ár þar sem kenna þarf Íslendingum að taka strætó og nota hann rétt um leið og þétta þarf leiðakerfið til muna. En þetta dregur verulega úr mengun til lengri tíma litið sem og minnkar slit á gatnakerfinu. Svona verkefni er gríðarlega dýrt og þurfa öll sveitarfélögin að vera samstíga í svona tilraun. Svona verkefni má ekki einskorða við eitt kjörtímabil heldur mun lengri tíma því eins og áður segir þarf að kenna fólki að nota almenningsvagnakerfið.

Á sunnudaginn höfðum við frambjóðendur dregið spurningu um málefni bæjarins og dró ég eftirfarandi spurningu:
Hafnarfjarðarbær á um 230 leiguíbúðir fyrir félagslegt íbúðakerfi. Hvert skal stefna í þeim efnum, fjölga eða fækka ?
(Ég kynnti mér þetta efni all vel og svar mitt var í anda þess sem hér fer á eftir þó svo eitthvað hafi ekki komið fram eða eitthvað hafi verið sagt sem ekki kemur hér fram en ég studdist við þetta.)
• Á tímum samdráttar er harla erfitt að fjölga einu eða neinu nema brýna nauðsyn beri til.
• En eitthvað verður að gera. Það eru meiri líkur en minni að það fjölgi í þeim hópi sem þarf á félagslegu leiguhúsnæði að halda, sérstaklega vegna þess að nú er varanlegt atvinnuleysi mun algengara en áður.
• Það var gerð athugun á því fyrir nokkrum árum hvort selja ætti félagslega íbúðakerfið og leigja það til baka frá einkaaðilum en niðurstaðan varð sú að selja ekki.
• Þetta helgast af þeirri staðreynd að lánakjör við Íbúðalánasjóð eru mjög hagstæð á þessum eignum.
• Það er hlálegt til þess að vita að all nokkur sveitarfélög á Íslandi neita að viðurkenna þann vanda sem fyrir er og steðjar að sem aldrei fyrr og bjóða því ekki upp á úrræði sem þetta nema í afskaplega litlum mæli.
• Við jafnaðarmenn eigum að sjá til þess að félagsleg úrræði séu til staðar og það hefur verið gert í okkar bæ.
• Í sveitarfélögum á borð við Garðabæ og Seltjarnarnes segja menn vandamálið ekki til staðar en það er líklega vegna þess að þar eru ekki í boði lausnir á félagslegum íbúðavanda.
• Fólk sem lendir í þeim sporum er rekið til annarra sveitarfélaga því þetta sé ekki vandi sveitarfélagsins heldur einstaklingsins .
• Þetta er ólíðandi framkoma við fólkið og er farið að minna óþægilega á hugmyndir Wladimir Wolfowich Schirinowshki um fanganýlenduna Ísland.
• Frjálshyggjudraugurinn einfaldlega hefur ekki áhuga á þessum málaflokki og reynir að losa sig undan honum.
• Við Jafnaðarmenn vitum að staðreyndin er önnur og við í Hafnarfirði lokum ekki augum fyrir félagslegum vandamálum.
• Við erum stolt af því félagslega kerfi sem við höfum byggt upp hér og megum alveg vera það.
• Einhverjum kann að þykja það öfugsnúin aðferð að laða til sín fólk í félagslegar íbúðir en það er nú einu sinni svo að hvort sem maður er í þörf fyrir félagslega íbúð eða á flennistórt einbýli þá erum við öll fólk og það skiptir öllu máli.
• Vandinn er til að takast á við hann en ekki loka augunum fyrir honum. • Við Jafnaðarmenn erum með á nótunum eigum að vera það.
• Okkur ber að bjóða félagsleg úrræði og hvika þar hvergi