Hallur Guðmundsson

Nú er kerlingarálkan mín á leiðinni til Tenerife í dag. Hún lét ömmu sína og móðursystur plata sig út í að fara þessa ferð, þrátt fyrir að ég væri án vinnu og allt stefndi í tóma vitleysu í fjármálum þar sem atvinnuleysisbætur eru til þess fallnar að setja allt í tóma vitleysu. En á ögurstundu fékk ég vinnu og kerlingu var létt. Ekki mér hins vegar. Þar sem hún verður viku í úgglöddum þá fer hún ekki ásamt mér og dætrum okkar til Hornafjarðar á ættarmót um helgina. Ég er ekkert sérlega hress með það en ég hlýt að lifa það af þar sem ég er búinn að hóta að skreppa til Den Haag í Hollandi um páskana. Hún gat ekkert sagt við því og því ætla ég að skella mér. Ég á líka svo mikið af vildarpunktum og 1 stk. gjafabréf hjá Flugleiðum. Ekki amalegt það. En jæja... reyk... ég meina bloggpásunni er lokið.

Tilefni gafst til að ég kæmi fram með eftirfarandi yfirlýsingu.

Það skal tekið fram að ég skrifa dálítið glæfralega um sjálfan mig, eiginkonu og börn. Það er allt í góðu og telji einhver að ég sé að niðurlægja konu mína og börn og í raun hvern sem er þá er það mikill misskilningur. Stundum ratast manni rangt orð á munn og fullsterkt en í flestum tilvikum læt ég það standa nema viðkomandi hafi samband við mig og þá geri ég viðeigandi breytingar og ráðstafanir á blogginu.

Ég ítreka að ég segi stundum hluti sem kunna að virðast mjög niðurlægjandi en það er í góðu gríni og ég man ekki til þess að hafa ekki gefið góða ástæðu fyrir því að segja svona hluti en þá í góðu gríni eins og áður segir.

Hafi einhver eitthvað við minn ritstíl að athuga þá má við komandi endilega hafa samband við mig á hallur@mikkivefur.is.

Eftir svaðilfarir sunnudagsins þá lögðust stelpurnar mínar í smá lasleika... líklega hafa þær bara verið svo þreyttar. Ég hins vegar fékk einhvern óþverra á mánudaginn og mætti því ekki í vinnu á þriðjudag og miðvikudag. Á fimmtudag mætti ég en fór heim um hádegi. Ég mætti svo í dag og vona að ég tóri daginn.
PASSIÐ YKKUR Á PESTINNI!

Þegar ég var krakki bjó ég m.a. í Hlíðunum í Reykjavík. Þar upplifði ég eitt og annað gott og vont. Ein af góðu minningunum er að uppi á Öskjuhlíð voru nokkrir hvítir, steyptir hitaveitutankar sem nú eru orðnir hluti af Perlunni. Í þessa árdaga Graffiti á Íslandi hafði einhver snillingurinn farið með úðabrúsa, úðað afkáralega mynd af getnaðarlim og skrifaði hjá barnslegum stöfum TIPPI. Farnar voru pílagrímsferðir upp að tippinu þegar menn voru staddir í Öskjuhlíðinni.

Af hverju fór ég að spá í þetta akkúrat núna? Í gærkveldi sat ég við tölvuna heima og var að leita að efni á netinu fyrir komandi stórverkefni... hvað sem það kann svo að vera. Ásdís lasin uppi í rúmi og dæturnar að æfa sig á fiðluna og sellóið. Kötturinn Jesper Jeppesen malaði hjá stelpunum. Allt í einu þagnar hljóðfæraleikurinn og eftir dálitla stund koma dæturnar hálf hneykslaðar og pínu móðar af ótta. „Pabbi, það kom eitthvað rautt jukk... eða svona band eða lína eða eitthvað úr pungnum á Jesper“. Nú er svo komið að dætur mínar hafa fengið smá fræðslu um kynferðismál en einhvern veginn höfðum við alveg gleymt að minnast á það að kettir væru með svona tól líka. Hláturinn kraumaði oní mér og ég rétt gat stunið upp að þær ættu að koma með Jesper til mín. Þær ruku til og sóttu hann. Nú bjuggust þær við að ég myndi skamma hann en ég bað þær vinsamlegast að fara að segja mömmu sinni frá þessu.

Þetta mál varð ekkert meira hjá mér en svo þegar ég fór að spyrja Ásdísi hvort hún hefði heyrt af þessu þá var það svo og ég spurði hvað hún hefði sagt. Hún sagði stelpunum að þetta væri tippið á Jesper. Hún hins vegar sprakk úr hlátri þegar ég sagði henni hvernig lýsingarnar hefðu verið hjá stelpunum.

Djöfull er ég þreyttur þessa dagana... enda er brjálað að gera hjá mér.