Hallur Guðmundsson

Ég rakst á frétt á Vísi.is þar sem verið er að fjalla um einhvern snobbkall út í heimi sem reyndist síðan vera barnahrotti. Mér finnst allt í lagi að fjalla um svona menn en að birta eins grafískar lýsingar og þar má finna finnst mér óþarfi og gjörsamlega úr öllu samhengi við alla siðferðiskennd! Það er eins og Óla Tynes leyfist að skrifa það sem honum sýnist. Það sem skelfir mig enn meira er að þetta er mest lesna fréttin á Vísi.is þegar þetta er skrifað.Vísir ætti að skammast sín!

Á mbl.is er að finna eftirfarandi frétt:

Innbrot í Skipholti

Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu hafði í kvöld hendur í hári tveggja manna um tvítugt sem brutust inn í ljósmyndavöruverslun í Skipholtinu. Þeir gista nú fangageymslur.

Tilkynnt var um innbrotið til lögreglunnar og gaf vitni greinargóða lýsingu á mönnunum sem sáust hlaupa á brott eftir að hafa brotið framrúðu í versluninni.

Lögreglulið var þegar í stað kallað á vettvang og fann lögreglan svo tvo menn sem svöruðu lýsingunni við Stýrimannaskólann.

Þar voru þeir handteknir með ætlað þýfi, en á þessari stundu er ekki ljóst hvert verðmæti þess var.

Þeir munu gista fangageymslur lögreglunnar á Hverfisgötu í nótt.

Mér þætti vænt um að vita úr hvaða bíl þeir tóku framrúðuna til að brjóta á gólfinu í búðinni...

Nú er magnað mál í gangi. Reynir Traustason rær lífróður fyrir starfi sínu sem ritstjóri DV gegn blaðamanninum Jóni Bjarka Magnússyni. Ástæða þessa er að Jón Bjarki fékk ekki birta grein um að hugsanlega væri ekki allt með felldu hjá Landsbankanum og fyrrum bankastjórum hans.

Ég hef unnið á fjölmiðlum og skil viðhorf beggja. Fréttamaður kemst á snoðir um risaskúbb en ritstjórn miðilsins segir neitakk vegna þess að ekki megi styggja auglýsendur, eigendur,
lánardrottna eða einhverja sem hagsmuna eiga að gæta.

Það gerðist fyrir nokkrum árum að fréttastofa Stöðvar 2 ætlaði að birta frétt af Geir Haarde, þá fjármálaráðherra, sem boðið var í veiði á vegum KB Banka. Fréttastjórinn, þá Karl Garðarsson, tók þá afdrifaríku ákvörðun að stöðva birtingu fréttarinnar. Síðan þá hefur fréttastofa Stöðvar 2 haft mjög vafasaman stimpil á sér og þarf mikið að gerast til að hún nái sama trúverðugleika og fréttastofa Rúv gagnvart mér.

Nú er það svo að DV hefur dansað á línunni hvað varðar siðlegar fréttir og hefur alltaf haft þann stimpil á sér í gegnum tíðina að vera götublaðið. Slík blöð dansa líka á línunni í fjárhagslegum skilningi og því kannski eðlilegt að ritstjórinn hafni grein af ótta við að stór lán verði snögglega gjaldfelld á fyrirtækið.

Á móti kemur að þessi aðgerð Reynis rýrir að mínu viti trúverðugleika hans sem ritstjóra og þykir mér miður að segja þetta um mann sem ég átti svo góð samskipti við þegar ég vann hjá DV 2000 - 2001. En ég skil vel taugaveiklunina hjá honum gagnvart þessu. Þetta er jú einu sinni lögmálið um að bíta ekki í höndina sem fæðir þig.

Ég styð hvorugan í þessu máli því það er ólöglegt að hljóðrita símtöl nema að viðmælanda sé tilkynnt um það í upphafi símtals og birting slíkra símtala getur valdið því að fyrirtækið sem birtir samtalið geti misst leyfi til útsendinga á öllum miðlum samkvæmt fjölmiðlalögum.

Jón Bjarki braut lög, Rúv braut lög og Reynir gerði siðferðislega rangan hlut. Ég skila auðu í þessu máli.

Ég er að hlusta á nýjustu útvarpsstöðina hans Ástþórs Magnússonar, Lýðvarpið FM100,5. Hann er með einhverja tvo með sér í útsendingu núna. Það er eitt og annað vitrænt sem kemur þar fram en annað fjandi kjánalegt... eins og þetta með arabann sem þeir voru ekki sammála um hvort væri til eða ekki.

Þessi fréttaþáttur þeirra minnir um margt á rólegheitaspjallþátt Sigurðar G. Tómassonar og Guðmundar Ólafssonar á Útvarpi Sögu og líka á Hrafnaþing þar sem öfgasjálfstæðismennirnir æpa vitleysuna hver í kapp við annan.

En kannski er þetta Ástþór að læra að vera í útvarpi. Ástþór er greinilega mikið til hægri því hann talar um vinstri villuna og hann talar niður til þeirra sem aðhyllast einhverja félagshyggju.

Sjáum hvernig þetta þróast.

Já, ég veit að það er langt síðan ég hef bloggað. Það hefur verið mikið að gera en ég segi frá því seinna.

Þegar vændiskaup voru bönnuð með lögum þá bloggaði ég um það. Þar kom fram ýmislegt sláandi að mínu mati og eiginlega beinlínis ógeðfellt.

Frétt DV um helgina um einkamálavefi og tilburði þeirra til barnavændis eru því engin ný sannindi fyrir mér. Ég hef skoðað alla þessa vefi fram og til baka sem og kynnt mér símalínurnar sem bjóða upp á símavændi. Þetta er gróðrarstía fyrir vændi og misnotkun. Ég hef séð auglýsingar þar sem karlar skrifa auglýsingar fyrir "konur" sínar og segja þær áhugasamar um að prófa að vera með öðrum körlum. Þegar grennslast er fyrir um það hvað er á seyði þá kemur í ljós að það er ekki bara það að konan skulu sænga hjá öðrum heldur skal taka gjald fyrir það. Einn aðili sem auglýsti svona sagði mér að ef mér líkaði hún ekki þá "þekkti" hann aðrar sem gætu komið í staðinn.

DV var ekkert fyrst með fréttirnar... þeir ná bara til stærri hóps heldur en ég.

Það eru tvær auglýsingasyrpur sem ég bókstaflega haaaaata!

Önnur er runnin undan rifjum ágæts kunningja mins en mér finnst hann hafa floppað duglega þar. Það er auglýsingaherferðin sem er best þekkt undir frasanum "ESSASSÚ?". Þetta var ekki byrjað að birtast fyrr en allir voru komnir með þetta á heilann.

Hin auglýsingaherferðin er með honum Sveppa, Suzuki. Hann spyr m.a. í einni hvort það megi ekki bjóða fólki að kaupa ódýran bíl. Ég spyr á móti hvort einhver hafi lyst á því að kaupa sér dýran bíl núna?

Mér finnst það þurfi að vanda betur til verka.